Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compendiū theologie

copula carnali p̄ter mr̄imoniū. ſi gͣuiſſime trāſgrediūt̉ mādatū dei/ tn̄ vidēt̉ voti fractores. Uotū qͥppe eſt ſolū ꝓpͥe de real̓s licita. qͣliſ erit extramr̄imonial̓ ꝯiūctio. Iſta ꝯcluſio licꝫ apd̓ ſimpliciores videat̉ extranea. tn̄ apd̓ intelligētes qͥd noīsvoti eſt clara. Uotū qͥppe ſolū fit de oꝑibus ſuꝑerogatōis ad qͥs al̓s tenebat̉Sic religioſus ꝓpͥe loq̄ndo vouetqͣꝫ vxorabit̉. qd̓ antea licebat illi. Nullꝰ au ꝓpͥe d̓r vouere nūqͣꝫ fornicabitur autadulterabit̉. quia ex p̄cepto ad oīsobligat̉ Uir vxor neq̄unt abſqꝫ mutuoꝯſenſu vouere caſtitatem. īmo nec vir tutevoueret ſe nunqͣꝫ petituꝝ debitū ab vxore.cum ꝓpter v̓ecundiā petēdi ip̄a in deteriꝰlabi poſſꝫ Spōſalia dirimūt̉ vel mutuoꝯſenſu autoritate ſuꝑioris. vl̓ ſi alteraſona interim fornicata fuerit. vl̓ votū ſolēnizatū. qd̓ mr̄imoniū etiā ꝯͣctū/ tn̄carnalit̓ cōſummatū poſſꝫ infra duosſes ſolui Cōtrahēs ficte in foro eccl̓ie qͣntūcūqꝫ carnal̓ copula ſequat̉/ eadē fictōneremanente ꝯiungit̉ mr̄imonialiter.pellet̉ tn̄ ab eccl̓ia in foro ext̓iori tāqͣꝫ ſi ve fuiſſet mr̄imoniū. Secꝰ in int̓iori. cuiꝰeſt ꝯſiliū vt potiꝰ oēs ſnīas eccl̓ie tolleretqͣꝫ pctō ꝯſentiat. Pōt tn̄ nouo ꝯſenſu adhibito fictū mr̄imoniū ſi nil alid̓ obſtiterit īveꝝ ꝯmutare. Perſona inducta metuꝫcadentē in ꝯſtantē virū adꝯſentiēdū interius in ꝓlatōe ꝟ̓boꝝ mr̄imonialiū. vt qꝛvult mentiri; pōt poſtmodū mr̄imoniū dirimi tanqͣꝫ nullū. ſꝫ de ſeductōe blādiciaſ ita Impedimentū ꝑpetuū ī alteroiugū qd̓ neq̄unt ſe mutuo carnalit̓ cogͦſcere īpedit mrimoniū ꝯͣctum ꝯtrahēdum. etiā ꝯtractū dirimit niſi antea ſciatde facto. tūc on̄dit aliū finē q̄rit. itaꝯtractꝰ ſtat. Nullꝰ ꝯiugū tenet̉ redderebitū in detrimentū notabile certū ſui corporis. vl̓ fetus naſcituri. Et ẜm cogͦſcit̉qn̄ leproſis vel p̄gnantibꝰ/ aut mēſtruatisaut furioſis/ aut ypidimiacis et ſil̓ibꝰ caſibus reddi vel reddi debitum oporteat. Tꝑus locꝰ ſacer vident̉ excuſare qͥnalter ꝯiugū teneat̉ alt̓i petēti reddere. p̄uiatn̄ qͣdā amicabili monitōe de exigēdo De extrea vnctōeXtrema vnctio habꝫ mat̓iā et for in libris ſuis exp̄ſſam. Et obliAgat ꝯtēnere finis vite ẜm ꝓ-

babiles ꝯiecturas infirmitatē expectat̉.Que p̄terea reiterari p̄t ſil̓i cauſa rurſuſ veniēte. Extrema vnctio rite ſuſcepta deletvenialia. īmo videt̉ abſoluit ab culpaꝯiūcta petitōe recipientis. ita digne recipiēs etiā ab pena liberet̉. v̓tute ſacr̄i qꝛ petit pie ꝑſeuerāter ſe et iuſte. De ſacramento ordinis.Rdinis ſacramentū pl̓es formas⁊habet pl̓eſqꝫ mat̓ias. īmo et ſacerdotiū duabꝰ formis ꝯplet̉. vnadat̉ ſibi ptās ſuꝑ corpꝰ xp̄i veꝝ. Alt̓a quadat̉ ptās ſuꝑ myſticū. ſi fuerit defectꝰvel dubiū in aliqͦ p̄t illd̓ ſub ꝯditōne cauteſuppleri. Plenitudo iuriſditōnis reſidetapud papā et in alios ẜm eiꝰ det̓mīatōneꝫdiriuat̉. Attēdere tn̄ dꝫ ſibi eſſe illā ptāteꝫ in deſtructōem eccl̓ie datā ſed eiꝰ edificatōem. Si papa diceret̉ dn̄s oīm in ſpiritualibꝰ qd̓ ꝯſtat. ī tꝑalibꝰ qd̓ alij negāt.nihilominꝰ dotatio eccl̓ie in iuriſditōnibꝰ dn̄ijs ꝓpͥetarijs tꝑalibꝰ/ exercitiū ī illisneqꝫ eſſe iure naturali neqꝫ eidē repugͣrevident̉. Nam chriſtꝰ neqꝫ exercuit talia dominia. neqꝫ exp̄ſſum ſucceſſoribꝰ ꝓhibuit. ſed reliqͥt ptātē eoꝝ diſcretōi varietate tēporū deuotōe chriſtianorū ſic vel ſicexercēdi. Papa p̄t ꝑuertere ordinē hierarchicū vl̓is eccl̓ie. ſic qͥn in ml̓tis caſibꝰliceret eidē r̄ſiſtere ī facie dicere. cur ita facis? vtpote in exemptōibꝰ manifeſte nociuis. Et ſt p̄latos eccl̓ias ſibi ſubditaſ onerare ſumptibꝰ intolerabilibꝰ vl̓ lib̓tatibꝰpenitus ſpoliare ꝯtenderet.Finiunt regule moralesp Incipit cōpendiūbreue vtile aliqͣꝝ materiaꝝ ꝯmuiū ad fi et doctrinā catholicā ſpectātiū qd̓ eidēcācellario aſcribit̉/ ſꝫ apparet eſſe ſuum.N iſto libello ēq̄dā breuis ſūmaria/ vtilis tn̄expoſitio. Prīo de articul̓ fidei.Scd̓o decē p̄ceptoꝝ legis. Tercio ſepteꝫſacramētoꝝ eccl̓ie. Quarto ſeptē v̓tutum.Quīto de ſeptē petitōibꝰ ꝯtētis in orōe dominica. Sexto de ſeptem donis ſpūſſctī.Septimo de octo btītudinibꝰ. Octauovicijs nature qͣꝫ voluntatis.