Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſacramento penitētie

XXVII

obſtat ẜm canones ꝓhibet̉/ miſſa autaliqͣ ſacra recipiant̉ ab hereticis/ ſymoniacis/ ſciſmaticis/ fornicarijs. qꝛ dicitur qͥn ꝯficiāt. Solꝰ ergo (vt dixi) habensordinē ſacerdotalē ꝯficere pōt. Sed q̄ritur vtrū ieiunꝰ pōt ꝯficere? Itē an poſtſūptionē medicinaliū vel potū aque? Itēſi debito loco. vtpote in altari ꝯſecrato. vel ſuꝑ terrā vbi eſt altare. vel ſine ſacrꝭ veſtibꝰ poſſit celebrari? Ad primū dicendū eſt ꝓpter inſtitutōem eccl̓ie apl̓ice peccat mortalit̓ qui pranſus celebrat.ficit tamē dūmō intentionē habeat ſeruandi formā debitā materiā. autēa ieiuno ꝯficiat̉ eſt ſacramēti eſſentia. Adſecundū dicit̉ poſt medicinaliū ſumptionē vel etiā potū aque eſt celebrādū. eo om̄is cibꝰ quē vſualiter cibū vocamꝰ.hoc eſt tranſit in ventrē/ ſi conuertat̉ īcorpus frangit ieiuniū/ īpedit celebrationē. Inſuꝑ hmōi medicinalia in hoc impediūt. qꝛ freq̄nter inducūt abominatōeꝫ.Si tn̄ iſti de facto cōfecerint. ꝯſecratū ē ſꝫgͣuiter peccant. In tercio articulo ſiue caſu d̓r hmōi ſi tn̄ habēt intētōeꝫ cōficiēdiꝯficiūt. ſꝫ mortaliſſime .ſ. in debito loco vel ſine ſacris veſtibꝰ celebrat. Et ſi poſſet inueniri foret degradandꝰ. De ſacramēto penitentie ꝑtinentibꝰ ad ip̄mUoniā de ſacramēto penitētie ſufficiēter in ſūma Raymūdi tractat̉ paſſim apud fratres habet̉/ ideopauca hic de pnīe ſacr̄o dicēda ſūt. Etmo de ip̄o ſacr̄o in genere aliqͣ dicant̉. Secundo aliqͣ de eiꝰ partibꝰ tangāt̉. In genere pͥus videndū venit Quid eſt penitentia. Quot eiꝰ ſpecies. Quid in ea ſit ſacramentū. Et qͥd res. Et qͥs ſit eiꝰ effectꝰ.An neceſſe ſit fiat in charitate volūtarie. Et an qͥs poſſit vno pctō mortali penitere penitēdo de omnibꝰ. An penitētiā ſe factā teneat̉ qͥs ꝯualuerit iterūfacere. An penitētie hic diminute a ꝯfeſſore iniuncte/ ſuꝑaddet deꝰ qd̓ deeſt in purgatorio. Que ſunt pnīe regulares canonice. Et qͣre pctō mortali tenet̉ qͥs ad ſeptēnē pnīam. An penitentie ſint arbitrarie.Quis ſit miniſter in ſacramento Quid eſt penitētiain generali.

St autē penitētia ẜm Amb̓. mala p̄terita plāgere iteꝝ plāgēdaꝯmittere. id eſt habere ꝓpoſitūiteꝝ ꝯmittēdi. Et nota ẜm mgr̄m in lib̓.iiij. ſnīaꝝ. eſt penitētia interior .ſ. ꝯtritio. etexterior .ſ. ꝯfeſſio et ſatiſfactio. Interior vero pēitētia quodāmō radicalit̓ om̄is penitentia ē. Ip̄e enī dolor exerit ſe in ore ꝯfeſſionē. exerit etiā ſe in oꝑe ſatiſfactōeꝫ. Ethec interior pnīa .i. cōtritio habet̉ ſpēaliterẜm Amb̓.qꝛ ip̄a principalit̓ eſt penitētia radicabilit̓qꝫ oīs pnīa Quot que ſūt penitentie ſpecies.Iſtinguunt̉ aūt tres ſpecies penitentie .ſ. ſolēnis que fit in capite ieiunij illa ſolēnitate. de habet̉de pnīa di. v. c. In capite. Itē publica cuꝫiniungit̉ .ſ. alicui ꝑegrinatio mūdū cumbaculo cubitali. aliqͣ veſte religioſa tali penitentie apta. Itē pͥuata. qͦtidie īponit̉ his qui ſecretiꝰ ſua ꝯfitent̉ pctā. Cetera circa hec q̄re in ſūma Raym. ti. pn̄ijs.Quid ī penitētia ſitres et qͥd ſacr̄m. de eiꝰ effectuUid aūt in ea ſit res qͥd ſacramētum. Dicitur ſicut in ſacramētoLeuchariſtie ſpecies panis et viniſunt ſacramētū gemine rei. ſcꝫ corꝑis chriſti veri et myſtici. ita hic confeſſio et ſatiſfāctio ſunt ſacramentū contritionis et remiſſionis peccati. Unde virtute contritōnisefficiūt quod figurāt. ſcꝫ remiſſionē peccati. Sic ergo ītelligēdo patet cōtritio diuerſis reſpectibꝰ et res eſt et ſacramentuꝫ.Res ſcꝫ confeſſiōis ſatiſfactōis que ſunteiꝰ ſacramentū. Et ſacramentū remiſſiōispeccati que eſt eiꝰ res. Ex quo ī parte patet quis ſit effectus penitētie. ſcilicꝫ remiſſio peccatorū. et cōmutatio pene eterne intemporalē. Et ex conſequenti collatio vite eterne. An quis poſſit devno pctō penitere penitēdo de oībuſN autē exiſtēs in vno mortali peccato poſſit agere penitentiam fructuoſam de alijs/ prius eſt inquirendum. Et dic non. Quia etiam apud homines remanentibus in inimicicijs non recipitur ſatiſfactio ledentꝭ. Un̄