XXIIIICOrAlCS
tiūt agentibꝰ. ¶ Acqͥrere medijs illicitꝭ illicitū eſt plꝰ vl̓ minꝰ iuxta maliciā medioꝝ:varie inſuꝑ ẜm naturā ꝯtractuū in acqͥrēdo. Ita vt qn̄qꝫ trāſeat res in veꝝ dn̄iumpeccātis qn̄qꝫ nō. Cōtractꝰ enī qn̄qꝫ irritat̉ diuīo iure vl̓ humano. qn̄qꝫ ꝑmittiturvt infra dicēdū eſt ¶ Symonia q̄ eſt ſtudioſa volūtas emēdi aliqd̓ ſpūale vl̓ annexūſpūali/ ꝯſtat ꝙ d̓ genere ſuo eſt mortal̓ pl̓vel minꝰ/ propͥe vl̓ impropͥe iuxta naturāeiꝰ qd̓ d̓r ſpūale. Tꝑalitates eī eccl̓ie qͣꝫuisei dicate ſunt. ꝓpͥe tn̄ ſpūales nō exiſtunt.nec ſymonie nomē niſi poſitiuo iuro recipiunt. ¶ In actibꝰ qͥ ſunt ſymoniaci ſolo iurepoſitiuo cadit p̄ſcriptio. vt ī receptiōe moderata ꝓ ſigillo. aut lr̄a. aut ſuſtētatōe miniſtroꝝ in collatōe ordinū. ī alijs nō ita ¶ Faciēs aliqd̓ opꝰ ſpūale/ ⁊ inde mercedē tꝑalem expectās aut ecōtra. qͣſi vnū ſit rōnabile p̄ciū alteriꝰ/ ſymoniacꝰ ē/ aut ieſita cordevel ore vel oꝑ e. Dicit̉ autē tꝑale qͥcqͥd pōtp̄cio tꝑali ꝯꝑari. vt eſt obſequiū curialiū ⁊ſil̓ia. ¶ Suſtentationē ſuā moderatā in tēꝑalibꝰ aliūde non habitā/ ſi qͥs expectat exoꝑe ſpūali nō incurrit ex hͦ ſymoniacā pranitatē. qꝛ dignus eſt oꝑarius mercede ſua.Caueat̉ tn̄ turnis q̄ſtus ⁊ ſcādaloſus. ⁊ ītētōis oculꝰ ꝯſeruet̉ incorruptꝰ. vt nō ſtatuat̉ ibi pͥncipalis finis ī mercede tꝑali / ſꝫſubordinatꝰ ad deū aūt nō ꝯͣ deū. Ita de p̄dicatōe/ īmo d̓ dilectōe d̓i ſuꝑ oīa dici poſſet et de beneficioꝝ appetitu. ¶ Symoniaco ex pacto vel oꝑe nullū ius acqͥrit̉ in bn̄ficio vel fructibꝰ eiꝰ qͥn reſtituere teneat̉. ſecus ſi ſteterit in ſola volūtate. qꝛ iā nō diceret̉ ſtudioſa. Sil̓r de hereticis puniēdiſQ diſtingue. ¶ De ludo taxilloꝝ/ de torneamētis/ de vſuris varijs ⁊ palliatis/ dicūt iuriſtaꝝ pl̓es irritatos ab eccl̓ia illic eē contractus. Secus in meretricio ⁊ hiſtrionatu. ⁊ ſymonia interiori. ī miſſis cātandis ⁊alijs qͥbuſdā. vt forte ī clericis mercaturaſaut medicinā aut aduocatiā abſqꝫ diſpenſatōe exercentibꝰ. ¶ Bn̄ficiatꝰ iuſto tituloſi ſimplicit̓ omittat diuinū ẜuitiū in oībꝰ.nō videt̉ acqͥrere ius in fructibꝰ apud deū.¶ Multa ſufficiūt ad hͦ vt aliqͥs faciat fructus ſui bn̄ficij eſſe ſuos in foro exteriori.īmo et ꝙ reſtituere nō teneat̉. que animā apctō mortali nō liberāt. vt intrare ſubitocertis horis ad eccl̓iam. ⁊ intentōe ſolū q̄ſtuoſa/ et ſil̓ia. ¶ Si certa bona bn̄ficiatushabeat inſtituta ꝓ pauꝑibꝰ. ⁊ illa cōſumit
