Regule
accipiēde vt ꝯminatōes. multe vt monitōnes. multe vt ꝯſilia. multe vt q̄dam decentie ⁊ honeſtates et faciētes ad finē conſeq̄ndum. multe vt tꝑalem hanc vitā ſolumregulātes. ⁊ ad pena tꝑalem ſi trāſgrediāt̉ſolū obligāt. ¶ Iurās vl̓ vouēs in aliqͣ religione vet cōitate adimplere om̄ia q̄ ꝓ regimine tal̓ religiōis aut cōitatis ordīata ſūtaūt erūt nō ꝑ hͦ cenſendꝰ eſt eſſe obligatusſub pena peccati mortal̓ ad obſeruatōneꝫilloꝝ ad que diuīa lex nō vult talit̓ obligare. quia nec hūana lex talit̓ obligare intēdebat. ſi recte (vt ſupponit̉) ītēdebat. ¶ Diſplicet deo infidel̓ et ſtulta ꝓmiſſio. Infidel̓q̄ nō ſeruat̉. Stulta que diſcretōis ſale n̄condit̉. Propterea ſtultū eſt dicere ꝙ d̓ ingrediēdo religionē cōſiliādū nō ſit. ſed adprimā inſpiratōem ingrediendū. ¶ Poteſtſincero et recto ꝯſilio religiōis īgreſſus diſſuaderi. quibuſdā ad tēpus. alijs in et̓nuꝫSic de p̄lature ſuſceptōne aūt ſtatꝰ virgītatis diceret̉. Attamē modeſtiſſimā cautelam ī diſſuadēdo ſcimꝰ exhibendā. ¶ Om̄evotū et iuramentū ad hͦ ꝙ obligatoriū ſitet diſcretū habet cōditōes implicitas. quarum aliqͣs inutile aliqͣs vtile eſſet in iurando ꝑ exp̄ſſum apponere. Una cōditio eſtque reſeruat ſuꝑiorū autoritatē. Secūdaꝙ iuramentū nō ſit aut ꝟ̓gat in deterioreꝫexitū .ſ. ad mortale vel veniale peccatū nūcaūt in poſteꝝ. Tercia ꝙ nō ſit in ſalutꝭ diſpendiū. hoc eſt in ꝑfectōis impedimentū.vt eſſet vouere nō intrare religionē. nunqͣꝫſuſciꝑe p̄laturā. aut nō loqui cū parentibꝰ⁊ ſil̓ia. q̄ licꝫ poſſint licite qn̄qꝫ dimitti. nōtn̄ paſſim iuramēto aut voto vallari ¶ Qn̄aliqͥs nec actu nec habitu ꝑ verba ſua intendit iurare/ nō eſt reus ꝑiurio apd̓ deuꝫ.nec etiam apud hoīes/ ſi ſufficiēter hͦ ꝯſtiterit. poteſt tn̄ de incauto mō loquēdi velſcādalizandi vl̓ aſſerēdi / vel de intentionefallēdi culpari. Hoc facit ꝓ religioẜ ⁊ quibuſdā alijs/ qͥ iurant ꝑ botas ſuas ⁊ ꝑ animā canis irriſorie. Et ꝓ burgūdis ⁊ aſſuetis iuratoribꝰ p̄ter omnē intentōeꝫ obligādi ſe iuramento. ¶ Inſtitutōes hūane nondebent tales interp̄tatiōes aſꝑnari qualesiuramēta et vota ẜm ꝯcordē doctoꝝ ſentētiā recipiūt. etiā dū ferrēt̉ abſolute. alioqͥnin laqueū et magnū ſalutis diſpendiū verterēt̉. ¶ Si cōtēnere aliquā rem vt autoritatem ſuꝑiorū eſt ip̄am ꝟe vel interp̄tatiuenullā aūt vilem aut minus iuſto reputare.
