pſalmos penitentiales C.

rūtꝭ nomē tuū dn̄e/ ⁊ oēs reges terre gloriaꝫtuā Quia videbūt maiorē eē gl̓ie tue qͣꝫ ſuꝑbie ſue potētiaꝫ. ⁊ hͦ iō Quia edificauit dn̄sſyō l.i. eccl̓iaꝫ ſuā edificando magnificauit.Et ip̄a q̄ pͥus corā gētibꝰ ⁊ regibꝰ viſa fuit inꝯtumelial videbit̉ ī gl̓ia ſua l .i. q̄ pͥus ab eisſuꝑbis ꝯtumelioſe ꝑſeq̄bat̉/ poſtea ab hūilibus his gl̓ioſe honorabitur. Hec q̄ olim futura eē p̄dixerat ꝓpheta/ qͦtidie eccl̓ia impleri videt. Sed qͣre hec oīa? Quial Reſpexit.orōem hūiliū ſ. xp̄ifideliū. qͥ ī eiꝰ fide hūilixorabāt/ vt hec ſue eccl̓ie feliciter euenirēt Etiō nō ſpreuit p̄cē eorū qꝛ nō ſingulariter ꝓſe orabāt/ ſed generalit̓ ꝓ ſalute oīm fideliū.q̄ vtiqꝫ ē or̄o ꝑfectorū. Quia ꝟ̓o nō decet vttot tātaqꝫ bn̄ficia a deo eccl̓ie collat̉a/ ab homīe qͣſi ingrato ſileāt̉. Iō Scribāt̉ hec ī generatōe altera vt ſcpͥture ꝯmēdata firmiterteneant̉/ nō ſolū ī antiqͣ lege moſayca / ſed ingeneratōe altera .ſ. noua generatōne xp̄iana⁊ ppl̓s qͥ creabit̉. hoc ē xp̄ianꝰ ppl̓s qͣſi noua generatione ī xp̄o regeneratusˡ laudabitdn̄m Et merito laudabit Quia ꝓſperit d̓excelſo ſcō ſuo/ dn̄s d̓ celo ī t̓rā aſpexit. Sꝫad qͥd de excelſo ſctō celo ꝓſpexit/ ⁊ ī ima cerre aſpexit? Certe ¶ Ut audiret gemitꝰ ꝯpeditoꝝ hoc ē vt audiret ⁊ exaudiret gemitꝰ humiliū ⁊ penitētiū/ timore dei ⁊ diſciplina qͣſiqͥbuſdā ꝯpedibꝰ ligatoꝝ. De quibꝰ ꝯpedibꝰſapiēs dicit. Audi fili mi/ et ne abijcias ꝯſilium meū. ⁊ inijce pedē tuū in ꝯpedes eius. ⁊erūt tibi ꝯpedes eius ī ꝓtectionē fortitudīsEt (vt ſolueret la nodis ⁊ vincul̓ pctōꝝlfilios interemptoꝝ j .ſ. fideles xp̄ianos ſpūaleſfilios apl̓oꝝ ⁊ martyꝝ/ crudeli interemptōea gētibꝰ ⁊ regibꝰ mortificatoꝝ. vt his vincul̓ſolutis/ fideliū eccl̓ia dicere poſſit. Dirupiſti vincl̓a mea tibi ſacrificabo hoſtiā laudisAd hoc gͦ de celo proſpexit ⁊ ī terrā aſpexit/vt humiliū xp̄ianoꝝ gemitꝰ audiret ⁊ vincūla ſolueret. Sed ad qͥd? ¶ Ut annūciēt in ſyon hhoc ē in eccl̓ia militantel nomē dn̄i ⁊ fidē xp̄i a qͦ noīant̉ xp̄ianil ⁊ laudē eius in hieruſalē l. i. laudādo et gl̓ificādo oꝑa eius quiſunt in celeſti hierl̓m .ſ. eccl̓ia triūphāti. dedicit̉. Gl̓ioſa dicta ſunt de teciuitas dei. ⁊ hͨita annūciēt/ ve annūciādo proficiāt. In qͦꝫIn ꝯueniēdo ppl̓os ī vnū ⁊ reges vt ſeruiant dn̄o HHoc ē vt ppl̓os diuerſaꝝ gētiuꝫ ⁊reges diſꝑſoꝝ ppl̓oꝝ ꝯuenire faciat ī vnitatē fidei xp̄i ⁊ moꝝ fideliū nō vt ẜuiāt mūdocarni vl̓ diaholo/ ſꝫ vt ẜuiāt dn̄o deo ſuo. deqͦ d̓r. Dn̄m deū tuū adorab̓ ⁊ illi ſoli ſeruies.

