De dece preceptis
XXVI
p̄cepta. Natura enī dictat eſſe vacādū aliqn̄ qͥeti et oratōi/ et diuīe laudi. Sꝫ qꝛ talidie .ſ. ſabbato ⁊ a talibꝰ rebꝰ groſſioribꝰ abſtinere n̄ dictat ꝯſcīa ſed ſola ext̓ior iuſſiodiuīa qͣꝫtū ad hͦ fuit cerimoniale hͦ mādatū ⁊ ſoluendū .i. ſolui poterat. ¶ Circa qd̓ ēaduertēdū/ ꝙ in dn̄ica reſurrectiōis dn̄iceex ſtatuto eccl̓ie mutatū eſt ſabhatū in dominicā ne videremur iudaizare. Quia exquo ꝟitas luxit/ trāſijt legis vmbra. ⁊ hocq̄ ad cerimonialia. ¶ Et ſi q̄rat̉ qͣre alie iudeoꝝ feſtiuitates nō p̄cipiebant̉ ī decalogo? Dic ꝙ cetere eoꝝ feſtiuitates firerunttm̄ cerimoniales nec ab oībꝰ ſunt obẜuande. hoc aūt p̄ceptū magis morale eſt qͣꝫ cerimoniale/ ideo ī decalogo ad quē oēs tenētur ſꝑ p̄cipiendū erat. Seqͥtur Deute. v.vnde ſumit̉ hͦ p̄ceptū. Sex enī diebꝰ facieſoꝑa tua. ſeptimo aūt die q̄ eſt dies ſabbatinō facies in ea qͥcqͣꝫ oꝑis. Et ſubdit rōemp̄cepti. Sex enī diebꝰ fecit deꝰ celū ⁊ terrā(vt patꝫ Gen̄. i.) ⁊ reqͥeuit die ſeptimo. nonqͣſi laſſus. ſꝫ ponit̉ ibi reqͥeuit ꝓ ceſſauit/ ſicut dicit̉ Apoc̄. iiij. Reqͥem nō habēt dieac nocte dicētia. ſanctꝰ ſctūs ⁊c̄. id ē dicere nō ceſſant. Ita ſumit̉ in dicto paſſu reqͥeuit ꝓ ceſſauit. Nihil enī vlteriꝰ fecit nouū cuiꝰ nō fecerit pͥus materiā vtpote corꝑaliū. vel ſil̓itudinē/ vtpote ſpūaliū. Operat̉ tn̄ adhuc qͦtidie creata gub̓nādo/ vt d̓rIoh̓. v. Pr̄ meꝰ vſqꝫ mō oꝑat̉ ⁊ ego oporCirca qd̓ dicit Aug. li. iiij. ſuꝑ Gen̄. Sicreqͥeuit vt nouā creaturā vlt̓iꝰ ꝯderet nullā. nō vt que ꝯdiderat ꝯtinere et gubernare ceſſaret. Et bn̄dixit diei ſeptimo qͥ ē dies ſabbati. ⁊ ꝓ id eſt ſctīficauit eū .i. ſanctū⁊ celebrem eū habere voluit. vt .ſ. nō fieretopus ẜuile in eo. Et ſic nō interdicit̉ opuſcharitatis nec neceſſitatis. Un̄ patꝫ ꝙ poterunt exhiberi eccl̓iaſtica ſacr̄a. ſic̄ enī poterāt circūcidere ſabbato. ⁊ nos etiam diedn̄ica ſacr̄a poſſumꝰ exhibere/ ⁊ oꝑa charitatis/ vt elemoſynas. ⁊ oꝑa neceſſitatis exercere. vt bibere comedere¶ Expoſitio quartiprecepiIc qͦ ad deum ponūt̉ tria p̄cepta.Quantū autē ad ꝓximū ponunt̉qeptē ſeq̄ntia. quoꝝ vnū eſt affirmatiuū. ⁊ ſex ſunt negatiua. Affirmatiuū autē⁊ quartū in ordīe pͥncipali. ſed pͥmū ī hisq̄ reſpiciūt ꝓximuꝫ eſt illd̓. Honora patrē