Oīs peccās etiā venialit̓ cōtemnit. qͣꝫuisnō omnis tal̓ agat ex ꝯtēptu. ſicut nec oīsſuꝑbꝰ agit ex ſuꝑbia. ⁊ ita in alijs multis.¶ Contēnēs autoritatē ſuꝑioꝝ nō ex paſſion vel fragilitate vel ex ignorātia/ ſꝫ ex cōtēptū qui ē pͥncipalis cauſa aut finis trāſgreſſiōis ſue/ reus peccati mortalis exiſtit.Utdum qͥs dicit ſuꝑiori in eo ꝙ ſuperiorEgo in deſpectū vr̄i hͦ agam qd̓ inhibetꝭ.al̓s nō acturꝰ. ¶ Ad euitatiōem peccati nōſufficit bene ſentire ⁊ iudicare de agēdiſ. niſi volūtas et affectus tali iudicio ꝯformēt̉Afficitur enī ſepiꝰ voluntas ad aliqͣ et illataliter exequit̉ ac ſi ſuus intellectus taliteragēdū dictaret. Suꝑ hoc incōtinētes circa quodlibꝫ viciū tam carnis qͣꝫ ſpūſ apertum dant documentū. p̄ſertim in carne euidentiꝰ qͣꝫ in ſpū. ꝓpter difficilē reflexioneꝫſuꝑ actus interiores et latentes. Et hec abſconſio crebro fallit etiā ip̄os ſpūal̓r ambulare volētes. ¶ Ponētes intellectū libeꝝvt tal̓ eſt ponerēt ꝯſeq̄nter in eo pctm̄ proprie. Alij ad negligentiā aūt maliciā volūtatis habēt referre crimen om̄e ſuū ¶ Nulla eſt negligētia vl̓ omiſſio crimīalit̓ culpabilis/ abſqꝫ conſenſu vero vl̓ interp̄tatiuocomitāte vel p̄uio. Quid autē ſit cōſenſusinterp̄tatiuus dictū eſt. Et hec in angel̓ etin adam videt̉ origo fuiſſe peccati. ¶ Paſſio natural̓. vt ira. amor. gaudiū. odiu. inuidia. fames. ſitis. delectatio. deſideriū. etſimiles; ſi fiant abſqꝫ om̄i ꝯſenſu; nullumpctm̄ ſunt: ſi ꝟ̓o cū cōſenſu ſꝫ nō ex ꝯſenfuinter venialia deputāt̉. Sil̓r de actibꝰ rati.onis. tā in portōe ſuꝑiori. vt eſt blaſphēia.qͣꝫ in inferiori/ vt ē appetitꝰ vindicte/ diceret̉. ¶ Si in p̄ceptis penalibꝰ pena ſit addi Lta ꝑ modū diſiūctōis ad actū p̄cepti ſufficit penā ſoluere dū actꝰ omittit̉. Si veroſit impoſita pena vt ſolū acceſſoria et inducens ad p̄ceptū/ ꝑ ſolutōꝫ eiꝰ nō excuſaturp̄cepti trāſgreſſio. ſed bn̄ aliqn̄ ꝯpenſatur.¶ Iudicare alteꝝ tanqͣꝫ malū/ ſi fiat ex officij iudicio. ⁊ ꝑ teſtes legitimos/ non ē ex ſemalū ſꝫ v̓tuoſū. etiā ſi ꝑ ꝯfeſſiōꝫ aut aliterſciret̉ eē ꝑ iudicē īnocēs. nec ꝑ illd̓ patereteffugiū qͥn ſuo fūgeret̉ officio. ¶ Iudicareꝓpͥa eſtimatōe aliū ex aꝑtꝭ ſignis ext̓ioribꝰq̄ nō pn̄t bn̄ fieri. nō eſt ex ſe pctm̄ mortalelicꝫ qn̄qꝫ ſit curioſitas venial̓ qn̄ꝫ mortal̓dū hō ab alijs melioribꝰ aut debitꝭ nimisimpedit̉/ autdum ꝑ hoc in ſuꝑbiā erigit̉.¶ Iudicare alteruꝫ leui preſumptione ẜm
M