pſal. pnīales Donatus moralizatus C.
ſalutē meaꝫ attribuo dicēs. Nō nob̓ dn̄e nōnobis ſꝫ nomī tuo da gl̓iaꝫ. Hāc inquā gloriā ſaluti mee aduerſādo auferre conāt̉. Un̄ꝯueniēter ſubdit̉ ¶ Et ꝑdes om̄es qͥ tribulātaīaꝫ meā ſcꝫ diabolū ⁊ oēs obſtīatos. et merito ꝑdes me tribulātesl qm̄ ego ſeruꝰ tuusſū. Ad te ī mea tribulatōe recurrēs ſicut ſeruus hūilis ⁊ fidelis vaſallꝰ recurrit ad dn̄m.¶ Ecce ergo huiꝰ pſalmi aliorūqꝫ pſalmorūpnīaliū leta ꝯcluſio. Ecce ſpūalis leticie exultatio. quā ſalutarꝭ pnīe ꝯtriſtatio finaliteoꝑat̉. Un̄ qͥ ꝑ pnīam affligit̉ tādē dicit. ꝯſolationes tue letificauerunt aīam meā.Oratio operis. huius concluſiua.dA gͦ mihi dn̄e hos quos pnīalespſalmos eccl̓ia tua noīat. ⁊ a penitētibꝰ tibi pſallēdos eē p̄dicattā digne ac deuote/ nō ſolū ore/ ſꝫ corde penitēdo pſallere. vt ꝑ ꝯtriſtatōꝫ pnīe ſalutaris/exultatōeꝫ ꝯſeqͥ valeā leticie ſpūalis. vt pꝰ ſalutarē pnīam/ tandē ꝑ ſpūalē leticiā exultando dicā. Spūs tuus bonꝰ deducet me ī terrā rectā. Da mihi dn̄e hunc ſeptenariū penitētialiū pſalmoꝝ eſſe remediū ꝯtra ſeptenarium mortaliū pctōꝝ. mihiqꝫ eſſe auxiliuꝫ adſeptenariū v̓tutū pͥncipaliū. ad ſeptenariuꝫdonoꝝ ſpūaliū. ad ſeptenariū beatitudinū.ad ſeptenariū deniqꝫ petitionū ī or̄one dn̄ica ꝯtentaꝝ. ¶ Da mihi dn̄e ī hoꝝ pſalmorūmeditatōe timorē pene. dolorē culpe. ſpeꝫ venie. amorē cordial̓ mūdicie. deſideriū celeſtꝭpatrie. diffidētiā v̓tutꝭ ꝓprie. exultatōꝫ deniqꝫ ſpūalis leticie De hͦ em̄ ſeptenario mentaliū affectuuꝫ/ pͥncipaliter agit̉ ī hͦ ſeptenariodeuotoꝝ pſalmoꝝ. His ſeptē affectibꝰ qͣſi ſeptē ſcale pnīe gradibꝰ/ ad vitā patrie celeſtisaſcēdit̉. qͦ me finaliter deduci/ ⁊ feliciter aſcēdere/ et tecū habitare/ ꝑhēniterqꝫ regnare tumiſcd̓iter preſtare digneris. Qui viuis ⁊ regnas in ſecula ſeculoꝝ Amen. ¶ In hoc finitur doctrinalis expoſitio mgr̄i Ioh̓is Gerſon ſuꝑ ſeptē pſalmos penitētiales ⁊c̄.Incipit Bonatusmoralizatus venerabilis mgr̄i Iohānis deSgerſon Cācellarij pariſienſis.Arteſor̄onis quot ſunt? OctohQue? Cognitio ſubſtantie. cognitio qualitatis. cognitio p̄cepti dei. cognitio eiuſdeꝫ. cognitio homīs ẜm deū ⁊ ẜm naturaꝫ. ꝯſidera
