Compendiū theologie

quā deſignat noīe celi. et infime quam deſignat noīe terre. et ſic exinde collige creatorem medioꝝ. Poſitis eī extremis colligūt̉media. Uel ꝑ celū et terrā intelligat̉ tā ſpūalis qͣꝫ corꝑaliſ creatura ꝑfecte formata. vtcelū ſit īuiſibil̓ ⁊ ſpūalis creatura. terra autem omne corporeū et viſibile. Un̄ aliudſymbolū exponēs dicit. factorē celi ⁊ terreviſibiliū omniū et inuiſibiliuꝫ. Et nota ꝙcreare ſiue creatorē eſſe potiꝰ ſonat potētiāqͣꝫ ſapientiā vl̓ bonitatē. quia oꝑatio egredit̉ a potētia et maxime ꝟtuoſa. Un̄ Ioh̓.i. Oīa ꝑ ip̄m facta ſunt. Et in pͣs. Oīa ī ſapientia feciſti. Ideo appropͥate attribuit̉creare patri. ſicut et potētia/ cū tn̄ pr̄ om̄iacreet ꝑ filiuꝫ cooꝑante ſpūſctō/ qꝛ indiuiſaſunt oꝑa trinitatis. ⁊ tote tres ꝑſone vnusſunt creator. ¶ Et aduertenduꝫ h̓ ꝙ ꝑ hͦ ꝙdicit deū ſingularit̓/ deſtruit errores qͦrundā gentiliū q̄ fingūt pl̓es eſſe deos qd̓ manifeſtiſſimꝰ eſt ertor. qꝛ illo poſito clare pꝫꝙ nullꝰ eoꝝ ſit deꝰ. Si enī plures ſunt differūt inter ſe ꝑ aliqͥd qd̓ habꝫ vnꝰ qd̓ nō habet aliꝰ. Sic nullꝰ eoꝝ erit ſūmū bonū. qꝛſic nullꝰ eorū habꝫ oīa bona. et ſic nullꝰ eorū erit deꝰ. qꝛ deꝰ ē ſummū bonū qd̓ ꝯtinetoīa bona. ad Roma. xi. ¶ Itē ꝑ hoc ꝙ dicitpr̄em deſtruit obſtinatōem iudeoꝝ qͥ n̄ attendūt diſtinctōem ꝑſonalem pr̄is et filij.¶ Itē ꝑ hoc ꝙ dicit. creatorē celi et terre deſtruit errorē ph̓oꝝ dicētiū mūdū fuiſſe abeterno ⁊ deo coeternū. ſicut dicit Augꝰ. ariſtotelē poſuiſſe et platonē. Itē ꝑ illd̓ idemdeſtruit errorē manicheoꝝ qͥ dicūt omniacorꝑalia creata a deo tenebraꝝ. ¶ Sꝫ ex iſtꝭorit̉ dubitatio. Si enī credere ī deū eſt tendere ī eū fide oꝑante ꝑ dilectōeꝫ. vt d̓r ſupͣ.cū in pctō mortali exiſtētes nō habeāt iſtāfidē ſic in deū tēdentē/ videt̉ ꝙ nō credāt īdeū. et ita mentiūt̉ ⁊ peccāt qn̄ dicūt ſymbolū. qd̓ gͣue eſt dicere? Ad qd̓ d̓r ẜm quoſdā ꝙ ip̄e pctōr dicit credo ⁊c̄. nō in ꝑſonaſua ſꝫ in ꝑſona eccl̓ie. Sicut ⁊ illd̓. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meū ⁊c̄. qd̓ niſiin ꝑſona eccl̓ie que in aliqͥbꝰ mēbris ꝑ ſingulas nocteſ lachrymat̉ diceret̉/ eſſꝫ mēdaciū in ore maloꝝ. īmo etiā ⁊ ml̓toꝝ iuſtorEt ſil̓r cū ml̓ier dicit pſal. Letatꝰ ſū ī hiſ q̄dicta ſūt mihi ⁊c̄. incōgrua eſſꝫ locutio/ niſi in ꝑſona iuſti generalit̓ loq̄r et̉ ſiue eccl̓ieSimiliter hic in ꝑſona eccl̓ie dicit̉ credoin deum ⁊cͣ. ⁊ ſic non peccat nec mentitur.Alij dicūt ꝙ exiſtēs in peccato mortali nō

