Gerſon ordinis celeſtinorumC.
ꝑſpicuas atqꝫ ſuauiſſimas emanat aqͣs ſapientie ſalutaris. quaꝝ impetꝰ letificat ciuitatē dei. ¶ Ꝙ ſi quis interroget. qͥd ꝓdeſt tātalibroꝝ ad libros accumulatio ⁊ nouelloruꝫꝯſcpͥtio/ cū iā totus orbis plenꝰ eē videatur?Patet rn̄ſio. pͥmū quidē honeſta occupatioē. Scpͥtura qͥppe diuina puteꝰ altus ē cuiꝰnunqͣꝫ deficiūt aque. ⁊ qͦ plus exhauſeris inde ſcaturiendo ꝯtinue largiꝰ tibi refluet. Eſtinſuꝑ velut ager vberrimꝰ a qͦ quantūuis extrahas eo feratior redibit. Regiones (vt aiteffrem) vno tꝑe habēt̓ vindemiā. ſcpͥtura aūtſacra ſꝑ affluit doctrīa viuificāte. Regio qn̄metit̉ amittit granū/ ⁊ vinea poſtqͣꝫ vindemiata fuerit humiliat̉. Scriptura ſacra quotidie metit̉/ et ſpice interp̄tationū nō deficiūt.quotidie vindemiat̉/ et botroꝝ ſpes nō deſinit. gͦ in hac vinea dn̄i laboranduꝫ ē aſſidueꝓpoſita ſpe mercedis immēſe Nā qͥ elucidātme (ait ſapiētia) vitā eternā poſſidebūt. ¶ Demū ponēda ē veritas p̄cipue legis diuine inmedio tanqͣꝫ pulcꝝ aliqͥd. Tanqͣꝫ videlicꝫ p̄fulgidū quoddā lumen bonis amicū ⁊ delectabile. malis aūt odioſum ſemꝑ. quo radiante ſi quid ī domo dei decoꝝ probatūqꝫ ēmanifeſtū fiat. ſi quid autem turpe venenoſumqꝫ/ velut in angulo deliteſcit/ palā fiat etarguat̉. Oīa em̄ a luce manifeſtant̉ ait ſaluator ¶ Amplius ſicut in hoīm corꝑibus videre eſt innumeras ⁊ diuerſiſſimas complexiones aūt ꝯditiones/ ſic in animabus ꝓſpicereeſt. Ecce in corꝑali refectione (vt d̓ ceterꝭ adp̄ſens ſileā) ꝯueniēs ſumat̉ exemplū. Cernere ē aliquos quos ruſticos ⁊ agreſtes vocamus/ cibis groſſiſſimis vti ꝯtinue. et in hisdelicias ꝯputare/ qͥ tamē etatē ꝓuectiſſimaꝫtrahūt. Uidebis alios tanta accuratiōe delicatiora queqꝫ ꝑquirere ⁊ in diuerſa curioſe ferri/ vt vix inueniat̉ qui deſideriū illoruꝫvel ſel̓ libitū explere ꝑficereqꝫ valeat. Suntrurſus alij cūctis oneroſiſſimi/ qͥ veluti mortifera peſte languētes ad omne qd̓ apponit̉nauſeāt. ⁊ oīa reprobātes (vt dici aſſolet) neſciūt qͥd volūt. At alij temperiē bonaꝫ vbiqꝫretinētes. ⁊ ſi alternationibus interduꝫ gaudeāt. oīa tn̄ appoſita cū gratiarū actōne recipiētes/ de om̄ibus edūt. ⁊ dū eſuriē fugent ⁊ventrē vt aiūt impleāt qualibꝰ nō curat Simile aliqͥd reꝑire eſt in alimento ſpūali verbidei/ qd̓ nō equaliter om̄ibꝰ cōuenit. nec vnomō paſcit oēs ⁊ viuificat. Ea ꝓpter ſummꝰpr̄familias/ menſam ſacre ſcripture om̄i generis dapibus refertiſſimā nobiſ appoſuit.
