Expoſitio ſuper ſeptem
bit̉ ī ꝯſpectu tuo. qꝛ interiora ⁊ occulta hoīsvides. in quibꝰ nemo bn̄ plene iuſtꝰ aūt mūdus ē tuo iudicio quātūlibet ſanctꝰ homībꝰvideat̉. Iō Paulus ait. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſūſed nō ī hoc iuſtificatꝰ ſum. Uel intelligi pōtnō iuſtificat̉ in ꝯſpectu tuo id ē ī tui cōꝑatione. nō ſolū oīs hō. ſed nec om̄is viuēs etiam angelus. qꝛ ſolus deꝰ ē ī quē peccatū cadere nō pōt. in cuiꝰ ꝯſpectu etiā aſtra nō ſūtmūda. Nō ergo intres mecū in iudiciū rigoroſe ſed mecū pie ac miſcd̓iter agel Quia ꝑſecutus ē inimicus. l. i. diabolus vel qͥſqꝫ alius aduerſariusL animā meā letl humiliauitin terra vitā meā. Hoc ē qͣꝫtū in ſe fuit eā vtceleſtia relinq̄ret et terrena ſaꝑet/ inclinauit.Et iteꝝ Collocauit me ī obſcuris id eſt īpctōꝝ tenebris l ſicut mortuos ſeculi l. id ēſicut ceteros pctōres nō ſpūaliter viuētes. ſꝫſeculariter ī pctīs moriētes. Ideo Lanxiateſt ſuꝑ me ſpūs meꝰ/ in me turbatū ē cor meum. Sed ecce poſtqͣꝫ triſtia p̄ceſſerūt leta ſequunt̉. poſtqͣꝫ anxiatꝰ fui et turbatꝰ ꝑ multiplicē inimici tēptationē/ letus factꝰ ſū ꝑ ſpūalē dei ꝯſolationē. Quial Memor fui dieꝫantiquoꝝ ſcꝫ dieꝝ eternoꝝ. hoc ē tue eternitatis diuine cuiꝰ memoria maxīa cā ē ſpūal̓delectatōis ⁊ leticit. Un̄ ſcriptū ē. Memorfui dei ⁊ delectatꝰ ſuꝫ. nec ſolū ī diebꝰ eternisſeu rebꝰ inuiſibilibꝰ ſed etiā in creaturis tꝑalibus te eternū ⁊ inuiſibilē deū ꝯtemplatusſum Nāl meditatus ſum ī om̄ibꝰ oꝑbꝰ tuisin factis manuū tuaꝝ meditabar Queſiuiin oꝑibus artificē. in creaturis creatorē. ī rebus factis te earū mirabilē ꝯditorē. Creatura tua facta ē mihi ſpeculū vt in ea te cognoſcerē deū meū. qꝛ (vt ait apl̓s) inuiſibilia deiꝑ ea que facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉/ ſempiterna qͦꝫ v̓tus eiꝰ et diuītas. Et ideo l Expādi manꝰ meas ad te Quia ī oꝑbꝰ tuis cognoui/ ꝙ oīa bona ſunt. ⁊ nō a ſe ſed a te. tueqꝫ bonitatis ꝑticipatōe bona exiſtūt. ideo tibi grās agēs/ expādi in orōne manus measad te tāqͣꝫ ad bonoꝝ oīm largitorē. Etl aīamea ſicut terra ſine aqua tibi. Nō ſolū ad teexpādi manꝰ corꝑis mei ſed et oēs vires animi. Et merito. qꝛ laīa mea la te derelicta eſtſicut terra ſine aqͣ. Ideo dꝫ ſe ad te expādere. ⁊ nō ſibijpſi/ ſꝫ tibi adherere. qꝛ nō ſeipſāſed tu ſolus eaꝫ potes rore gratie irrigare. ſicut aūt terra ſine aqua ſterilis ē/ ſic anīa ſinegratie tue pluuia fructū ferre nō pōt. Tu ergo Uelocit̓ exaudi me dn̄e cito dando pluuiā gratie. qꝛ ſitiuit ī te aīa mea. ideo ſi aquā
