pſalmos penitentiales
mo. O dn̄e ſi iniqͥtates obſeruauerꝭ .i. ad vindictā eternā ſeruaueris. dn̄e qͥs ſuſtinebit teiudicē? Nō tm̄ ego ſolus non ſuſtinebo. ſednec qͥs alius. qꝛ nullꝰ alius ē (niſi ſeductus ⁊veritate vacuus) qͥ ſe nō cognoſcat pctōrem.Nā ſi dixerimꝰ qꝛ peccatū nō habemus noſipſos ſeducimꝰ. ⁊ veritas in nobis nō ē. Nōergo p̄ſumā de mea iuſticia ſꝫ d̓ tua miſcd̓iaQuia apud te ꝓpiciatō eſt. Si em̄ iniqͥtates ſic obſeruares vt eaꝝ iudex ſolus eē velles/ ⁊ eē nolles miſericors / vtiqꝫ nulla mihieēt ſpes. nulla ꝯſolatio. Sed ideo nō deſpero. qꝛ apud te ꝓpiciatio ēl. ⁊ ꝓpter legē tuaꝫ. ILegē amoris et gr̄e. in qͣ das reis veniāl ſuſtinui te dn̄e ſpatiēter ſperās / ⁊ ſperādo expectās tuā miſcd̓iam. Et hoc dn̄e. qꝛ oīa noſtinō ſolū tibi ꝯfiteor/ ſed etiā alijs vt om̄ibusnotū ſit māifeſte dicēs ¶ Suſtinuit aīa meain v̓bo eiꝰ. Cuiꝰ eius? In v̓bo eiꝰ cuius verbū nō fallit nec fallit̉. Nō in v̓bo hoīs qͥ mēdax ē/ ſed in v̓bo dei qͥ verax eſt. Un̄ ſubdit̉ſꝑauit aīa mea in dn̄o nō ī hoīe ſed in deoſperauit qͥ verbo ſuo infallibili ꝑ peccatorūveniā regni celorū gloriā repromiſit Sperauit inquā A cuſtodia matutina vſqꝫ ad noctē. Ideo dicit a cuſtodia ſeu vigilia matutina/ que ē pͥncipium diei ſperandū vſqꝫ adnoctē. qꝛ in dn̄o ſꝑare dꝫ anīa a principio vite vſqꝫ ad mortē. Nā qͥ vſqꝫ ad morteꝫ ꝑſeuerauerit ſaluus erit. Sic ergol ſperet iſrael īdn̄o. NNō ſolū ſperet vnꝰ ſolꝰ ſed totꝰ fidelisppl̓s. qm̄ nō vni ſoli ſed multꝭ dictū ē. Sperate in dn̄o oīs ꝯgregatio populi/ effunditecorā illo corda vr̄a. Et merito ſperet iſrael .ſ.oīs eccl̓ia ⁊ ꝯgregatio fideliuꝫ ī dn̄ol Quiaapud dn̄m miſcd̓ia. nō magna ſolū ſed maxima. nāl copioſa ē apud eū redēptio. Sedquō verū ē/ ꝙ copioſa fuit redēptio tꝑe Dauid/ cū nonduꝫ tp̄s redēptionis adueniſſet?Sane ſemꝑ copioſa fuit redēptio. ſed vt ip̄eDauid ꝓphetice innuit. hec fuit apud deumhoc ē apud diuinū ſecretuꝫ ſꝑ ꝓpoſita ſemꝑqꝫ ꝓuiſa. ac eterna p̄deſtinatiōe diſpoſita .ſꝫnō ſemꝑ copioſe ac plene apd̓ hoīes exhibita. qꝛ nō tꝑe legis nature aut legis moſayceſed tꝑe legis gr̄e. de quo ſcriptu ē. Qn̄ venitplenitudo tꝑis. mifit deꝰ filiū ſuū factū ſublege vt eos qͥ ſub lege erāt redimeret. Undetandē impletū ē quod oliꝫ Dauid p̄dixerat.Et ipſe redimet iſrl̓ ex oībꝰ iniqͥtatibꝰ eiuſ¶ Nūc ergo dn̄e miſcd̓ie maxīe oportunū tēpus ē/ vt de ꝓfundis fluctibꝰ miſeriarū ad tefontē miſcd̓iaꝝ clamando conſurgā. ⁊ d̓ me
