Expoſitio ſuper ſeptem

tuor cardinalibus confert̉/ quibus anīa dirigit̉ ad operandū recte. Per ſpiritūſanctuꝫgratiā que in eius ſeptē donis tribuit̉ quibꝰanima iuuatur ad operandū faciliter ⁊ expedite. Per ſpiritū pͥncipalē/ gratiā que ī octobeatitudinibus donatur. quibus eleuat̉ etquodāmodo confirmat̉ ad operandū ꝑfecteHac igitur multipharia ſpūali gratia rectificari. ſanctificari ⁊ cōfirmari merito deſidero. Et ſi hec ſpūs tui bn̄ficia receꝑo/ tibi ingratus nō ero. Sed Docebo iniquos vias tuas. Qui prius fuerā peccator fiā predicator. qꝛ docebo verbo vel exemplo vias tuas. q̄ ſūt miſcd̓ia et veritas. ⁊ ſiclimpij ad teꝯuertent̉. ſꝑ me ſalubriter edocti de miſcd̓iatua mihi ꝑ veniā parcit̉ ⁊ de veritate tua. ideſt iuſticia tua/ qua peccatū meū ꝑ penitentiā punit̉. Sed vt ſic iniquos docere et impios conuertete valeā Libera me de ſāguinibus id ē de peccatis carnis ⁊ ſanguinis.et que de eorū corruptione ꝓcedūt. Liberame inquā o deus/ qui es deus ſalutis meeque longe ē a carnis ⁊ ſanguinis corruptione. qꝛ caro et ſanguis regnū dei nō poſſidebūt .i. peccata que ab eis ꝓueniunt. Alioqͥnniſi ab his prius mliberaueris/ mihi peccatori improperādo dices. Quare tu enarrasiuſticias meas? Sed ſi liberatꝰ fuero/ ſecurus ero ab hoc improperiol ⁊ exultabit lingua mea lid ē exultādo narrabit(iuſticiā tuam. Et tūc Dn̄e labia mea aperies priusꝑ peccata clauſal ⁊ os meū nō ſoluꝫ cordisſed corꝑis Lannūciabit laudeꝫ tuā videlicetquia me creaſti. quia me creatū ⁊ genitū ꝑ baptiſmū regeneraſti. quia me regeneratū/ ⁊ inpeccatis ſepe relapſuꝫ nō reliquiſti. ſed penitentē ad te reuocaſti / ⁊ reuocatuꝫ mundaſti.Pro quibus bn̄ficijs nō vis tibi offerri ſacrificia pecudū ſed hoſtias laudū Quoniāſi voluiſſes ſacrificiū dediſſem ſicut fiebat īveteri lege. ſed iā ī noua lege gratiel vtiqꝫ holocauſtis nō delectaberis) qm̄ illa ſolū erātvmbra et figura legis noue. ideoqꝫ ceſſauerunt adueniente veritate. quod in ſpiritu ꝓphetie ſanctus Dauid p̄uiderat qui hoc dicebat. Quid ergo tibi offerendū? certe nō ſacrificiuꝫ pecoris ſed pectoris .ſ. ſpiritus contribulati et cōtriti ac humiliati cordis. quia¶ Sacrificiū deo ſpiritus ꝯtribulatus/ corcontritū ⁊ hūiliatū deus nō deſpicies. Corcontritū penitendo. nō obſtinatū peccādo.⁊ humiliatū confitēdo. nō elatū me excuſando. tu deus qui cordis ſecreta conſpicis. nū

qͣꝫ deſpicis ſed vtiqꝫ in eo tanqͣꝫ in ſpirituali ſacrificio delectaris. Sed qꝛ hoc acceptabile ſacrificiuꝫ nō in Moyſi ſynagoga ſed īchriſti eccleſia eſt maxime offerendū. ideo d̓ea intelligendū ē quod ſequit̉ ¶ Benigne facdn̄e in bona volūtate tua ſyon. Hoc eſt affectū bone voluntatis. id eſt miſcd̓ie tue oſtende ꝑ effectum pie benignitatis. id ē miſerationis tue. Hoc inquā facl ſyon lid ē militātieccleſie ꝑ ſyon ſpūaliter ītellecte. vt ex tuis viuis lapidibꝰ ſcꝫ chriſtifidelibꝰl edificent̉ muri hieruſalē nō terrene ſed celeſtis. id ē eccleſie triumphātis. Orat ergo cor contrituꝫ ethumile nō ſolū pro ſua ſed pro totius eccleſie ſalute/ vt omnes fideles eius finaliter edificent/ ⁊ fiant muri in ip̄a hieruſalē celeſti firmiter ꝑmanſuri. Cū autē hoc factum fuerit(quod nō nunc in p̄ſenti ſeculo ſed in futuroerit) Tunc acceptabis ſacrificium iuſticietue poſt p̄ſentis ſeculi cōſummationē. poſtfinalis iudicij concluſionē. acceptabis ſacrificiū. nō quidē imꝑfecte iuſticie .ſ. penitentieque nūc eſt contriti ⁊ humiliati cordis. ſed ꝑfecte iuſticie in gloria ꝯſummate. ſcꝫ ſacrificiū laudis. que tunc erit cordis nō quidē lugentis ⁊ gemētꝭ ſed letantis ⁊ exultatꝭ. Tūcacceptabis loblatiōes ⁊ holocauſta. nō carnales ſed ſpūales. id eſt ſpūs ⁊ anīas ſanctorū tecū ī gloria aſſumptorū. qͥ erūt holocauſta igne diuino. hoc ē charitatis feruore ſuccēſa vel accenſa Tūc imponēt ſuꝑ altare tuum vitulos. Tunc imponēt angeli ſanctosvel ipſimet ſancti et ſpūs beati offerēt tibi ſeipſos ſuꝑ altare tuū .ſ. xp̄m in qͦ tāqͣꝫ pͥncipali fundamēto ſupedificat om̄e ſctōꝝ meritū.cui reddit̉ eternū p̄miū. ⁊ ī cuiꝰ paſſionis virtute ſuꝑimponit̉ om̄e ſacrificiū tibi acceptabile. Suꝑ hͦ altare imponēt ⁊ offerent vitulos. Nō boues antiqͦs ſub iugo pctī mugientes. ſed vitulos nouellos .ſ. nouos ſctōrūppl̓os ſub innocētia noue etatꝭ ab om̄i vetuſtatis ſeruitute liberos. ſūmaqꝫ lib̓tate gaudētes. Tu gͦ dn̄e da mihi ab hac ſpūali ſyōab hac eccl̓ia militāte/ ī qua tanqͣꝫ ī via peregrinamur ad illā celeſtē hierl̓m. ad illā eccleſiā triumphātē. ad quā tāqͣꝫ ad patriā ꝑducimur cū ſctīs tuis finaliter ꝑuenire Da intermuros ciuitatꝭ huiꝰ firmit̉ ꝑmanere. Da mihi inter ciues eius feliciter te videre. vidēdoamare. amādo gaudere. ⁊ ita meip̄m acceptutibi ſacrificium ⁊ holocauſtum offerre.Meditatio ſuper