dicit ꝙ credat in deū cū dic̄ credo ⁊cͣ. ſed ꝓfitet̉ articl̓os fidei. Et eſt ſenſus. Credo īdeū .i. ꝓfiteor credendo eſſe deū. Et ita large ſumitur hic credere. Augꝰ ꝟo ſupͣ ſumitmagis ſtricte.¶ Expoſitio ſecundiarticuli fidei.Ecundꝰ articulꝰ principal̓ et pͥmꝰIeoꝝ qͥ attribuunt̉ filio eſt iſte. Et īieſum chriſtū filiū eius ⁊c̄. Et ſuꝑple credo in ieſum chriſtū ⁊c̄. Que duo no.mina freq̄nter in nouo teſtamēto coniūgūtur. quia vnū eoꝝ. ſcꝫ ieſus exprimit eiꝰ deitatem. interp̄tat̉ enī ſaluator. et inquātumdeus ſpecialiter ſaluator eſt Et reliquū nomen ſcꝫ chriſtꝰ expͥmit humanitatē. quia īterp̄tatur vnctus. et inqͣꝫtū homo vnctuseſt p̄ conſortibꝰ ſuis. ¶ Filiū eius vnicuꝫ.id eſt naturalē nō adoptiuū. Unde aliudſymbolū determinādo dicit. Et ex pr̄e natum ⁊c̄. Uel vnicū dicit. quia nō eſt vnusfilius inquantū deus ⁊ alius filiꝰ inqͣntuꝫhomo. Sed idem chriſtꝰ in duabꝰ naturiſſcꝫ deitate et hūanitate. et tribꝰ ſubſtantijsſcꝫ deitate anīa ⁊ carne vnicꝰ eſt filiꝰ. Und̓Augꝰ in eccle. dogma. Non duos filios fatemur ſicut ſeꝑando naturas neſtoriꝰ tradit. ſed deū et hominē vnū filiū credimusmanentē in duabꝰ ſubſtantijs. nō tn̄ cōfuſis naturis. qͣꝫuis enī duas habeat natiuitates/ vnam qua naſcit̉ de matre. et vnamqua naſcit̉ ex d̓o patre. tamen eſt vnicus filius/ nō duo filij. Quando ego in conceptione ꝑ viam generatōnis ꝓceſſi a patre/ ⁊ſic quadā natiuitate natꝰ ſum ī vtero. Secundo natus ſum de matre ex vtero. nec tamen ꝓpter iſtas duas natiuitates dicēdꝰſum duo filij ſed v̓nicꝰ ¶ Sequit̉. dominūnoſtꝝ. Unde ip̄e dicit Matth̓. vlti. Dataeſt mihi oīs poteſtas in celo ⁊ in terra ⁊c̄.¶ Per hoc etiā qd̓ dicit ieſum chriſtū qd̓interp̄tatur ſaluator et vnctus/ deridet̉ hebetudo iudeorū/ qui ſuū meſſiam. id ē ſaluatorem adhuc futurū expectant. ¶ Per hͦetiā qd̓ dicit/ filiū vnicū/ deſtruit hereſimſabellianorū dicentiū eandē ꝑſonam eē patrem et filiū. quod aꝑtiſſimū apparet mendaciū. quia ẜm decurſum naturalē oportꝫꝙ inter pr̄em et filiū ꝑſonalis ſit diſtinctiolicꝫ ꝯformitas ſit nature ⁊ ſil̓itudo. Quales etenī ſumus nos. tales qui a nobis generant̉. Un̄ de ip̄a diuīa filiatōne dicitur