Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regule

aut veniale peccatū. Ira eſt appetitusdeliberatꝰ vindicte ꝓpͥe p̄ter aūt ꝯͣ iuris ordinē ex ſe vt ſic eſt mortal̓. Preẜtim ſidicta ſit notabilis detrimenti. De accidiaCcidiam dicimꝰ eſſe tediū interniboni Que ex genere ſuo vēial̓ ē. qꝛSͣriat̉ charitati ſed eiuſdē feruori. Fit aūt mortal̓ eam aut ex ea mortale crimen incurrit̉. vt omiſſio eoꝝ ſuntde neceſſitate ſalutis. aut deſꝑatio de diui auxilio. aut ſuij p̄iꝰ interfectio. Solanegligentia mortal̓ eſt quā id qd̓ ſub p̄cepto cadit omittit̉. qͣꝫuis culpabilior in exercitijs ſpūalibꝰ et hierarchicis/ vt in miſſa. qͣꝫ ꝓphanis. Ociū ſctm̄ vite ꝯtēplatiue ſtudioſe dꝫ qͣntū ex ſe eſt magis appetere qͣꝫ officia vite actiue. p̄ẜtim obligatōe. īminēte tn̄. māifeſta neceſſitate/ autſuꝑioris p̄cepto rōnabilit̓ accedēte dimittendū eſt ociū charitate ꝓxīoꝝ. Inhabil̓ ꝓrſus ad ociuꝫ ꝯtēplatiue laboret ipſeexteriꝰ ad ſui aliorūqꝫ ꝓfectū. Et ſi aliquiſad vtrūqꝫ valet velut ambidexter/ magͣfectio eſt. mixturā hāc ī ſtatu pn̄tis indigentie optimā iudicamꝰ Euagatio mētꝭtꝑe orōnis ex p̄cepto debite ſi fiat ex deliberato ꝯſenſu atqꝫ teneat̉. illa ſola int̓rūpit intētōem debitā orōis. et facit vt p̄ceptūſufficiēter adīpleat̉/ niſi rurſus iteret̉ qd̓euagatōeꝫ hāc infectū ē. Qd̓ tn̄ fieri aliqn̄neqꝫ dꝫ neqꝫ expedit neqꝫ p̄t vt ī miſſa. aut hora p̄t̓ijt. Ubi euagatōeꝫ qͣntūcūqꝫ multa ſit ex delib̓atōe tenere volumꝰtūc habitual̓ pͥmaria et v̓tual̓ ītētio p̄habita de orādo vt dēmꝰ/ iugit̓ vna manet. Exemplū eſt de ꝑegrīatōe. Cōuerſio cordisad deū tꝑe orōis qͣꝫuis ſit laudabilior ceteris paribꝰ ſi ẜm v̓ba ſenſuꝫ orōis fiat. attamē iſtd̓ eſt neceſſitatis. qd̓ illr̄atꝭſtat in ꝑfecte ꝯtēplatiuis etiā raꝝ eſt. Impatiētia et lāguida mollicies/ effeminata ꝯpaſſio mutabilitas ad oēm ſunt ex ſe vituꝑabiles ī culpā mortalēꝟgunt. exīde ea que iuſſa ſunt fieri vl̓ exequi .ſ. et veritas vite doctrine atqꝫ diſcipline relinquunt̉. Tediū boni ꝓueniens exdifficultate oꝑis. aut ex malicia ꝯplexiōiſabſqꝫ culpa / plꝰ in ioh̓e qͣꝫ in petro augetmeritū et laudē ioh̓is. ſi in ceteris īp̄ecum petro eqͣliter oꝑet̉. Difficultas ī oꝑvirtutis ex aſſuefactōe vicioꝝ ꝓueniēs plꝰ

de ſe diminuit rōem laudis et meriti qͣꝫaugmentet. Tn̄ male habituatꝰ quoniā niſi ex maiori conatu opꝰ ſimile ad bene habituatū ꝑficere neqͥt magis inde reddit̉ incidentalit̓ ꝯmēdandꝰ. Puſillanimitasqͥs ꝯͣ iudiciū ſuꝑioris ſui prudentioris reputat ſe minꝰ iuſto obligari ad aliqͣ facien. et ꝑtinacit̓ refugit officia a ſuꝑiore impoſita. ad inobedientiā ſuꝑbā imputat̉. qꝛiudiciū ſuū nimis p̄fert. innitit̉ prudentie ꝓpͥe. Secꝰ ſi ducat̉ ꝓpͥa lege ſpūſſanctide qua debꝫ eſſe certꝰ. Secꝰ p̄terea ſi ſciatꝑiculū ſuū euidenter de quo fidē facere ſuperiori ſatis nequit. De auariciaUaricie obiectū ē īmoderata poſ­ Pſeſſio. Quod ex genere ſuo videtur eſſe mortale vniuerſaliter. Sꝫin mortale trāſit dum ex deliberatōne efficaci et abſoluta appetunt̉ vel querunt̉ velrapiunt̉ aut retinent̉ aliena inuitis dn̄is.qͣlicunqꝫ modo fiat. clam vel palam/ vi vl̓fraude. cōſilio vel auxilio. p̄ſertim ſi res ſitnotabil̓ detrimenti appetitu ſuffocāte ratōem a dei ẜuitio penitꝰ impedienteetiā licita vel ꝓpͥa bona nimia libidine velſollicitudine appetūt̉ q̄runt̉ ſeu retinētur.quaſi in eis ſpes totiꝰ auxilij velut in deoponeret̉; mortale eſt. Quā auaricie ſpecieꝫapl̓s ob hoc appellauit idoloꝝ ſeruitutem Non debꝫ aliqͥs dici tenere rem alienā īuito dn̄o qͣꝫuis neſciēte qn̄ dn̄s p̄ſumiturratōnabiliter cōſenſurus ex familiaritatevel aliūde ſciuerit. Aut ſi iuxta dictamērecte ratōis ita debꝫ ꝯſentire quēadmodūin extrema neceſſitate/ aut duꝫ notabilidetrimento reddētis/ modica vtilitate recipiētis alienū tūc reddere. qd̓ damnūſub parua expectatiōe poteſt euitari. Nullus p̄terea gladiū arreptū diceret reddēdūin manus dn̄i dum furit/ qͣꝫqͣꝫ illū inſtantius repeteret. Sub furibꝰ aut ſacrilegꝭaut raptoribꝰ comp̄hendūt̉ quo ad criminis equalitatē qͥcquid ſit de reſtitutōe facienda. ip̄i aduocati fouētes cauſam quamcredere debēt iniuſtā aut culpā ꝑdentesiuſtā. Et medici infideleſ. Et iudices mali. Et p̄lati p̄ficiūt officijs publicis beneficijs p̄ſertim curatꝭ illos qͣs ſcire debēt raptores aīaꝝ d̓ſtructores. bonis ſpretis. Ip̄i ꝓrſus ꝯſiliarij dn̄oꝝ ad tallias iniuſtas. Et generalit̓ talia agūt aut ꝯſen