De ſacramento baptiſmi
XXVI
mentū p̄ſtet vt cū diligēti ſtudio nō poſſꝫexprimere verbū. ¶ In tercio caſu .ſ. de heretico dicit̉ ꝙ hereticꝰ baptizās in formaheretica nō baptizāt. ſed hereticꝰ baptizāsin forma eccl̓ie; dumō habeat intentōꝫ baptizandi baptizat in fide eccl̓ie. ⁊ baptizatū eſt. Et ponit de hoc Aug. cōtra donatūhereticū cōueniēs exemplū. Quia ſicut iacob ſemen bn̄dictū nō tm̄ genuit ꝑ vteꝝ liberaꝝ/ ſed etiā ꝑ vteꝝ ancillaꝝ. ita xp̄s nontm̄ ſpūaliter regenerat mīſterio fideliū ſedetiā miniſterio infideliū. eo ꝙ actꝰ ſuus ſitnō hoīs. ¶ In qͣrto caſu dicit̉ ꝙ vnꝰ poteſttot baptizare qͦt pōt ſimul mergere vel pefundere ꝓ neceſſitate. Dico ꝙ p̄ter neceſſitatē nullatenꝰ eſt hͦ faciendū. nec eſt lyte intali caſu de neceſſitate forme. qꝛ dn̄s tradēformā baptizādi dixit eoſ. cui tantū conſonat vos qͣntū te. Sed ſecus eſt ſi duo baptizent vnū/ dicēdo baptizamus te. qꝛ ẜmHuguelinū in apparatu ſuo ſuꝑ decret̉. n̄eſt baptizatꝰ. Sed ſi plures ſil̓ mergāt puerū ꝓferētes ſinguli formā eccl̓iaſticā. egote baptizo ⁊c̄. confert̉ baptiſmꝰ. Nec ē īteratū ſacramentū ꝓpter illam v̓boꝝ iterationem ſeu multiplicatōem / vt dicūt. niſi cūhͦ etiā iteraret̉ eo merſio ſimul. ¶ Sꝫ eſto ꝙduo ſint baptizantes aliquē. quoꝝ vnꝰ ſitmancus et dicat v̓ba. ⁊ aliꝰ mutꝰ ⁊ mergatpueꝝ/ nūquid ē baptizatꝰ? Dicit̉ ꝙ nō. qꝛ īomni ſacramēto habente p̄ſcripta formaꝫilld̓ qd̓ ſolēnitatis eſt bn̄ diuidit̉. ſed illudquod eſt neceſſitatis nequaqͣꝫ. Et iō quiavtrūqꝫ .ſ. forma verboꝝ ⁊ merſio ſunt d̓ neceſſitate ſacramēti diuidi nō pn̄t. vnde nōeſt baptizatꝰ. ¶ In qͥnto caſu .ſ. vtrū aliqͥspoſſit ſeip̄m baptizare. ẜm canōes conſtatꝙ nō. ⁊ forte ideo/ qꝛ ſub hac ſpe poſſit nimis differri baptiſmꝰ. eo ꝙ qn̄ vellet poſſſeip̄m baptizare. Inſuꝑ ſicut ꝯtra naturāeſt ꝙ qͥs ſeip̄m generet ita ꝯͣ rōem videt̉ eēꝙ qͥs ſeip̄m poſſit regenerare. Uerūtamēſi deſideret baptiſmū ⁊ non ſit aliꝰ qͥ ſeip̄mpoſſit baptizare/ ſi in illo ſtatu moreret̉ ſaluaret̉. eo ꝙ eſſet baptizatꝰ baptiſmo flaminis. qͥ ſupplet ī neceſſitate baptiſmū fluminis. ¶ In vltimo caſu dicit̉ ꝙ ſi iocoſe cūintentōe tn̄ faciēdi qd̓ facit eccl̓ia ſuꝑ n̄ baptizatū ꝓferat v̓boꝝ formā/ mergendo inaquam. ip̄o tūc vel ante nō reclamāte bartizatus ē. quia tūc nō totū fuit iocoſum vl̓ioculatoriū. eo ꝙ intentio faciēdi qd̓ fac̄ eccleſia ioculatoria nō fuit. Si aūt totū fuit