ad alios vſus ip̄e ad reſtitutōem obligat̉.Secꝰ ſi totū ſit ꝯmiſſum fidei ſue. vbi ⁊ ſipeccet grauiter ⁊ ſacrilege qn̄qꝫ/ abutendobonis illis luxurioſe in̄ reſtituere nō tenet̉¶ Si teneat qͥs plura beneficia ex dono ſuꝑioris in caſibꝰ nō excuſantibꝰ hanc pluralitatē peccare pōt vterqꝫ. cōferēs ꝑ iindiſcretōem. recipiens ꝑ ambitōeꝫ. Nihilominꝰoccupans reſtituere ꝑcepta nō tenet̉. Sꝫniſi peniteat et ꝓ futuro p̄uideat nō erit eiſalus. ¶ Quātūcunqꝫ ml̓ta bn̄ficia aliquiſteneat autoritate ſuꝑioris illa poſſunt dicivnū beneficiū. ſicut pl̓es tunice ī magnisfrigoribꝰ vna tunica. ⁊ hoc vnitate morali.ſi illa oīa nō ſint niſi ad ſufficientē decētiāſtatus occupātis ſecluſo ſcādalo ⁊ īpoſſibilitate officiādi ꝑ ſe vel aliū nō exiſtente.¶ Beneficiū dat̉ ꝓpter officiū. nō qͥdem indicendiſ horis ſolū alioqͥn duplex officiūad duplices horaſ obligaret. Sed officiūeſt qͥcqͥd eccl̓ie ⁊ ꝓximo ꝓdeſt. ẜm ꝙ magꝭbeneficiatꝰ eſt magis obligat̉. ¶ Si omi Pbus circūſtantijs hincinde pēſatis iudicare debeat p̄latus petrū eſſe ſufficientioremnotabilit̓ et ſimpliciter ad hanc curā obtinendā ⁊ det ſciēter inſufficiēti/ peccat mortaliter. qꝛ nō hꝫ rectū oculū. Secꝰ ſi nō ſitnotabil̓ differētia. ¶ In collatōe bn̄ficij p̄ſertim nō curati haberi p̄t reſpectꝰ licite adobſeqͥa licita et honeſta alicuiꝰ. ⁊ ad genꝰ ⁊ad ſpem ꝓficiēdi in futuro. ⁊ alia ml̓ta/ dūtn̄ intentio pͥncipalior et finis ſit deꝰ ⁊ vtilitas eccl̓ie. et ſcandalū euitet̉. ¶ Inſufficiens ad obſeqͥum eccl̓ie (p̄ſertim d̓ qͦ nō eſtſpes de breui ꝓfectu qͦcunqꝫ) ſi ꝓmoueri q̄rat peccat mortalit̓. ⁊ eum ꝓmouēs ſimiliter ſi hͦ ſcire tenebat̉. ¶ In moralibꝰ id qd̓modicū eſt ꝓ nullo reputat̉. tn̄ diuiti modicū eſt quod pauꝑi nō parū. Nec inſupermodicū dicendū eſt apud deū illd̓ qd̓ efficaciter et pͥncipaliter inducit aut induci q̄rit̉ ad aliud qͣꝫ deberet. Secꝰ ſi parui ſit īcitamenti ⁊ velut occaſional̓ ī intentōe recipiētis et dātis. Scd̓m hͦ qͣntificet̉ munerū receptio in iudicibꝰ ⁊ p̄latis. ¶ Raro licꝫalicui qͣrere p̄laturaꝫ. ſicut raro ꝯtingit vtaliqͥs poſſit abſqꝫ p̄ſumptōe iudicare ſe talē qͣlē dicit apl̓s oportere ep̄m eſſe. Tn̄ neceſſitas euidēs eccl̓ie ⁊ ꝓbabil̓ ꝯiectura fidē faciēs de ſufficiētia ſua; pn̄t appetituꝫtalē aūt excuſabilē aut laudabileꝫ efficere.¶ Liberius pōt hō litteratus licētiā ī ſuaſcientia qͣꝫ p̄laturā appeterē. Scd̓m itaqꝫ