pſalmos penitentiales

C.

detexi. oꝑui vt oꝑireſ. detexi vt tegeres. Un̄ſequit̉ Dixi ꝯfitebor aduerſuꝫ me iniuſticiam meā dn̄o/ ⁊ tu remiſiſti impietatē peccatimei. OO magna vtilitas cōfeſſionis peccati.maxima quoqꝫ benignitas miſerētis dei. qꝛad ſolū ꝯfitendi ꝓpoſitū remittit pctm̄. nonem̄ dixi confiteor ſed dixi ꝯfitebor .i. propoſui ꝯfiteri iniuſticiā meaꝫ. aduerſum me. meip̄m ⁊ nō aliū accuſando. ⁊ ſtatim tu ⁊ nō alius. remiſiſti impietatē peccati mei. ⁊ bn̄ meiqꝛ quod peto hoc meū ē. quia aūt a peccatoreſurgo hoc tuū eſt. Abſit ergo a me vt īputē peccatū meū tibi. ⁊ dicā. hoc deꝰ voluit. hͦfatū. hoc ſtellaꝝ ꝯſtellatio mihi fecit. Nō eſthoc ꝯfiteri iniuſticiā meā aduerſum me ſedaduerſū te. et te ſumme bonū de malicia accuſare. Dicā ergo potius. Dn̄e miſerere meiſana animā meā qꝛ peccaui tibi. Et ne putetur remiſſionē peccati paruū dei eſſe donū/ſed tanqͣꝫ magnū deuotis p̄cibus expoſcendū/ ſtatim ſubiungit̉ ¶ Pro hac orabit ad teom̄is ſanctus in tꝑe oportuno. Omnis em̄ſanctus. hoc eſt ꝑ peccati remiſſionē ſanctificatus. ꝓ hac remiſſione orabit ad te. qͥa oīsſanctus eget auxilio gratie ⁊ gratuite remiſſionis tue. Sed qn̄ orabit? ī tꝑe oportuno.hoc ē/ in tꝑe vite mortalis. in qua eſt oportunū tempus remiſſionis. qꝛ poſt eā erit tēpusretributōis. vel in tꝑe oportuno. hoc ē in tēpore gratie ꝑ xp̄m reuelate. De quo ait apl̓sQn̄ venit plenitudo tꝑis/ miſit deus filiū ſuum factū ſub lege / vt eos qui ſub lege erantredimeret. Sed licet oīs ſanctus in temꝑeoportuno oretꝭ Uerūtamē in diluuio aquarū multarū ad euꝫ nō approximabunt. Nōem̄ eripit oratio ſanctorū eos qui ꝑ obſtinatā conſuetudinē abſorbent̉l in diluuio aquarū multaꝝ hoc ē in multitudine effluentiuꝫcarnaliū deliciaruꝫ/ ſicut voluptuoſi. vel inmultiplicitate variarū doctrinaꝝ/ ſicut ph̓i.vel in varietate diuerſoꝝ errorū ſicut heretici. vel in vanitate friuolaꝝ ſuꝑſtitionū/ ſicutaſtronomi qui oīa fatali neceſſitati/ aut fortune celeſti attribuūt. vel ī numeroſitate cerimonialiū obſeruātiarū ſicut iudei/ qui antiquis obſeruātijs carnaliter intellectis ſalutē aſcribūt. Hi inquā om̄es qͥ ſunt ī hmōiprofundo diluuio aquarū multarū ad eumnō approximabūt. quoniā he aque diuerſeſunt ⁊ amare. ⁊ a fonte vere ⁊ dulcis aque. hͦeſt a xp̄o (qui fons ē pure veritatis) ſunt remote. Quid ergo facturus ſum dn̄e vt effugiam ab hoc tam ꝑiculoſo diluuio aquaruꝫ

multaꝝ et approximē ad te. Certe ſcio te docente/ ꝙ ꝓpe eſt dn̄s om̄ibus inuocātibꝰ euꝫin veritate. ideo inuocabo te. nō ſolū in vocecorꝑis/ ſꝫ ī veritate cordis. hoc eſt ī vera deuotione cordis ſe humiliātis/ ⁊ nihil de ſe p̄ſumētis. et nil ſue potētie ſuꝑbe tribuentis.⁊ dicā Tu es refugiū meū a tribulatōe quecircūdedit me Tu ſolus et nō alius/ es mihi refugiū a tribulatōe huiꝰ ſeculi. que vndiqꝫ circūdedit me. Tu gͦ l exultatio mea erueme a circūdātibus me. Oſtende mihi viamqua eripiar a diluuio aquaꝝ multaꝝ/ ⁊ a periculo circūdantiuꝫ me malorū. Iā ꝟo dn̄equi nō deſeris ſperātes in te/ iam quia in teſpero ⁊ in hac ſpe gaudeo a te ꝯſolatus / audio te dicentē ¶ Intellectū tibi dabo ⁊ inſtruam te in via hac qua gradieris. Ne aberresa via dei ⁊ ne quis noceat tibil firmabo ſuꝑte oculos meos. vt in via dirigā oculos tuos. Sic ergo dato mihi intellectu/ ipſoqꝫ ate inſtructo ⁊ in te firmato ꝯuertā me / humilis ad ſuꝑbos ⁊ obſtinatos/ ⁊ eruditꝰ ad ſtolidos ⁊ ignaros/ ⁊ dicam Nolite fieri ſicutaquus ⁊ mulus/ quibꝰ nō eſt intellectꝰ. Perequū ſignant̉ ſuꝑbi erecta ceruice ſua pctādefendētes. Per mulū ſtolidi / quelibet peccatoꝝ onera ſine diſcretieportātes. Hi ergo ſi nō corrigant̉/ ſed velint fieri brutꝭ animalibꝰ ſil̓es/ quibꝰ nō eſt intellectus. tu dn̄eIn chamo ⁊ freno maxillas eorū cōſtringe/ qui nō approximāt ad te. Si em̄ nō corrigant̉ et approximēt ad te ꝑ penitentiā/ dignū eſt vt corrigant̉ ⁊ conſtringant̉ a te ꝑ penam. Ideo equus freno ⁊ mulus chamo arceant̉. id ē maiori ⁊ minori tribulatōe. iuxtaculpe exigentiaꝫ ꝯſtringant̉. Si vero frenonō doment̉ ⁊ chamo/ reſtat vt duriori flagello caſtigent̉. Iō ſequit̉ Multa flagella peccatoris. k⁊ in p̄ſenti vita pariter ⁊ futural ſperantē aūt in dn̄o miſcd̓ia circūdabit. Nec īmerito ī tua miſcd̓ia ſperantē/ et nō ī ſua humana iuſticia ꝯfidentē circūdabit. id ē circūquaqꝫ vallabit dei miſcd̓ia/ ne aliqͣ ex ꝑte ſibi noceat diaboli malicia Magna ergo dn̄emagna eſt leticia/ magna exultatio/ magnagloria ſperātibꝰ ī te. Ideo dicit̉ eis Letamini in dn̄o ⁊ exultate iuſti/ ⁊ gloriam ī om̄s recti corde. QQui ſunt hi iuſti ⁊ recti corde? Hiſunt qͥ nō in ſe ſed in dn̄o ſperant. nec ſue ſeddiuine volūtati ſe ꝯformāt. ſicut xp̄us docuit dicēs. Nō ſicut ego volo/ ſed ſicut tu vis.In capite oſtendēs qd̓ futurū eſſe debebat īmēbris. Hi ergo nō in ſe ſed in dn̄o letātur

CC