pſalmos penitentiales
C.
dn̄e HHic adhibe q̄ tu vis medicamēta Hicvre. hic ſeca/ tu tm̄ a furore tuo ⁊ ira. hoc ē afut̉e vite pena me libera. Nec a te(o pie medice) fruſtra peto vt ſanes mel qm̄ ꝯturbataſunt oīa oſſa mea Ioſſa loqͦr non corꝑis ſedaīe) Oſſa anime mee. vires ſunt anīe mee. qꝛſicut in oſſibus corꝑis ſic in viribus animeꝯſiſtit fortitudo. Uires anime mee/ memoria. intelligētia ⁊ volūtas. In quibꝰ dū ſaneſunt/ ſctē trinitatis vera imago eſt ⁊ īmilitudo. Sed heu me. qm̄ ꝑ pctm̄ infirme facteſūt/ iō ꝯturbate. hoc eſt intra ſe. ⁊ ꝯtra ſeinuicē ꝯturbate ſunt. Et ideol aīa mea turbataeſt valde Quia ergo nō modicū ſꝫ valde cōturbata eſt anīa mea. qꝛ valde infirmata eſtom̄is fortitudo ſua. Dū tibi morbū meumdetego/ dū medico egritudinis magnitudinē on̄do. oro vt ſanesˡ ſed tu dn̄e vſqꝫ quo.Uſqꝫ quo dn̄e ſanitatē differs? Nō ē dilatōiſta crudelitas tua. ſed ideo differs/ vt dumdiu luctari ꝑmittis cū vicijs/ ex hoc ꝑſuadeas aīe mee in que mala ſe p̄cipitauit. et vt inde cautior ſit. Nā ex difficultate ⁊ dilatōe ſanationis/ fit diligētior cuſtodia recepte ſanitatis. Uel ideo mihi ꝑfectā differs curatōꝫ /quia imꝑfectā tibi offero orationē. Naꝫ hicnondū tam ꝑfecte oro / vt audire merear. adhuc te loquente dicā. Ecce aſſum. Quare hͦ?Quia nō ſatis ꝑfecte animā meaꝫ conuertoad te. ſed nec hoc poſſuꝫ niſi tu ſuppleas imperfectū meū. Ideol Cōuertere dn̄e et eripeanimā meā hoc eſt. fac me ad te ꝑfecte ꝯuerti. Durū em̄ ⁊ laborioſum eſt mihi ad ſerenitatē ⁊ tranquillitatē diuine lucis a terrenaꝝcupiditatū caligine retorqueri. Eripe ergoanimā meaꝫ peccatis .ſ. ligatā. ⁊ in ſua ꝯuerſione hoſtibus multis impeditā et oppreſſātanqͣꝫ inherentē ꝑplexitatibꝰ huius ſeculi. ⁊ſpinas quaſdā dilacerantiū deſideriorū ī ipſa ꝯuerſione patientē Ab his quoqꝫ mal̓ eripiēs l ſaluū me fac ꝓpter miſericordiā tuānō ꝓpter iuſticiā meā. qꝛ peccatis ⁊ demeritis meis iuſta debet̉ damnatio. ſed ꝓpter miſcd̓iam tuā ꝑ quā ꝯuerſis ad te pia promittitur ſaluatio te dicēte. Cōuertimini ad me ⁊ego cōuertar ad vos. Tu ergo qui auerſuseras/ ⁊ quē mihi auerſum mea fecerat auerſio. ꝯuertere ad me/ qui ad te ꝯuerſus ſum ⁊ſi parū cōuerſus. Fac me ꝯuerti ꝑfectius. etſic. Cōuertere dn̄e a vindicta tua. ⁊ eripe animā meā. nō ſolū a pn̄ti malicia ſed ſaluū mefac etiā a future mortis miſeria Qm̄ nō eſt īmorte qui memor ſit tui/ ī inferno aūt quis
cōfitebit̉ tibi OO pijſſime dn̄e nō immeritohic feſtino mihi peccata dimitti. qm̄ pꝰ mortē vel ī inferno nō erit memoria tui aut cōfeſſio peccati. que .ſ. vtilis ſit ad veniā. qꝛ nūc ētp̄s ꝯuerſionis ſed cū hec vita trāſierit tp̄serit retributōis. Ut ergo ab illa eterna morte. vt ab illa inferni damnatione ꝑ penitētiālibererꝭ Laboraui in gemitu meo/ lauabo ꝑſingulas noctes lectū meū. lachrimis meisſtratum meū rigabo. O felix Dauid qͥ haspenitētie erumnas ꝑ tot noctes vtiliter ſuſtinuit. Ue mihi miſero qui has vna vix horaſuſtinere valeo/ aut non volo. ⁊ ſi qn̄qꝫ vellemihi adiacet. qꝛ tn̄ imꝑfecte volo/ ꝑficere nōinuenio. Tu ergo dn̄e da mihi velle. da mihi ꝑficere. da mihi laborare nō ſolū in gemitu cordis/ ſed lauare lectū meum lachrimiscorꝑis. nec lauare ſolū exterius ſeu ſuꝑficietenus ſed etiaꝫ rigari intrinſecꝰ / vt fletꝰ meꝰnō ſolū ad exteriora corꝑiſ ſꝫ vſqꝫ ad cordisītima ꝑueniat/ ibiqꝫ ꝑmaneat. Nec ſolū dn̄epeto lauari aut lachrymis rigari lectum velratū meū corꝑale/ ſed etiā ſpūale .ſ. interioris ꝯſciētie. et hͦ ꝑ ſingulas noctes .i. ꝑ ſingula pctā ex ea oriētia. Oriunt̉ quippe mihi alternatim dies ac noctes. Noctes patior/ cūcarne ſeruio legi pctī. Vtes ſentio/ cū menteſeruio legi dei. O vtinā fugatis noctibꝰ peccatorū/ ⁊ abiectis tenebris viciorū/ oriāturmihi ⁊ illuceſcāt clarius dies virtutū ⁊ lumina gratiaꝝ. Sed heu me miſerū ¶ Quia turbatus eſt a furore oculus meus HHeu heu ⁊iterū heu. qꝛ oculus mentis mee vix pōt adortuꝫ diei ⁊ ſpiritualis luminis conſurgere.⁊ hoc. qꝛ turbatus eſt a furore Nec ſolum afurore tuo diuino tam futuro quē timeo/ qͣꝫp̄ſenti quē ſentio. ſed etiam a furore meo ꝓprio quē gemo. hoc eſt a furioſa ꝯcupiſcētiamea a primo parēte tranſfuſa. ꝑ quā qͣꝫdiuſum in hac miſerabili vita/ licet nō totaliterextinctus/ tamē multipliciter turbatꝰ ē oculus. Et merito. quial inueteraui inter om̄esinimicos meos ſtꝫ inter omnia vicia mea ⁊pctā mea / que vere inimici mei ſūt dū me abamore diuino ſeparāt et auertūt. Inter queinueteraui/ dū ꝑ inueterataꝫ ꝯſuetudinē meeis ſubiectū eē ꝯſenſi. Sed tu dn̄e pijſſimepoſt laborē ⁊ gemitū. poſt imbres creberrimos lachrimaꝝ da mihi ꝯſolatiōis tue auxilium/ vt dicere valeā Diſcedite a me omnesqui oꝑamī iniquitatē. qm̄ exaudiuit dn̄s vocē fletus mei. Da mihi optare ab operarijsiniquitatis ſeꝑari/ nō ſolum loco ſed animo