tio futuri iudicij. ꝯſideratio leticie electorū.⁊ ꝯſideratio triſticie damnatoꝝ. ¶ Nomē qͥdeſt? Hō. qꝛ hō vocaris. ſi cognoſcis ſubſtantiā tuā vn̄ factus es/ veraciter ſcis. eſt nomē.Ecce cognitio ſubſtātie q̄ ē pͥma ꝑſor̄ois. deterra es ⁊ ī terrā reuerteris. ¶ Nomī qͦt accidunt? Sex. Que? Qualitas. ꝯꝑatio. genꝰ.numerus. figura. caſus. ¶ Cuiꝰ qͣlitatis hō?Appellatiue. qꝛ cōe ē oībꝰ hoībꝰ d̓ terra fieriīmo de viliori terra ſiue materia. Cōe ē etiāoībꝰ hoībꝰ eē aīal rōnale. Cuiꝰ gͣdꝰ ꝯꝑatōis?Nullius. qꝛ hō nō dꝫ augeri ꝑ p̄ſumptōem.nec minui ꝑ puſillanimitatē. Et ideo eſt nomē ſubſtantiuū. vt ſtare habeat extra nimiūtimorē ⁊ ꝯtra nimiā p̄ſūptuoſaꝫ ſpem. ¶ Cuius generis? Cōis. Quia tā viro qͣꝫ mulieriꝯuenit natura hoīs. Cuiꝰ numeri? Singularis. qꝛ quilibet ꝑ ſe ratiōꝫ reddet an̄ tribunal xp̄i. ¶ Cuiꝰ figure? Simplicis. qꝛ nō poteſt diuidi ī plures ſectas. Oꝑtet em̄ ſi ſaluari debet/ ꝙ ſolū fidē xp̄i ꝯfiteat̉/ ⁊ ab illa nondiuidat̉. Qui em̄ hāc fideꝫ nō hn̄t/ nō hoīesdici debēt ſꝫ bruta. qm̄ carēt rōne. ¶ Cuiꝰ caſus? Noīatiui ⁊ vocatiui. qꝛ noīat̉ iā mortal̓qͥ immortalis erat creatus. ⁊ vocat̉ oꝑariusqͥ eterne quieti erat deputetꝰ. ¶ Cuiꝰ declinatiōis? Tercie. qꝛ deelīari ⁊ hūiliari dꝫ tripl̓r.corā deo. corā ꝓximo. corā ſeip̄o. Un̄ regit̉?Si bn̄ regit̉/ a deo regit̉. ſi male/ a diabolo.¶ Diſcutiamus iaꝫ dicta. O hō ſi ꝯſiderarevis qͥd ſis qͦ ad materiaꝫ/ ſine dubio inuenies te nobiliſſimū aīalium. anīa tua ad ſil̓itudinē dei ē facta. ⁊ imagine eiꝰ inſignita/ hn̄sin ſe v̓tutē intelligēdi. volēdi ⁊ memorandi.Hec aīa infuſa ē a deo in tuuꝫ viliſſimū corpus/ fetidū ⁊ fragile. vt tanqͣꝫ dn̄a ſapiētiſſima/ ⁊ tanqͣꝫ hoſpes ſagax domū tuaꝫ regat.Ipſa ergo qͣꝫtuꝫ eſt de ſe/ ſemꝑ valet agere q̄dn̄o ſuo ſunt placita. ⁊ ad hoc dirigit ſenſusexteriores ad exteriora officia nō inducētiaquicqͣꝫ nociuū ad lectionē ſacrā vel ad crucēdn̄i intuendā. vl̓ ad alia ſalubria que ſibi vtilia vident̉. Idcirco ſi voluntatē carnis ſeq̄ris hoſpite opprimis. dominā occidis. malū ergo ⁊ vile ē hoc hoſpitiū ī quo tā nobilishoſpes ꝑiclitat̉. Si ergo vis ẜm aīam viuere nō ẜm carnē. ꝯſidera ꝙ caro tua terra eſt.terre ergo ꝯditiōes ſerua. Terra em̄ baſſa ⁊dura oīa portās v̓tute patiētie. ⁊ quāto pluſab aliquo vexaris/ tāto ei plus bn̄facias. imbrē em̄ ſalutaris doctrine ⁊ diuine gratie inglutire ſtudeas. et ſiccus ſis a fluxū viciorū.carnis et cupiditatꝭ terrene. Habes iā qͥd ſit
DD