Expoſitio ſuper ſeptem
ſed medicinalis cura. ꝑ tuā nāqꝫ ꝑmiſſioneꝫ.ad meā fit probationē. Fit inquā medicinaliter ⁊ ſalubriter ꝙ inimici mei ꝓſpere viuūtin hoc mūdo. vbi in aduerſitate laboro. ⁊ gemens rugio. Et (qd̓ grauiꝰ ē) cōfirmati ſuntſuꝑ me in ꝑſecutōe. ⁊ (qd̓ grauiſſimū eſt) quioderūt me inique/ mala reddētes pro bonisnō pauci ſed multiplicati ſūt/ ⁊ quotidie plures fiūt. De qͥbꝰ ſubdit̉ Qui retribuūt mala ꝓ bonis detrahebāt mihi/ qm̄ ſeq̄bar bonitatē Ipſi v̓o econtra ſectant̉ iniquitatē.Sed quia hec mala eſſent intolerabilia/ niſi te iuuāte/ et pio medicamine tuo ꝯfortātemihi fierent ſalubria ad curāda peccata. IōNe derelinquas me dn̄e deus meuſ. ſed vttu promiſiſti. quoniā in te ſperaui libera me.qm̄ cognoui nomen tuū ꝓtege me. qꝛ clamaui ad te/ exaudi me ⁊ mecū ſis in tribulatione. eripe me ⁊ glorifica me. Et ſi forte ad tempus me aliqn̄ relinquere videaris. tamen nediſceſſeris a me penitꝰ relinquēdo me. ſꝫ potiusˡintēde in adiutoriū meuꝫ/ dn̄e deus ſalutis mee. Adiuua me ꝯtra hoſtes ī pugna.qꝛ ſine te qͥ es deus ſalutis mee/ nō poteſt eēin me ſalutaris victoria.eAtatio ſuperpſalmo Miſerere mei oeus.Omine ieſu xp̄e/ cui ē ꝓpriū miſedreri ſemꝑ ⁊ ꝑcere. Ego miſer ad temiſericordē accedo ⁊ pctōꝝ cathena ꝯſtrictꝰ/ tue pietatis miſeratione abſolui deſidero. Ego multaꝝ iniqͥtatūimmūdicia maculatꝰ ad te fontē mūdicie cōfugio. ⁊ meā īmūdiciā ꝑ tuā miſcd̓iaꝫ emundari ſupplico dicens Miſerere mei deꝰ ẜmmagnā miſcd̓iaꝫ tuā Peto dn̄e magnā miſcd̓iaꝫ tuā. qꝛ ſentio magnā miſeriā meā. Peto magnā medicinā tua cōtra magnā plagāmeā. Peto multitudinē miſeratōis tue ꝯtramultitudinē iniqͥtatis mee. Id̓o ſequit̉ Etẜm multitudinē miſerationuꝫ tuaꝝ ab initio ſecl̓i exhibitaꝝ/ que ſuꝑant multitudinēquālibet pctōꝝl dele iniqͥtatē meā) vt nulluꝫremaneat ī me pctī veſtigiū. Et hoc ē qd̓ ſubdit̉ Amplius laua me ab iniqͥtate mea/ ⁊ apctō meo mūda me Peto dn̄e nō ſolū pctādeleri/ ſed ampliꝰ lauari ⁊ lauādo pure mundari/ vt nō ſolū culpā oꝑis ſed etiā reatū voluptatis abſtergas Sed hoc peto nō ꝓpteraliquā iuſticiā q̄ ſit ī me ſꝫ ꝓpter magnā miſcd̓iam q̄ ē in te. ⁊ multā miſerationē q̄ ē a teIn te em̄ ē miſcd̓ia naturaliter ī affectu. et a
te miſeratio multipliciter ī effectu ¶ Ut ergomiſcd̓iter ignoſcas. non iuſticie mee meritūallego/ ſed malicie mee pctm̄ agnoſco. Et hͦeſt qd̓ dicit̉ Qm̄ iniquitatē meā ego cognoſco. NNō ergo peto vt ꝓpter miſcd̓iaꝫ tuā deſeras iuſticiā tuā. ſcio iuſtū eſſe vt pctm̄ meum puniat̉. ſed ip̄m punio/ vt tu nō puniasip̄m. agnoſco vt tu ignoſcasl ⁊ pctm̄ meumcontra me eſt ſemꝑ Quia peccatū meuꝫ nōpono retro meip̄m negligēdo vel diſſimulādo. ſed potius oppono cōtra meip̄m cognoſcendo ⁊ accuſando. ideo dicol Tibi ſoli peccaui ⁊ malū corā te feci Quid ē tibi ſoli peccaui? Nōne peccaui nō ſolū tibi ſed ꝓximo?Nōne peccatū feci/ nō ſolū contra te deū meum. ſed etiā contra proximū meū. ſicut ⁊ dauid qui hoc dicebat. nō ſolū in te ſed in Berſabee ꝑ adulteriū/ ⁊ ī Uriā ꝑ homicidiū peccauerat? Sed hoc ideo dicit̉. qꝛ tu ſolus esqui das legis p̄ceptū/ ꝑ cuiꝰ p̄uaricatōꝫ peccat̉lvt iuſtificeris in ſermonibꝰ tuis hoc ē.qꝛ adeo iuſtus ⁊ verax es in verbis tuis quep̄cipis/ vt iuſtificeris .i. vt iuſtꝰ et verax inueniarisl ⁊ vincas cuꝫ iudicaris. id ē ſupereseos in iuſticia qui te ex ſuꝑbia iudicāt cōtrap̄cepta tua murmurando. ⁊ te in eis quaſi rigoroſum ⁊ iniuſtū accuſando. Non ſic egoſed ad te ſolū tanqͣꝫ ad iuſtū iudicē cōfugioqui nō habes in te quod accuſet̉. Nō habesin te qd̓ rep̄hendat̉. ſed ſolus exiſtis/ qͥ om̄esiudices ita vincis/ vt in tui comꝑatiōe null̓iuſtꝰ aut verax reputet̉. dicēte ꝓpheta. Omnis homo mendax. tu ergo ſolus deꝰ verax.¶ Tu ergo dn̄e qͥ in tua veritate dixiſti Quacunqꝫ hora peccator ingemuerit/ oīm iniqͥtatuꝫ eius nō recordabor. tu veraciter implequod promiſiſti. vt iuſtificeris ī tuis ſermonibꝰ. ⁊ ꝯuincas eos a quibus tanqͣꝫ īmiſericors iudicaris. Tu ergo miſerere. tu per miſcd̓iaꝫ īiqͥtatē meā dele. Tu eā delēdo laua ⁊mūda me. qm̄ de peccatis meis veniā poſtulans ingemiſco dicēsl Ecce em̄ ī iniqͥtatibꝰꝯceptus ſum/ ⁊ in peccatis ꝯcepit me matermea. O magna miſeria q̄ ſimul mecū orta ēab origine mea. ideo merito ingemiſcens peto vt cures ⁊ ſanes hanc magnaꝫ miſeriammeā ꝑ tuā magnā miſcd̓iam. Nec hoc ita dixerim vt licitas nuptias condemnē. ſed qͥa īomnibus trahit̉ iniqͥtas ab Adā. Naꝫ hocopus caſtū ꝓpter bonū prolis excuſat̉ ī cōiuge. nō habet culpā. ſed origo peccati ī prole ſecū trahit debitā penā. Ideo aūt dn̄e nōſolū actualē culpam meā/ ſed etiam origina-