Sꝫ qͥd ſeqͥt̉? Rn̄dit ei ī via v̓tutꝭ ſue lqͥs ēqͥrn̄dit ei? Quis h̓ rn̄dendo loquit̉ dn̄o? Inſuꝑioribꝰ v̓bis exprimit̉ cui congruat rn̄ſio.Sup̄ em̄ ꝯmēorant̉ ꝯpediti ⁊ interempti reges ⁊ ppl̓i ſyon hierl̓m. Qd̓ aūt ſingl̓ariterd̓r rn̄dit ei. nō ad eos videt̉ poſſe referri quipluralit̓ noīant̉. Sed ſciendū ē ꝙ hic rn̄ditvnitas ꝓ pluribꝰ .i. tota eccl̓ia q̄ ī xp̄o vna eſtpro cūctis fidelibꝰ. Ip̄a q̄ vnū ē corpꝰ ꝓ oībus mēbris eiꝰ rn̄dit dn̄o. Rn̄dit īquā gr̄asei agēdo ꝙ eā ꝓſpicere. eā audire. eā a vincul̓ſoluere. eā ad ſui laudē nomīs excitare. eamdeniqꝫ ex varijs populis ad vniꝰ dei ſeruitutē ꝯgregare dignatus ē. Rn̄dit ergo ei. n̄ voce ſed corde. nō lingua ſed vita. nō ī via infirmitatis ſue ſed v̓tutis ſue .ſ. ī fidei firmitate.que fides via ē ad patriā. ⁊ ē v̓tus huius vieque in patria nō manebit ſed eius obſcuritateꝫ eua cuabit claritas glorie. Rn̄dit ergoeccl̓ia dn̄o. Et qͥd dixit: (paucitatē inqͥt dierū meorū nūcia mihi Rn̄dēdo ergo orat/ qͣſi dicat. O deus meꝰ nuncia mihi paucitatē⁊ breuitatē dierū meoruꝫ. hoc ē. qꝛ dixiſti ꝙeccleſia manebit ⁊ tu cū ea eris vſqꝫ ad conſūmationē ſeculi. fac me cognoſcere ⁊ diligēter attēdere qͣꝫ breue ⁊ exiguū eſt hoc tp̄s duratōnis mee in compationē eternitatis tue.Oro ergo vt adueniat regnū tuū. cupio huius ſeculi finē/ vt cito veniā ad regni tui beatitudinē. Deſidero dieꝝ meorū breuitatē/ vtcito tranſeā ad dieꝝ tuoꝝ eternitateꝫ. Et iōNe reuoces me ī dimidio dieꝝ meoꝝ hhoceſt/ ne ſinas me reuocari a deſiderio et̓norū.vt hereā cure tꝑaliū ī dimidio dieꝝ meoꝝ .ſ.dierū pn̄tiū/ qͥ medij ſunt p̄teritoꝝ et futurorū/ qͥ oēs ſunt dimidij ⁊ imꝑfecti niſi addant̉eterni. Et merito peto nō reuocari ad t̓renaqͥ tēdo ad eterna. q̄ iō ſunt auidiꝰ appetēda.qꝛ Lī generatōe ⁊ generatōeꝫ anni tui ſine fine ⁊ ſine pͥncipio duraturi. ergo nō ſūt annitui ſicut dies mei. qꝛ anni tui et̓ni. ⁊ dieſ meiexigui. anni tui nō trāſeūt ſicut dies mei. ſedſꝑ manēt. qꝛ ſūt et̓nitas tua/ q̄ nihil aliud eſtqͣꝫ ſub̓a tua nihil hn̄s mutabile. nil p̄teritū.nil futuꝝ. Et qꝛ eternitate p̄cedis om̄ia q̄ feciſti. iō ſeqͥt̉¶ Initio tu dn̄e terraꝫ fundaſtiIInitio .ſ. tꝑis. tu qͥ es ſine tꝑe. ſine initio. ſine fine/ īmutabilit̓ manēs ī eternitatel ⁊ oꝑamanuū tuaꝝ ſunt celi Nec tn̄ falſū ē qd̓ alibi dicit̉. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Nā qd̓verbo facis hoc etiā manu .i. v̓tute tua oꝑaris. Nō ē em̄ deꝰ diſtinctus corporeis membris. verbū aūt dei manus eiꝰl. Ipſi ꝑibunt