Iohannis Gerſon
C.
ta die torpeſcere/ qn̄ quidē nec ipſius diei decurſus interdū ſufficit ad explenda que ſalubriter ſuggerit animus/ etiā nocti ſepius detrahendū ē. ⁊ in tēpeſta noctis hora. nūc prima/ nūc ſecūda aut tercia vigilia noctis nōnunqͣꝫ media nocte ſurgendū ad ꝯfitēdū nomī dn̄i. Inter hec neceſſe eſt eduliū corꝑi mīſtrare. deinde ſomno moderanter indulgere.artꝰ ſolutos vt qͥes reddat laboris vſui mēteqꝫ feſſam alleuet. Nuꝫ tibi videt̉ ſapientervitā inſtituiſſe? I nūc ⁊ ip̄m maris huiꝰ procelloſi ꝑiculis rurſum expone. Nōne ꝯſultius eſt delectari in dn̄o/ et vacare bone mētitotiſqꝫ conatibꝰ adipiſcēde vite ꝑpetue operā dare qͣꝫ quotidie fruſtra niti. ⁊ nitendo nōniſi odiū querere/ qn̄ ꝑuerſi difficile corrigūtur ⁊ ſtultoꝝ infinitus ē numerus. ¶ Addoꝙ ſicut ipſe mihi ſepius teſtatus ē/ nunqͣꝫ qͣntū meminit/ tanta pace ⁊ cordis alacritatefruitus ē/ vt hoc aliquanto tꝑis interuallo qͦplus acriter in eū iā ſexa genariū deſeuit inimicus ⁊ varijs tribulationibꝰ eſt ventilatꝰ.Sic veraciter enuciauit qͥ ait Mala q̄ noshic premūt ad deū ire ꝯpellunt. Et ꝓphetateſtat̉ ī tribulatiōe ſibi multipl̓r a deo dilatatū eſſe. Hoc mō exiliū ꝑſecutōes/ ingēſqꝫ furia mūdi hūc lōgius ꝓpellētes/ ⁊ (vt ſic dicāintra ſe reſtringētes q̄dā antipariſtaſi ſpūaliferuētius eū in amorē dei ⁊ odiū ſeculi intenderūt/ ⁊ vice cōtis pulcriorē ⁊ ſplēdidioremreddiderūt. Quapropter etiaꝫ gloriabūdusin dn̄o mihi dixit aliqn̄ ſentire ingeniū clarius ⁊ viuacius ineſſe nūc ſibi qͣꝫ vnqͣꝫ anteaNec mirū cū dicit ſapiēs. Scribe ſapientiāin tēꝑe ocij ⁊ qui minorat̉ actu ꝑcipiet eam.Ob hͦ etiā egregia ſcripſit opuſcl̓a/ q̄ duꝫ mihi nuꝑ cōicauit/ tā auide ꝑlegi vt illorū doctrina veluti vino meraciſſimo debriatꝰ ſuerim. Optoqꝫ ſepius amātiſſime mi frat̓ Anelme/ tibi quaſi amico meo riuali poculū exhis tribuere. Sed longa regionū diſtantiaqua corꝑe nō aīo ſeꝑamur hoc ad tp̄s vetatPropterea annui vt hecipſa q̄ nouiſſime vl̓antea ꝯpoſuit iſdē germanus/ in tabl̓a quadā annotam curarē ꝑ quā poſſis vel q̄ iaꝫ acceꝑis/ vl̓ q̄ tibi adhuc deſunt agnoſcere. Simul ⁊ ī hoc obſeqͥ cordialiter volens venerabilibus ac deuotiſſimis patribus meis/ fratribus maioris cartuſie / annotationē hancaffectu grādi poſtulātibꝰ/ quibꝰ ꝓpoſitū mihi ſemꝑ ē totis viribus ꝯplacere/ ſperās illorū ſuffragijs apud deū nō modice ſubleuari. Nō aut eo tꝑe vel ordine qͦ ꝑacta ſunt or
dinaui oīa. ſed ꝓut occurrerūt memorie Ceteꝝ qͣlitas materiarū poterit vel ex thematevel ex tenore rubrice ⁊ maxime opꝰ ip̄m ſi affuerit legendo cognoſci Uale in xp̄o ieſu frater vnanimis mei memor. Et circūuagātesmaris huius tēpeſtuoſi ꝓcellas aſpiciēs/ eqͣnimi mēte cū patiētia ſuſtine in qͣ ſola poſſidemus aīas. Scpͥtū Lugduni ī mōaſterionr̄o celeſtinoꝝ Anno dn̄i milleſimoqͣdringēteſimo. xxiij. menſis Maij ⁊c̄.Sequitur annotatio opuſculorū Ioh̓is cācellarij pariſienſisquoꝝ multa deperierunt. de multis incertūeſt ſi ⁊ vbi ſuꝑſint ⁊c̄.Ollatio in pͥmo curſu theologiecpariſius in regali collegio nauarre. ⁊ ꝯſequēter in ſecūdo. ac deinceps in qͣdriꝑtito libro ſnīaruꝫ. ⁊tandeꝫ in magiſterio anno etatis eius circit̓xxxij. ſumpto ſemꝑ hoc themate.Queſiui ſpōſaꝫ mihi eā aſſumere/ ſub metaphora nuptiaꝝ theologi cū ſapīa/ ī modūdialogi / ꝑ proſas et metra more Boecij deꝯſolatione mixtim ꝓcedendo.Lectōes mgr̄ales ſuꝑ euāgeliū ẜm MarcūEgrediebat̉ ad eū hieroſolymite vniuerſi.Lectio vna de duplici logica. quaꝝ vna eſtꝓ ſpeculatiuis ſcientijs. alia ꝓ moralibusque rethorica noīat̉. vbi d̓ duplici vi locutionis agit̉. Et erat Iohannes veſtitus d̓pilis camelorum.Due lectōes. vna de nō eſu carniū quaꝫ adfrēs cartuſien̄. deſtīauit. et īcipit. Egregioviro Ioh̓i. Altera de diſtinctōne veraꝝ reuelationū a falſis/ quam fratribꝰ celeſtinistranſmiſit/ ⁊ incipit. Nuꝑ vnam.Itē pōt ꝯueniēter annecti huic lectōni opuſculū aliud ab eodē ꝯpilatū de ꝓbatiōe ſpirituū/ ⁊ incipit. Probate ſpūs.Multe lectōes ſpāliter ſex / que redacte ſūt īmoduꝫ tractatus. cuius titulus eſt de vitaſpūali anime. Reuerendo in chriſto patri.Ego vos baptiſaui.Multe lectiones de varijs materijs. int̓ qͣsvna ē d̓ theologia myſtica ſpeculatiue tradita/ ⁊ incipit. Penitemini ⁊ credite. Altera d̓ theologia practice tradita/ īcipit. Tractantes.Itē ſi his duabꝰ lectōibꝰ addat̉ vnꝰ tractatꝰde paſſionibꝰ quē poſtea edidit/ et incipit.Paſſionū origines/ ꝓdeſt/ erit opus ꝯpletū/ ⁊ vnus libellus de tribus.