Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Comꝑendiū theologie

habet cōtritōeꝫ. Si autē ꝓfiteat̉ ſe ī ambiguo eſſe vtrū cederet vel ſuſtineret morteꝫanteqͣꝫ peccaret mortaliter adhuc fouēdꝰ ē abijciēdus. Sufficit enī aliqͦ iſtudambiguū. eo nullꝰ certus eſt vtrū cederet vel ſuſtineret. Ut dicit Augꝰ in li. deginitate. Sed ſi ex deliberata ꝯſciētia dicat ſe certū pͥus peccaret qͣꝫ cederet toti mūdo. vel mortē pateret̉. Iſtū dicūteſſe cōtritū. nec vllā reciꝑe remiſſionē pctōrum. eo nullā habꝫ ꝯtritōeꝫ. Hāc tn̄ qͣntitatē cōtritōis dꝫ ꝯfeſſor exigere vt coram ſe ꝯfiteat̉ penitēs. ſed ſigna debetin ipſo ſupponere. Si ita tn̄ de facto ꝓfiteatur/ tenendū eſt qd̓ dixi. An ꝯtritione oporteat tota vita ꝓtendiE exceſſione ꝯtritōis. vtrū videlꝫmaxīe medicina ꝓtendat̉ vloporteat ip̄am tota vita ꝓtēditra morbū dubitari p̄t? Sed dic dolorꝯtritōis finit̉ nec finiri debꝫ ī hac vita.īmo ſicut infinita eſt offenſa ī peccādo. qꝛin deū eſt infinitus. ita exigit̉ vt doloroffenſa poſſibili ſit infinitꝰ. vt .ſ. eternitatē ſaltem vite hoīs habeat. cum eternitatem ſimpl̓r habere poſſit. Eo nēoſit ſemꝑ viuat. Hoc ē. ſi inet̓nū ī hac vita viueret/ ineternū de pctō dolere deberet.Inſuꝑ morbꝰ pctī qͣꝫuis euacuatꝰ ſit qͣꝫtūad culpā et reatū ſꝑ tn̄ manet et manere dꝫqͣꝫtū ad deteſtatiōem in memoriā ꝑpetratidelicti. vt dicit Hugo de ſctō vic. quomorbo ꝓtendit̉ dolor vt eiꝰ medicina. qui eſt curās morbū p̄teritū. ſed p̄ſeruans afuturo. De effectu ꝟ̓o cōtritōis. an̄ ītritōe deleat̉ peccatū anteqͣꝫ deuēiat adfeſſiōem inuenies in ſumma Raymūdi. ti.de pnīa di. i. que eſt de ꝯtritōne. §. Sequit̉qͥs ſit effectus. Et. §. Qualiter aūt ſit intelligendū De ſecūda partepenitētie .ſ. de ꝯfeſſiōe in generali.E ꝯfeſſiōe et ſatiſfactōe ē opusImulta tangere. eo diffuſe de histractet̉ in ſūma Raymūdi Notatn̄ qͥd ſit cōfeſſio an ſit neceſſaria ad ſalutēEt an cadat ſub p̄cepto. Et ſub quo. Cuifacienda eſt. Quantū differri poſſitQuid ſit cōfeſſio

ſpeciali.Iffinit̉ autē ſic cōfeſſio. Cōfeſſioeſt legitima corā ſacerdote peccatorū declaratio. Dicit̉ in iſta diffinitione peccatorū declaratio/ contra illosqui peccata ſua celādo vl̓ ea excuſando occultat. Dicit̉ peccatorū. cōtra eos qui recitant bona ſua in cōfeſſione. vel qui confitētur per abnegatōem peccatorū. vt ſumadulter. ſum homicida/ et hmōi. Dicit̉corā ſacerdote. ſcꝫ qui clauē habet et poteſtatē ſoluēdi. coram quolibet de populo. Poterit tamē ī neceſſitate/ vt in pericl̓omortis corā ſacerdote fieri. Legitīa dicit qd̓ importat om̄es conditōes que exigunt̉ ad verā cōfeſſiōem. quas quere ī ſūma Raymūdi ti. de pnīa di. ij. que eſtfeſſione. §. ſequit̉. que ſunt neceſſaria ad veam confeſſiōem.An cōfeſſio ſit neceſſaria ad ſalutē.Ropter eos qui dicunt cōfeſſionē eſſe neceſſariā ad ſalutem. eonon cadat ſub aliquo p̄cepto diuino. vt patet diſcurrendo precepta decalogi Exod̓. xx. Notandū eſt et inuiolabiliterobſeruandū/ abſqꝫ vocali cōfeſſione velſigno quod loco vocis ſufficiat non eſt ſalus/ dumodo ꝯfeſſor haberi poſſit. Eodicit Ambroſiꝰ. Non pōt quis a peccatoiuſtificari niſi peccatū fuerit cōfeſſus. Etconcedendū eſt ſub precepto cadat ſicutomne neceſſariū ad ſalutē. Sed attendēdum eſt aliquid ſub p̄cepto cadere dupliciter. ſcilicꝫ vel prīcipaliter explicite. vel ſecūdario et implicite. Primo modo cōfeſſionon cadit ſub p̄cepto. eo inueniat̉ expreſſe in aliquo decem mandatorū ſeuceptorū. Cadit tamē ſecūdario impliciteſub p̄cepto. et dici poteſt ſub illo precepto. Honora patrē tuum et matrē tuam.Ubi p̄cipitur honor et obediētra faciēdamatri eccl̓ie. Quia igit̉ eccl̓ia ſtatuit et p̄cepit cōfeſſionē homini fieri. ex ꝯſequenti inmandato illo p̄cipi videt̉ vt homini fiat̉feſſio. Ubi autē cōfeſſio inſtituta ſit etcipiat̉ ab eccl̓ia/ reqͥre in ſūma Raymundititulo de penitētia. diſt. ij. que eſt de cōfeſſione. §. Cui ſit.Cui ſit faciendafeſſio.