dare lōgius differasˡ deficiet ſpūs meus Iate tanqͣꝫ ſterilis derelictꝰ. Et ꝓpter hͦ Nonauertas faciē tuā a me ſpm̄ meū derelinquēdo/ et ab eo auferēdo vel ei differēdo gr̄e tuedonū. Alioqͥnl ſil̓is ero deſcendentibꝰ in lacū hoc ē ī ꝓfundū pctōꝝ. Sed potiꝰ Auditā fac mihi mane miſcd̓iaꝫ tuā. Fac īquāmihi miſcd̓iaꝫ tuā auditā .ſ. a ꝓphetis manifeſtatā in ſcpͥturis. Fac me interiꝰ ſentire qd̓exteriꝰ facis audire. et hoc fac mane .i. cito etnō tardel qꝛ in te ſꝑaui Et ideo ſꝑaui/ quiaaudiui. Prope ē dn̄s om̄ibꝰ inuocātibꝰ euꝫ/oībꝰ inuocantibꝰ eū ī veritate Et vt cito facias mihi miſcd̓iaꝫ tuā Notā fac mihi viā inqua ambulē vt ſit lucerna pedibꝰ meis verbū tuū ad recte ambulādū ī via mandatoꝝtuoꝝl qꝛ ad te ſa quo tanqͣꝫ a pr̄e luminū deſcēdit om̄e bonū. ⁊ qͥ illumīas oēm hoīeꝫ venientē in hūc mundū. ad te inquā et nō ꝯtratel leuaui aīam meā Et ideol Eripe me abinimicis meis dn̄e ad te ꝯfugi NNō a te fugiꝯtemnēdo ⁊ poſtponēdo lucē tuā. ſꝫ ad te cōfugi querēdo ⁊ poſtulādo eā. Iō Eripe mede inimicis meis dn̄e ſſcꝫ a diabolo ⁊ mīſtrꝭſuis. qͥ temptāt me vt ambulē ī tenebris. Etvt ab eis eripias mel doce me facere volūtatē tuā qꝛ ſi nō doces me/ faciā volūtatē meānō tuā. ⁊ ſic deſeris me deꝰ meꝰ dū ego te deſero. ergo doce mel qꝛ deꝰ meꝰ es tu Ad alium currerē ſi aliū creatorē haberē. Sed qͥatu ſolꝰ es deꝰ meꝰ/ id̓o doce me vt mgr̄ meꝰ.qd̓ vtiqꝫ facies. qꝛ Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me ī terrā rectā Ecce qꝛ ſupͣ. ī memoriaeternoꝝ ⁊ in ꝯtēplatōe tua ⁊ tuoꝝ opeꝝ delectatꝰ ſū. ne magnitudo ꝯtēplationis extolleret me. ne ſuꝑba fieret leticia mea/ letꝭ miſcuitriſtia. ſed iā poſt triſticiā ꝯuertor ad gaudiūIā em̄ plene ſpero ꝙ ſpūs meꝰ malꝰ nō ꝑducet me in terrā ꝑuerſam infernaliū penaꝝ. qꝛ¶ Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectā Iin terrā .ſ. gaudioꝝ. de qͣ d̓r Portio mea ī terra viuētiū. Et hoc nō ꝓpter meritū meū ſedIppt̓ nomē tuū dn̄e viuificabis me ī eqͥtatetua nō in iuſticia mea. Ego em̄ me occidi ꝑpctm̄ meū. ſed tu me viuificabis ꝓpter nomen tuū qd̓ ē ih̓s. et interp̄tat̉ ſaluator. Utrē noīs tui impleas/ tu eris mihi ieſus. ⁊ meviuificādo ſanabis. Et ſicl. Educes d̓ tribulatōe huiꝰ ſcl̓i Laīam meā et in miſcd̓ia tuanō in merito meol diſꝑdes oēs inimicos meos Quos etiā īimicos tuos merito dixerī.qꝛ in me ſeruo tuo te dn̄m meū. qͣꝫtuꝫ in ſe ēꝑſequunt̉ ⁊ gl̓iam noīs tui. cui ⁊ non mihi-