tuū ⁊ matrē tuā Per qd̓ mādatum naturaque corrupta ē ad ordinē naturalē reuocat̉Nec fuit neceſſe hmōi p̄ceptū dari ꝑentibꝰreſpectu ſuoꝝ filioꝝ. Creſcēte enī v̓tute infilijs decreſcit virtꝰ in parentibꝰ ẜm naturā. ⁊ deficiēti v̓tuti debet̉ iuſte ſubſidium.Unde qꝛ minorat̉ virtꝰ ſeu vigor in ꝑentibus ⁊ auget̉ ī filijs/ dat̉ p̄ceptuꝫ vt filij ſubueniāt ꝑentibꝰ. Nec fuit neceſſe dare hmōip̄ceptū ꝑentibꝰ de filijs/ qͣꝫuis pͥmo ip̄i filijfuerunt īpotētes. qꝛ natura etiaꝫ corruptaad id cogit. eo ꝙ naturalit̓ ſucꝰ aſcēdit aradice ad ramos/ et nō ecōuerſo. Et chryſ.Hoc eſt amor in hoībꝰ qd̓ ē humor in arboribꝰ. ¶ Ait gͦ. Honora pr̄eꝫ tuū. dupliciſcꝫ honore/ ⁊ reuerēdo ⁊ neceſſaria p̄bēdo.Pr̄em tam ſpūalem qͣꝫ carnalē. Intelligit̉etiā de pr̄e deo qͥ potiſſime eſt honorādusUnde Malach̓. i. Filiꝰ honorat pr̄em etſeruꝰ dn̄m. Si gͦ pater ego ſum vbi eſt honor meꝰ? Et mr̄em tuā carnalē. necnon etſpiritualē. ſcꝫ eccl̓iaꝫ. De qͣ ad Gal̓. iiij. Illa autē que ſurſū eſt hierl̓m libera eſt q̄ eſtmater nr̄a. Noīe etiā pr̄is et mr̄is oēs ꝓximi intelligunt̉/ vt dicit Augꝰ. Un̄ ẜm ipſum oīa vendēda ſunt ⁊ danda ꝓ pauꝑibꝰin extrema neceſſitate. qd̓ ſi nō fit trāſgredit̉ iſtd̓ mādatū. Si gͦ noīe pr̄is ⁊ matriſom̄is ꝓximꝰ intelligit̉/ ⁊ nobiliſſimū interꝓximos ponit ꝓ om̄ībꝰ .ſ. patrē et matremclarū eſt ꝙ illis p̄cipue honor debet̉ ⁊ ſubſidiū. ¶ Et vt firmiꝰ obẜuet̉ adhuc hͦ p̄ceptū ſubiūgit p̄mium dicēs. vt ſis lōgenuſſuꝑ terraꝫ. Nā Eccl̓i. iij. Qui honorificatpr̄em et matrē vita viuet lōgiore. Iuſtumenī eſt vt qͥ alteriꝰ vitā ſuſtētat vita illiꝰ ꝓlonget̉. Suꝑ terrā inqͥt .ſ. tā moriētium qͣꝫviuētiū. eo ꝙ pietas ad oīa vtil̓ eſt. ꝓmiſſionem habēs vite que nūc eſt ⁊ future .i. adThimoth̓. iiij.¶ Expoſitio quintiprecepti.Uintū autē p̄ceptū pͥncipale et ſe 2cundū in ordīe eoꝝ q̄ reſpiciūt ꝓximū/ et pͥmum negatiuū eſt iſtd̓.Non occides. Ubi precipitur ꝙ non ledatur proximus in ſua ꝑſona. ¶ Non occides igit̉ ſupple homineꝫ; teipſuꝫ videlicꝫvl̓ aliū. ⁊ duplicit̓. vicꝫ aīa vl̓ corꝑe. ¶ Sꝫcontrariū huic p̄cepto videt̉ haberi Exo.xxij. Et maleficos nō patieris viuere. Inquo verbo p̄cipit dn̄s fieri occiſiōem. hic
C 2