Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De decempreceptis

XXVI

diuerſo modo ordinant̉ ẜm ordinē textusexodi deuteronomij; ſil̓ ꝑtractent̉. in quibus ꝓhibet̉ trāſgreſſio ī corde ꝯͣ ꝓximum.Fit aūt trāſgreſſio in corde duplicit̓. vicꝫqͣꝫtum ad ꝯcupīam carnis. ꝯtra quā ponitur nonū mandatū qd̓ eſt. deſiderabiſvxorē ꝓximi tui. Qd̓ ponit̉ nonū p̄ceptūẜm mgr̄m ī li. ſnīaꝝ. ẜm Aug. ẜm libꝝdeuteronomij. licꝫ alit̓ ordīet̉ ī exodo. Itēfit trāſgreſſio ꝯͣ ꝓximū in corde qͣꝫtū adcupiſcētiā oculoꝝ. ꝯtra quā ponit̉ decimūmandatū qd̓ eſt. ꝯcupiſces domūximi tui. qd̓ ponit̉ in exodo nonū Inbus notandū ꝓhibet̉ ſpāli mādatocupiſcētia carnis ꝯcupīa oculoꝝ potiuſqͣꝫ ꝯcupiſcētia alioꝝ malorū actuuꝫ. qꝛ iſtedue ꝯcupiſcētie habēt delectatōes ſuas etiam an̄ opus/ et tm̄ cōiunctas oꝑi vt dicit Aug. Et etiā habent in oꝑe nocumentū ꝓximi. qd̓ ſic eſt in ꝯcupiſcētijsaliorum actuuꝫ. Et ideo ꝓpter iſtam turpitudinem iſtarum concupiſcentiaꝝ ſicſūt ante opꝰ repͥmendā/ data ſunt iſtadata ꝓhibēt cordis cogitatuꝫ. Uel ꝓpt̓cauſam ſupra in fine ſexti mandati aſſigna. Porro qd̓ ſubdit̉. ſeruū ancillā⁊c̄. qd̓ annectit̉ nono mādato ẜm ordineꝫexod̓. et decimo .ſ. de ꝯcupiſcēdo domūꝓximi. ẜm ordinē deutero. v. ſpēal̓r ad decimū ꝑtinet mandatū. Ordinat̉ tn̄ no ẜm dictū ordinē Exod̓. eo forte eaibi enumerat ſunt res mobiles ſicut vxor qua eſt nonū mandatū.Unde ſumitur numerus ſeu ſufficientia p̄ceptoꝝ legisUnc reſtat videre numeꝝ ſufficiAentiā iſtoꝝ decē p̄ceptoꝝ ſeu mandatoꝝ legis. Circa qd̓ nota ſic̄ſupͣ dictū eſt/ lex p̄ceptoꝝ poſita eſt ꝓptertraſgreſſiōem. Trāſgreſſio aūt in prīo ſuogenere qͣꝫtū ad materiā pn̄tē attinet dupliciter habet fieri .ſ. directe ꝯͣ deū. vel directeꝯtra proximū. De triplici modo.tranſgreſſionis contra deū Cōtra deū autē cōtingit directe trāſgreſſionē fieri triplicit̓ .ſ. cordeore oꝑe. Corde aūt fit ꝯͣ deū trāſgreſſio. cuꝫ qͥs .ſ. a deoauertit̉ idolatriā vl̓ hmōi. qd̓ pͥmū p̄ceptū ſeu mādatū ꝓhibet̉. in d̓r. habohis deos aliēos corā me ⁊c̄. Ore fit ꝯͣ deū

trāſgreſſio nomē .ſ. ſuū mētiēdo. blaſphemādo ꝑiurādo ⁊c̄. Qd̓ ſcd̓m p̄ceptū ſeumādatū ꝓhibet̉. ī d̓r. aſſumeſ nomēdei tui in vanū ⁊c̄. Oꝑe aūt fit ꝯͣ deū tranſgreſſio. qn̄ .ſ. tꝑe debito ad dei cultū pͥncipalit̓ deputato fit oꝑatio licita. vel illicultui ſeu illi tꝑi ꝯueniēs. Qd̓ terciūceptū ſeu mādatū ꝓhibet̉ in d̓r. Memēto vt diē ſabbati ſctīfices ⁊c̄. Cōtra ꝓxi ꝯtīgit directe trāſgreſſionē fieri duplicit̉. Uel omiſſiōe .ſ. boni ad qd̓ qͥs ergaximū tenet̉. Ul̓ illatōe mali qd̓ qͥs ſibi īferre deberet. Cōtra pͥmū .ſ. ꝯͣ omiſſiōemboni ad qd̓ qͥs erga ꝓximū tenet̉/ dat̉ qͣrtūp̄ceptū ſeu mādatū qd̓ ē. Honora patreꝫtuū mr̄eꝫ tuā ⁊c̄. Illatōe ꝟo mali ꝯtingit tripl̓r ꝯͣ ꝓximū trāſgreſſionē fieri .ſ. oꝑeore corde. Oꝑe qͥdē dupl̓r. Uel .ſ. malūꝓximo inferēdo ī ſeip̄o .i. in ſua ꝓpͥa ꝑſonaQd̓ qͥntum p̄ceptū ſeu mādatū ꝓhibet̉in d̓r. occides. Uel ꝓximo inferēdoin re ſua. et hoc iterū duplicit̓. Uel .ſ. in reſua ſibi legē cōiuncta/ vt eſt vxor. Quod ſextū p̄ceptū ſeu mandatū ꝓhibet̉. ī quodicitur. Non mechaberis. Uel ī re ſuaſibi legē ꝯiūcta/ ſed om̄ino ſeꝑata. qualiaſunt bona fortuita. Qd̓ ſeptimū p̄ceptūſeu mādatū ꝓhibet̉. in dicit̉. furtuꝫfacies. Ore fit ꝯtra ꝓximū trāſgreſſio ſibi mētiēdo. fallendo. decipiēdo. falſum teſtificādo. Qd̓ octauū p̄ceptū ſeu māda ꝓhibet̉. in quo dicit̉ Non loqͣris ꝯtraximū tuū falſū teſtimoniū ⁊c̄. Corde deniqꝫ fit ꝯtra ꝓximū trāſgreſſio dupliciter.Uel .ſ. qͣꝫtum ad ꝯcupiſcentiā carnis.tra qd̓ datū eſt nonū p̄ceptū ſeu mandatūin d̓r. Non deſiderabis vxorē ꝓximi tuiUel qͣꝫtū ad ꝯcupīaꝫ ocl̓oꝝ. Cōtra qd̓ da ē decimū vltimū p̄ceptū ſeu mādatū/in d̓r. ꝯcupiſces domū ꝓximi tui.ſeruū. non ancillā ⁊c̄.Qualiter per deceꝫp̄cepta legꝭ om̄e pctm̄ mortale ꝓhibet̉.Oſtremo notādum eſt qualiter in Idecalogo fit vtualit̓ effectiue oīspeccati mortalis ꝓhibitio. Prohibent̉ enī ibi ſeptē capitalia peccata. Inprimo quippe p̄cepto ſeu mādato prohibetur ſuperbia. Ipſa etenim oratōni intimo debitoqꝫ cultui cōtrariatur. Und̓ Eccl̓iaſtici. x. Initiū ſuꝑbie homīs apoſtatare a deo. Inuidia autē ꝓhibet̉ in quarto

C 4