ioculatoriū vel ip̄e reclamaſſet/ tūc nihil fieret. Et ponūt iuriſperiti exēplū ꝑ ſil̓e ī ſtipulatōe. Nam cū ludēdo dicunt̉ hec v̓baſpōdes ſpondeo nō inducit̉ obligatio¶ De qͣlitatibus ſeuꝯditionibꝰ accedentiū ad baptiſmūUnc dicendū eſt de ꝯditōibꝰ acceIdentiū ad baptiſmū. Et pͥmo q̄ri¶ Etur de ficte accedēte vtꝝ baptiſmūrecipiat? Item vtꝝ dormiētes poſſint baptizari? Itē an amētes? Itē an̄ īuiti? ¶ Adprimū dicit̉ ꝙ fictꝰ ſuſcipit baptiſmi ſacramentū ſed nō rem ſacr̄i vel effectū/ eo ꝙ ponat obicē ſpūiſctō et gr̄e ſacramētali Uultenī aliqͥd quod ſtare nō p̄t cū gr̄a ſacramētali. ſed ceſſante fictōe ſuſcipit effectū Quiſaūt dicat̉ fictus/ et qͥs fictus recipiat caracterē ⁊ qͥs nō. Dic in effectu poſt Raymundū in ſūma. ꝙ ille fictus qͥ ſe ſimulat velleſuſciꝑe baptiſmū ⁊ oīno ſuſciꝑe nō intēditnō recipit ſacr̄m nec rem ſacri. Sed qͥ exteriꝰ ſuſcipiēs ſe ſimulat interiꝰ diſpoſitū cūnō ſit vel qꝛ nō credit. vel qꝛ indeuotꝰ .i. cūꝓpoſito peccādi accedit vl̓ ꝯtēnit ſacr̄m .i.nō reueret̉ ille nō ſuſcipit rem ſacr̄i .i. gͣtiā.caracterē tn̄ ſuſcipit ¶ In ſcd̓o caſu .ſ. d̓ dormientibꝰ diſtinguit̉. Aut qꝛ ante dormitionem habebāt volūtatē oīno ꝯͣriā ⁊ repugͣntem/ et in ip̄a ꝯͣdictōe ꝑſtiterūt/ aut nō Siſic. tūc dormiētes ſi baptizent̉ nihil recipiunt nec ſacr̄m nec rem ſacr̄i. vt ptꝫ extra debap. c. Maiores. in fi. in antiqͥs. Si autēnō apparuerit tal̓ volūtas eorum. ſed violātes inſtiterint baptizari. tūc ſi timeat̉ deꝑicl̓o pn̄t dormiētes baptizari ¶ Idem dicendū eſt de letargico ⁊ d̓ amētibꝰ. De amētibꝰ tn̄ diſtinguūt aliqͥ. Aut furia ē ꝑpetuaaūt nō. Si ſic. ꝓ infantibꝰ habēdi ſunt. qͥ⁊ ſi nunqͣꝫ voluerint baptizari nūqͣꝫ tn̄ etiānoluerint. quod ſufficit ad baptiſmalē caracterē impͥmendū. Si autē furia nō ē ꝑpetua. vtputa qn̄ aliqͥs incidit in furorē vl̓amentiā tunc diſtinguendū ē. ſicut ſupͣ diſtinctū eſt de dormientibꝰ. ¶ Ad illd̓ auteꝫqd̓ querit̉ d̓ inuitis diſtinguēdū eſt. qꝛ autoīno ita fuerūt nolētes baptizari vt ꝓ poſſe ſuo reſiſterēt/ et reſiſterēt cum vſu rōnis.qd̓ dico ꝓpter amentes. ⁊ tales nullo mōrecipiūt ſacramētū. nec vt pͥores ſunt rebaptizandi.¶ De patrinis et ad
D
S