in qua ſic celeſtiū deliciarū copia ſalutarꝭ exuberat. vt ibi ſit quod ꝑfectus comedat/ ibiqd̓ paruulꝰ ſugat ibi lacteus potus quo tenera adhuc fideliuꝫ nutriat̉ infantia ibi ſolidus cibus quo robuſtoꝝ ꝑfecta iuuentꝰ ſpiritualia ſancte v̓tutis accipiat incrementa.¶ Poſtremo nō ignorant̉ aſtutie diaboli cuimille nocendi artes inſunt. qui in huius etatis ſenio delirare multos cogit. ⁊ vbi palamſeuire nō valet/ inſidiat̉ interdū ꝑnicioſius īabſcondito quaſi leo ī ſpelunca ſua. inde raptor attrahit pauperē/ et adeo ī laqueo ſuohumiliat et inuoluit vt vix inueniat̉ quantūuis eruditus ⁊ ingenioſus qui ſciat euoluere. ꝓpterea ſicut nouis morborū generibusnouis remedijs occurrendū eſt. Ita ꝑuerſisadinuentionibꝰ inimici ſalutaribus aſſiduedoctrinarū ſtudijs obuiandū ¶ Hac pia cōſideratōne ꝑmoti ſunt nouiſſime nōnulli inter quos germanū hūc numero/ quoſdā tractatus nouellos cudere. ī quibus materiasaliqͣs ab alijs etiā vētitatas/ ꝑticularius velenucleatiꝰ ꝓ circūſtātiaꝝ varietate dilucidare conati ſūt. Nō em̄ oīa a pͥoribꝰ modis oībus tradi vl̓ determīari potuerūt ꝓpt̓ īmenſum chaos circūſtātiaꝝ ꝑticulariū qͣs ml̓tiplicari ſuꝑ nūeꝝ ⁊ diuerſiſſime variari nullꝰignorat. Et quēadmodū nō oībus egrꝭ eqͣliter cōplacet in medicis/ ſicut nec ineſt oībuseqͣlis gr̄a curationū ſꝫ illi p̄cipue ꝓ ſanitatecapeſſenda ꝯſulendi ſunt qͥ morboꝝ qualitates vndecūqꝫ ꝑſcrutātes lōga artis exꝑiētiabn̄ de om̄ibꝰ norūt iudicare Ita apud medicos ſpūales ꝓportionabil̓r reꝑire eſt/ vt aliqͦrū etiā nouelloꝝ traditio vel doctrina pleriſqꝫ placidior/ ſecurior/ ⁊ pro circūſtantiaꝝ qͣlitate accōmodatior inueniat̉. Hinc apparet cur hac etate noſtra plus qͣꝫ antea veritates alique clarius ⁊ iocūdius eluceſcunt/ vtverificet̉ Danielis ſnīa/ ꝑtrāſibūt plurimi. ⁊multiplex erit ſnīa. Dū em̄ ꝯferūt̉ antiquorū dicta cū ſequētibus. ⁊ applicant̉ īuicē ordine ꝯgruo tūc velut in quodā ſuffuſorio/ ꝑferuēs ⁊ acutu ingeniū ꝯflat̉ ⁊ erumpit veritas puriſſima/ eliquāda in cordibus piorū.Nemo ergo paruipēdendo dicat. nihil a modernis recipio quoꝝ auc̄tas nō p̄ponderat/qͥ dictis facta nō cōpenſant/ nec moribꝰ eoꝝꝓfeſſioni cōgruis adornant̉/ vel miraculisclarēt/ ſed in pluribus vita ſordet et horridaeſt. Nā licet ꝓchdolor multos lugeat eccl̓iatales tanqͣꝫ degeneres ⁊ ꝑditōis filios. ſuntnihilominus alij potentes opere ⁊ fermone/
DD 5