Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola fratris

quos aliqͥbus donis gratie ſue dotauit deꝰvt luceāt ī domo dei ſicut ſplēdor firmamenti / ſicut ſtelle in ꝑpetuas eternitates. In numero ordine ſi germanū quē loqͥmurdeputauero/ nulli iniurioſus ero. Eius traditio doctrina (fidenter affirmo) luculētiſſima atqꝫ ꝓbatiſſima ſemꝑ extitit. nec vlliuserroris aſꝑgine fedata/ quā gratiorē efficaciorē reddit moꝝ ſemꝑ exꝑta ꝓbitas/ honeſtiſſima vite ꝯuerſatio. Aſſecutus doctrinā moribus pijs adornatus bonos iure caluit. tolerauit malos. veritatē ꝓmouit. errores ē ꝑſecutus. bonū ꝯmune grādi zeloſecutꝰ/ pacis ſunt reqͥrēs. paceꝫ in pͥncipio ī fine ſemꝑ optās. patuit hoc nouiſſime inſacro ꝯſtantien̄. ꝯcilio. in quo qͥdē nomīeKaroli frācorū regis illuſtriſſimi vniuerſitatꝭ pariſien̄. quoꝝ ſolēnis ambaſiator erat. noīe ꝓprio totis viribꝰ laborauit. ne idipſum ꝯciliū (qd̓ pacis adeptōe hereſuꝫ extirpatiōe adunatū erat) ſubdola hoſtis malicia diſſolutū iri ꝯtingeret infructuoſū ab iret/ fuiſſetqꝫ nouiſſimꝰ error peior priore Dehoc extāt egregia ipſius opuſcula/ illic palāꝯciōata. Poſtremo aduerſus peſtiferas hereſes quantos latratus more fideliſſimi vigilātiſſimi canis ediderit vel hec ſola res indiciū eſt/ veritatis tuēde cauſa. domo. patria. ciuitate. cognatis. amicis. dignitatibꝰ/rebuſqꝫ ꝓprijs pͥuatus eſt ex illis ꝓpulſusac innumeris inſidijs expetitꝰ. Propterearefugiū aliquod ad tp̄s ſibi coaptauit ī hacpreclara Lugdunēſi ciuitate. in qua iaꝫ fere quadrienniū demoratus eſt / vitā quietiſſi ducēs ſolitariā/ vt vnū ex heremicol̓crederes/ niſi deſerti receſſus nōdū petijt/ſed habitat ī medio populi ſui mirantibusmultis et inquirentibꝰ. Quid hic agit taꝫ ſolitarius? Cur ad publicum ꝓcedit? Cur it ſedatū hoīm iurgia/ que acriter vbiqꝫ debachant̉/ vt qͥd ꝑditio hec? Sed quidagit inquiūt? multū aio omnē modū. Primo quidē intrāti ad ſe in domū ſuā/ p̄occurrit ilico leta decoraqꝫ facie ſapiētia quā a iuuētute queſiuit ſibi ſpōſam aſſumere. ibi cuꝫea requieſcit ſermocinat̉ tota die. que ſi viderit vel ad modicū triſtē anxiū ceſſat blādicijs delinire donec conſolatū relinquat. em̄ habet amaritudinē cōuerſatioeius. nec tediū ꝯuictus illius ſed leticiamgaudiuꝫ. Dehinc ne putes ip̄m ita parietibꝰanguſte celle coartari vt foras egredi liceat/ extēdit ſepiꝰ licet affectōes in om̄es fi

nes terre ī mari longe. ꝑagratis tantis regionibꝰ ac ꝯſpectis oculo rōis varijs hoīmſtatibꝰ/ nunc ꝓſperis/ nūc aduerſis. coaptatanimū vnicuiqꝫ ꝓut exiguitas valet/ om̄ibꝰom̄ia factus. gr̄aruactōes illis applaudendo. pijs orationibꝰ illos adiuuādo.hos exhortādo illis ꝯpatiendo. Inter hec crederes quantis lachrimaꝝ ꝓfluuijs abintimo cordis ꝓruentibꝰ deflet miſerabilemeladē nunqͣꝫ dignis plāctibꝰ adequandā preclariſſimi frācie regni quod inteſtinis et ciuilibꝰ bellis dirumpit̉ atrociter vaſtat̉/ preda hoſtibꝰ patet. qd̓ quidē inuictiſſimū ꝑduraſſet/ ſi ꝯcordie fedus ī eo māſiſſet illibatū.Ihi ꝓchdolor tumultuatur puer ꝯͣ ſenem.ignobilis ꝯtra nobilē. illic vulgꝰ indoctū varios rectores ſequēs/ miſerā ī vertiginē rotatur aſſidue. Gemit inſuꝑ amariſſime altero Hieremia/ vidēs cōtritionē ppl̓i ſui / et laborē ꝯtradictōꝫ ī regali pariſien̄. ciuitate/ nuꝑ erat vrbs ꝑfecti decoris. gaudiū vniuerſe terre. Talibus ſuſpirijs ſingultibustumidū cor exonerās ſedet ſolitariꝰ et tacetqn̄ dies mali ſunt/ et p̄ſtolat̉ ſilētio ſalutare dei/ ſi forte ſit ſpes/ ſi veniat tp̄s miſerendieius. et pulcra pax longius effugata/ redeataliqn̄ iocundior. Ob hoc iuge ſacrificiū nr̄eredēptōis ī altari ceſſat offerre/ rogans īſpū humilitatis aīo ꝯtrito/ vt ī ſeruis ſuisiteꝝ ꝓpiciet̉ dn̄s/ et ppl̓m ſuū ꝯtinuis tribulationibꝰ laborantē/ benignꝰ reſpirare concedat. Amplius libero mētis volatu in ſuperiora domus placet aſcēdere. leuat ſe ſupͣſe. vn̄ conſpicit eminus late patētes etherisplagas arctūqꝫ terraꝝ ſituꝫ. ibi videt celosceloꝝ oꝑa digitoꝝ dei/ lunā ſtellas quedauit ſapiētia/ pulcꝝ equidem ſpectaculuꝫ. ſi ꝑſenſerit aurā vel tenuē hūane vanitatis alicūde ꝑflare ruinaꝫ minari/ mox ab alto deſiliēs ſeſe inima recipit et ī tuto locataūt ſi moliēte ſeuiſſimi hoſtis neqͥtia/ cōtraſe quicqͣꝫ aduerſi viderit intētari/ ilico moreſpūalis erinacij/ totū ſe in ſe curuādo recolligit/ ponit petrā refugiū ſuū. ibi abſcondit̉in abſcōdito faciei dei a turbatōne hominū tempeſtate ſecuro munitus. vallo graſſāti ſtulticie aſpirare fas non ſit. Tunc ſobriamentis leticiā decātare ꝓph̓a licet. Oculimei ſemꝑ ad dn̄m/ quoniā ipſe euellet de laqueo pedes meos. Et iteꝝ. meditatio cordiſmei in conſpectu tuo ſemꝑ domine/ adiutormeus redemptor meus. Non igit̉ putes il datā quietē male exequi. et inerti ocio to-