meaqꝫ ꝓpria v̓tute diffidēs/ de te tuaqꝫ gr̄a⁊ pietate ſperādo confidā. ⁊ ad tuā clemētiſſimā ꝓpiciationē ꝯfugiā. Dignū qͦꝫ ⁊ iuſtū eſtvt tibi o pijſſime xp̄e gr̄as agā/ apud quē eſtcopioſa redēptio. iō copioſa ſpāliter eſſe dicit̉. qꝛ tua ī cruce paſſio/ tuiqꝫ p̄cioſi ſanguinis oblatio. nō ſolū ꝓ vniꝰ aut paucorū hominū ſalutē. ſꝫ ꝓ totiꝰ iſrl̓. ꝓ totiꝰ eccl̓ie. ꝓ totius mūdi pluriūqꝫ ſi forēt mūdoꝝ redēption copioſe ſufficere ꝑhibet̉. Per huiꝰ ergopaſſionis virtutē. ꝑ huiꝰ ſanguinis effuſiōeꝫte dep̄cor/ vt a pctīs meis et a penis quas ꝓhis mereor me redimas. redemptūqꝫ ab eiseripias. ⁊ ereptū a malis meis/ tecū in boniſtuis habitare concedas.Reditatio ſuper ſeptimo pſalmo penitētiali.Omine ih̓u xp̄e qͥ ſꝑantes ī te nō Rddeſeris. clamātes ad ten̄ deſpicꝭ.qͥ q̄rētes te nō fugis. te deſiderantes nō reſpuis. ſꝫ de ſe diffidētesin te aūt ꝯfidētes conſolaris. Tibi humilit̓upplico / vt mihi qͥ in p̄cedēti pſalmo cōfeſſus ſum diffidentiā v̓tutis ꝓprie/ tua potētivirtute largiri digneris ſobriaꝫ exultationēſpūalis leticie. ad quā imꝑrandā ſuſpirāsdico¶ Dn̄e exaudi orōem meaꝫ/ auribꝰ ꝑcipeobſecrationē meā. Qd̓ ſepe dixi / iteꝝ repetovt orōnis repetitio ſit deuotōnis ꝯfirmatioNec me tedet ſepe iterare verba oratōis/ quiſepius iteraui oꝑa iniquitatꝭ. nec peto exaudiri in mea iuſticia ſedl in veritate tua exaudi me in tua iuſticia Hoc ē. tu qui verax es⁊ in veritate tua penitētibus veniā ꝓmiſiſti.exaudi me penitentē nō in mea ſed in tua iuſticia .ſ. in miſcd̓ia tua que penitētes iuſtificat. Peto em̄ iuſticiā miſcd̓ie/ quaꝫ exerces īp̄ſenti ſeculo. nō iudiciū illius iuſticie quā facturꝰ es ī futuro. Iō ſequit̉ l. Et nō intres īiudiciū cū ẜuo tuo Ego em̄ nō ſuꝫ dignusvocari amicꝰ vl̓ filius tuus. ſed tn̄ ſeruꝰ tuusſuꝫ qͥ miſcd̓ia indigeo. ad te fugitiuꝰ redeo.pacē q̄ro. Nō ergo in futuro intres mecuꝫ īdiſtrictū iudiciū. qꝛ ego volo intrare tecum.Intrāt in iudiciū cū dn̄o/ qͥ iuſticiā ſuam iactantes de ea p̄ſumūt. Quibus ꝑ ꝓphetā dicit dn̄s. Quid vultis mecū iudicio contēdere? Oēs dereliquiſtis me. Nō ſic ego/ ſed iuſticiā meā corā me eē nullā reputol qꝛ nō iuſtificabit̉ ī ꝯſpectu tuo om̄is viuēs Quia ⁊ſi apud ſe qͥs ſuo iudicio iuſtificet̉. tamē oīshō in hoc mortali corꝑe viuēs nō iuſtifica-