Druckschrift 
2 (1494) Secunda pars operum Johannis de Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MoralesXXIIII

putari. quia qui amat ꝑiculū ꝑibit in illo.H Nullꝰ agens bene ẜm om̄es circūſtātiaſdici debet dare ſcandalū alteri qͣntūcunqꝫſcandalizet̉ aliꝰ. Scandalū enī eſt dictuꝫvel factu minus rectū p̄bens alteri occaſionē ruine. in via omino recta ſi qͥs ceciderit/ ex ſcādalo vie ſꝫ ex ꝓpͥo defectuꝓueniet. Solꝰ ille ſcādaliſat actiue. aduertēs aut aduertere debēs/ alios ꝓnīoreseſſe ad peccādū/ ex modo ſuo agendi ſibi eſt in p̄cepto nihilominꝰ ip̄e oꝑarideſiſtit. ſecꝰ ī caſibꝰ excluſis. vbi maliciaꝓpͥa eſt ſcandalū gratis acceptū. vbi p̄t̓ea eſt aduertētia nec eſſe debꝫ de ſcandaloalterius. vbi qͥs ad illud operandū teneret̉. Ille dicit̉ ex malicia ſua peccare ſcādalū acciꝑe; ex actu alteriꝰ informatus ſufficiēter de bonitate hmōi actus. nihilominꝰ cadit in ruinā. vt ſi ex voto religiōis emiſſo. parētes poſt ſufficiētē de religionis ꝑfectōe īformationē ſe ſcādalizariconq̄rant̉. ſcandalū eſt hoc iam puſillo ſed phariſeoꝝ. acceptū .ſ. datū Quilibet ab omni actu cui eſt aſtrictꝰ aliunde/ tenet̉ deſiſtere/ quādo timet aut timeredebet ẜm vehementē cōiecturā / ſcandalūpuſillorū. quouſqꝫ de illo cōpeſcēdo diligētiam ꝯpleuerit. niſi forte cōmuni vtilitate vnctio ſpūſſancti doceat illd̓ tunc agen. vt chriſtꝰ fecit in publicatōe veritatisſacramenti.De ſuperbia et vana gloriaPpetitus gl̓ie ſi eſt de vera gloIria ꝓpt̓ deū; virtuoſus ē. Side vana citra deū ꝯͣ deū. vtin bonis fortune nature vl̓ gr̄e.venial̓ eſt/ ex genere qͣꝫ ex more/ ſi ſit ad finem bonū. vt euitatiōe infamie. aut promagno bono edificatōis aliene. ille appetitus diſcretꝰ eſt et meritoriꝰ. Si gl̓ia ſit falſa de pctō mortali/ aut fine malo pͥncipaliter et vltimate/ tūc mortal̓ eſt. Preſūptio. arrogātia. iactātia hypocriſis/ generaliter et ꝓpͥe ſunt de illis ꝯueniūt homini talit̓ ſe habēti/ ſi illa hr̄e vl̓ credit velinordinate appetit. ꝓpt̓ea ſꝑ habēt erroreꝫvel maliciā inuolūtaꝫ. qn̄qꝫ venialē. ſepemortalē. ẜm genꝰ obiecti. iuxta circūſtātias intentōis et finis atqꝫ ceteroꝝ. Preſumens de dei miẜicordia ſaluabit̉ qͣlit̓cunqꝫ peccauerit ī peccato ꝑſeuerauerit/

errat in fide ſi hoc iudicet intellectū inmoribꝰ mortaliter / ſi taliter afficit̉ voluntatē abſolutā. qꝛ de cōditionata oportꝫEt ita diſtingui poſſet ī valde multis intellectu et affectu. qꝛ ẜm hoc peccata variānaturā ſortiunt̉. vt dicant̉ vl̓ errores. velmali mores. vel vtrūqꝫ. Preſumptio demultis meritis et gratijs falſa ē temeraria ſi inſūt. Si aūt credat̉ ſentiat̉ exſe ſunt pͥncipalit̓/ īpia ē qͣntūcūqꝫ pͥus haberēt̉. ſi ſingularit̓ eas hr̄e qͥs gl̓ieturpeſtifera eſt atqꝫ phariſaica p̄ſūptio. Credere ſentire ex meritis p̄cedentibꝰ aliqd̓ bonū aut pͥmiū ꝯſequat̉. eſt p̄ſumptio vel error/ ſi ad deū tanqͣꝫ ad origīalepͥncipiū actu vel habitu ſolū referat̉. Deenī miſeret̉ cuiꝰ miſeret̉: eſt/ gr̄am dat. vtex illa aliā gr̄am largiat̉. Celare pctā ſua eſt ex ſe hypocriẜ. ſꝫ cautela prudens etdebita. Secus ſi fiat ex appetitu laudisfalſe. aut alteriꝰ malicie pͥncipalit̓. vl̓ ſi admalū finē vltimate referat̉. Secꝰ etiā ſimendacia opeꝝ vel ſignoꝝ vel verboꝝ tal̓abſconſio q̄rat̉ fieri. quēadmodū ſi ad celādū pctā ſue luxurie fingat ſe aliqͥs opereſigno aut v̓bo luxuriā maxīe deteſtari caſtitatē amplexari. ſufficere debeat vt illā oſtēdat. Ita ſuꝑbia ceterꝭ poſſet̉dici. Preſumptio. arrogātia. iactantia ethypocriſis circa bona nature aut fortuneminꝰ habēt peccati et ꝑicl̓i. qͣꝫ circa bonagre/ p̄ſertim gr̄e gͣtū faciētis. illa minuscognoſci poſſit ineſſe. Pertinacia ī opinionibꝰ et actibꝰ ꝓprijs/ quā qͥs ē ꝑat̉ꝰcorrigi. dānabil̓ et vix ſanabil̓ ē p̄ſūptio. in rectoribꝰ alioꝝ aūt apd̓ religioſumeſt cūcta/ turbat. ꝑdit. Non eſt ẜuitꝰ ſedlibertas parere legibꝰ. qm̄ obligatio vo aut p̄ceptū (ceteris paribꝰ) auget virtutis et meriti ratōnem. vtrobiqꝫ eniꝫ addit̉circūſtantia bona. ī voto/ latrie. in p̄cepto/obediētie Subditi obligant̉ obedire ſuꝑioribꝰ in his dūtaxat reſpecrii quorū ſūtſuꝑiores. et regulas ſue dn̄atōis excedunt. Nullꝰ actus debꝫ ab hoīe ꝓhiberi ſub pena peccati mortal̓ alicui īuito;etiā ſubdito niſi ad illū ſit obligatꝰ le diuinā explicite vl̓ implicite. v̓tualitervel in forma. Nam ſolꝰ deꝰ ē hꝫ imperiūeterne vite mortis. Stultū iniurioſum ſuꝑioribus/ eſt credere om̄es inſtitutōes factas qͣles videmꝰ reſpectu ſubditorū obligare ad pctm̄ mortale. ſꝫ ſūt ml̓te

A I