Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXIIIICOrAlCS

tiūt agentibꝰ. Acqͥrere medijs illicitꝭ illicitū eſt plꝰ vl̓ minꝰ iuxta maliciā medioꝝ:varie inſuꝑ ẜm naturā ꝯtractuū in acqͥrēdo. Ita vt qn̄qꝫ trāſeat res in veꝝ dn̄iumpeccātis qn̄qꝫ. Cōtractꝰ enī qn̄qꝫ irritat̉ diuīo iure vl̓ humano. qn̄qꝫ ꝑmittiturvt infra dicēdū eſt Symonia eſt ſtudioſa volūtas emēdi aliqd̓ ſpūale vl̓ annexūſpūali/ ꝯſtat genere ſuo eſt mortal̓ pl̓vel minꝰ/ propͥe vl̓ impropͥe iuxta naturāeiꝰ qd̓ d̓r ſpūale. Tꝑalitates eccl̓ie qͣꝫuisei dicate ſunt. ꝓpͥe tn̄ ſpūales exiſtunt.nec ſymonie nomē niſi poſitiuo iuro recipiunt. In actibꝰ ſunt ſymoniaci ſolo iurepoſitiuo cadit p̄ſcriptio. vt ī receptiōe moderata ſigillo. aut lr̄a. aut ſuſtētatōe miniſtroꝝ in collatōe ordinū. ī alijs ita Faciēs aliqd̓ opꝰ ſpūale/ inde mercedē tꝑalem expectās aut ecōtra. qͣſi vnū ſit rōnabile p̄ciū alteriꝰ/ ſymoniacꝰ ē/ aut ieſita cordevel ore vel oꝑ e. Dicit̉ autē tꝑale qͥcqͥd pōtp̄cio tꝑali ꝯꝑari. vt eſt obſequiū curialiūſil̓ia. Suſtentationē ſuā moderatā inꝑalibꝰ aliūde non habitā/ ſi qͥs expectat exoꝑe ſpūali incurrit ex ſymoniacā pranitatē. qꝛ dignus eſt oꝑarius mercede ſua.Caueat̉ tn̄ turnis q̄ſtus ſcādaloſus. ītētōis oculꝰ ꝯſeruet̉ incorruptꝰ. vt ſtatuat̉ ibi pͥncipalis finis ī mercede tꝑali / ſꝫſubordinatꝰ ad deū aūt ꝯͣ deū. Ita dedicatōe/ īmo dilectōe d̓i ſuꝑ oīa dici poſſet et de beneficioꝝ appetitu. Symoniaco ex pacto vel oꝑe nullū ius acqͥrit̉ in bn̄ficio vel fructibꝰ eiꝰ qͥn reſtituere teneat̉. ſecus ſi ſteterit in ſola volūtate. qꝛ diceret̉ ſtudioſa. Sil̓r de hereticis puniēdiſQ diſtingue. De ludo taxilloꝝ/ de torneamētis/ de vſuris varijs palliatis/ dicūt iuriſtaꝝ pl̓es irritatos ab eccl̓ia illic contractus. Secus in meretricio hiſtrionatu. ſymonia interiori. ī miſſis cātandisalijs qͥbuſdā. vt forte ī clericis mercaturaſaut medicinā aut aduocatiā abſqꝫ diſpenſatōe exercentibꝰ. Bn̄ficiatꝰ iuſto tituloſi ſimplicit̓ omittat diuinū ẜuitiū in oībꝰ. videt̉ acqͥrere ius in fructibꝰ apud deū. Multa ſufficiūt ad vt aliqͥs faciat fructus ſui bn̄ficij eſſe ſuos in foro exteriori.īmo et reſtituere teneat̉. que animā apctō mortali liberāt. vt intrare ſubitocertis horis ad eccl̓iam. intentōe ſolūſtuoſa/ et ſil̓ia. Si certa bona bn̄ficiatushabeat inſtituta pauꝑibꝰ. illa cōſumit

ad alios vſus ip̄e ad reſtitutōem obligat̉.Secꝰ ſi totū ſit ꝯmiſſum fidei ſue. vbi ſipeccet grauiter ſacrilege qn̄qꝫ/ abutendobonis illis luxurioſe in̄ reſtituere tenet̉ Si teneat qͥs plura beneficia ex dono ſuꝑioris in caſibꝰ excuſantibꝰ hanc pluralitatē peccare pōt vterqꝫ. cōferēs iindiſcretōem. recipiens ambitōeꝫ. Nihilominꝰoccupans reſtituere ꝑcepta tenet̉. Sꝫniſi peniteat et futuro p̄uideat erit eiſalus. Quātūcunqꝫ ml̓ta bn̄ficia aliquiſteneat autoritate ſuꝑioris illa poſſunt dicivnū beneficiū. ſicut pl̓es tunice ī magnisfrigoribꝰ vna tunica. hoc vnitate morali.ſi illa oīa ſint niſi ad ſufficientē decētiāſtatus occupātis ſecluſo ſcādalo īpoſſibilitate officiādi ſe vel aliū exiſtente. Beneficiū dat̉ ꝓpter officiū. qͥdem indicendiſ horis ſolū alioqͥn duplex officiūad duplices horaſ obligaret. Sed officiūeſt qͥcqͥd eccl̓ie ꝓximo ꝓdeſt. ẜm magꝭbeneficiatꝰ eſt magis obligat̉. Si omi­ Pbus circūſtantijs hincinde pēſatis iudicare debeat p̄latus petrū eſſe ſufficientioremnotabilit̓ et ſimpliciter ad hanc curā obtinendā det ſciēter inſufficiēti/ peccat mortaliter. qꝛ hꝫ rectū oculū. Secꝰ ſi ſitnotabil̓ differētia. In collatōe bn̄ficijſertim curati haberi p̄t reſpectꝰ licite adobſeqͥa licita et honeſta alicuiꝰ. ad genꝰad ſpem ꝓficiēdi in futuro. alia ml̓ta/tn̄ intentio pͥncipalior et finis ſit deꝰ vtilitas eccl̓ie. et ſcandalū euitet̉. Inſufficiens ad obſeqͥum eccl̓ie (p̄ſertim eſtſpes de breui ꝓfectu qͦcunqꝫ) ſi ꝓmouerirat peccat mortalit̓. eum ꝓmouēs ſimiliter ſi ſcire tenebat̉. In moralibꝰ id qd̓modicū eſt nullo reputat̉. tn̄ diuiti modicū eſt quod pauꝑi parū. Nec inſupermodicū dicendū eſt apud deū illd̓ qd̓ efficaciter et pͥncipaliter inducit aut inducirit̉ ad aliud qͣꝫ deberet. Secꝰ ſi parui ſit īcitamenti velut occaſional̓ ī intentōe recipiētis et dātis. Scd̓m qͣntificet̉ mune receptio in iudicibꝰ p̄latis. Raro licꝫalicui qͣrere p̄laturaꝫ. ſicut raro ꝯtingit vtaliqͥs poſſit abſqꝫ p̄ſumptōe iudicare ſe ta qͣlē dicit apl̓s oportere ep̄m eſſe. Tn̄ neceſſitas euidēs eccl̓ie ꝓbabil̓ ꝯiectura fi faciēs de ſufficiētia ſua; pn̄t appetituꝫtalē aūt excuſabilē aut laudabileꝫ efficere. Liberius pōt litteratus licētiā ī ſuaſcientia qͣꝫ p̄laturā appeterē. Scd̓m itaqꝫ