Expoſitio ſuper ſeptem
cūdo pͣs. optādo dicit. Beati qͦꝝ remiſſe ſūtiniqͥtates/ ⁊ quoꝝ tecta ſūt pctā. Et hūc peccatoꝝ ꝯfeſſio ipſoꝝqꝫ remiſſio ſequit̉. Delictū meū inqͥt cognitū tibi feci/ ⁊ iniuſticiammeā a te nō abſcōdi. Et iteꝝ. Dixi ꝯfiteboraduerſū me iniuſticiā meā dn̄o/ ⁊ tu remiſiſtiimpietatē pctī mei. ¶ Terciꝰ gradꝰ ē ſpes venie. hāc timor p̄cedit. qͥ rurſus in tercio pſalmo clamat Dn̄e ne ī furore tuo arguas meneqꝫ in ira tua corripias me. Et hunc dolorcomitat̉. Afflictꝰ ſum ⁊ humiliatꝰ ſū nimisrugiebā a gemitu cordis mei Poſt hec veroſequit̉ ſpes. Qm̄ ī te dn̄e ſꝑaui/ tu exaudiesme dn̄e deꝰ meus ¶ Quartꝰ ē amor mūdicie.hāc non hoīs iuſticia ſed dei miſcd̓ia efficitUn̄ quartꝰ pſalmꝰ ait. Miſerere mei deus/ẜm magnā miſcd̓iaꝫ tuā. Ac deinde ſubdit.Ampliꝰ laua me ab iniqͥtate mea. Et iteruꝫ.Cor mundū crea ī me deꝰ. ¶ Quintꝰ gradꝰ ēdeſideriuꝫ celeſtꝭ patrie. ꝓ quo orat quintuspſalmꝰ. Dn̄e exaudi orationē meam. Precedit aūt ꝯtemptus pn̄tꝭ vite. Quia defecerūtinqͥt ſicut fumꝰ dies mei. Et iterū. Dies meiſicut vmbra declinauerūt/ ⁊ ego ſicut fenumarui. Et hunc comitat̉ ꝯſideratio eternitatꝭdiuine. Tu aūt dn̄e ī eternū ꝑmanes ⁊c̄. Etrurſus. Tu aūt dē ipſe es/ ⁊ anni tui nō deficiēt. ⁊ ex his ꝯſequit deſideriū habitatiōisſuꝑne. de qͣ ꝯcludēdo ait. Filij ſeruoꝝ tuoꝝhabitabūt/ ⁊ ſemē eoꝝ in ſcl̓m diriget̉ ¶ Sextꝰ gradꝰ ē diffidētia v̓tutis ꝓprie. ⁊ hanc iuuat ꝯfidētia diuine miſcd̓ie. ꝓ qͣ ſextꝰ pſalmꝰſuſpirat dicens. De ꝓfundis clamaui ad tedn̄e ⁊cͣ. Et merito. qꝛ ad celeſtē patriā ꝑuenire ꝓpria v̓tute diffido. Nā Si iniquitatesobſeruaueris dn̄e/ dn̄e qͥs ſuſtinebit? Sꝫ d̓copioſitate tue miſcd̓ie ꝯfido. Quia apd̓ dominū mīa ⁊ copioſa apud eū redēptio ¶ Septimꝰ gradꝰ ē exultatio ſpūal̓ leticie. Hāc aſſidua or̄o efficit. ideo ſeptimꝰ pſalmꝰ incipitDn̄e exaudi or̄onē meā auribꝰ ꝑcipe obſecrationē meā. Per hāc ex diuīoꝝ opeꝝ ꝯſideratione hō ī dei ꝯtemplationē aſcēdit. Meditatꝰ ſū inqͥt in om̄ibꝰ oꝑbꝰ tuis/ ⁊ ī factꝭ manuū tuaꝝ meditabor. Un̄ tadē exultādo cōcludit. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me in terrārectā. Nos gͦ ſi in hanc terrā celeſtis hierl̓mdeduci cupimꝰ his ſeptē pnīe gradibꝰ aſcendere. et in his pſalmis aſſidua deuotōe meditari debemus/ exemplo beatiſſimi Auguſtini. de quo legit̉ ꝙ vltima qͣ defunctꝰ eſt infirmitate. hmōi pſalmos d̓ pnīa quos ſibi iuſſerat ſcribi. iacēs in lecto ꝯtra parietē poſitꝰ
intuebat̉ ⁊ legebat. et vbertim ac iugiter flebat. Ideo ex huiꝰ ſctī doctoris aliorūqꝫ ſentētijs ſuꝑ pſalmis penitētialibꝰ quaſdā orōnes ſeu meditatōes deuotaſ ꝯponere dignūduxi. quibꝰ ad pnīam ꝓuocari/ et ꝑ pnīaꝫ indei ꝯtemplatōeꝫ humanꝰ animꝰ valeat promoueri. Illud tn̄ ī exordio p̄mittēdū ē. ꝙ licet ſeptē affectꝰ quos ſepteꝫ gradibꝰ ſcale penitētie appropriamus dictis ſeptē pſalmis.apte decēterqꝫ (vt on̄ſum ē ꝯueniāt. Tn̄ (ſic̄dicit Hugo ī libello de orōne) ſciēdū ē hancꝓprietatē in om̄ibꝰ pſalmis nō eſſe/ vt ꝑ totāſeriē vnus affectus extendat̉. ſed ſepe ex alioaffectu tranſit̉ in aliū/ ſicut ex affectu timorꝭin affectū amoris. vel in ſpei affectū vel ꝯſolationis. ẜm ꝙ mēs orantis diuerſis modisaffici ſolet. Hoc aūt qualit̓ ꝑ ſingulos pſalmos cognoſcat̉ (licet non ſit huiꝰ oꝑis explanare) tamē quantū ad ꝓpoſitū ꝑtinet ſatꝭ exſequentibus apparebit.Aeditatio deuotaſuꝑ primo pſalmo penitentialiOmine Ieſu xp̄e future iudex ſeculi. qͥ bonos ī celeſte regnū tuū.malos ꝟo in ignē eternū es miſſurus. Dū ego reus ⁊ indignꝰ pctōr/ horroreꝫfuturi iudicij tui ꝯſidero. timēs ac tremensad te clamare ꝯpellor ⁊ dicere Dn̄e ne in furore tuo arguas me neqꝫ ī ira tua corripiasme. Sed ve mihi quō immenſaꝫ clementiātuā ad furorē/ quō infinitā miſcd̓iaꝫ tuā adirā prouocare merui. Merui itaqꝫ ⁊ hͦ ſponte ꝯfiteor. alioquin coactus fatebor. Sciotn̄ dn̄e (te docēte) qꝛ tu ſemꝑ idē es. ideo tu īvarios affectus non mutabilis es. De te qͦꝫſcriptū ē. Tu aūt dn̄e v̓tutū cū trāquillitateiudicas. Furis ergo ſemꝑ trāquillꝰ. iraſcerꝭſemꝑ placatus. Nō eſt furor tuus/ nō eſt iratua in te ⁊ in tuo affectu. ſed extra te eſt et ineffectu tuo. Furor tuus pena ē inferni. Iratua purgatorij pena. In inferno quaſi furēdo arguis. In purgatorio quaſi iraſcendocorripis. In illo ꝑ iuſticiā arguis inſolubiliter. ī iſto ꝑ miſcd̓iam corripis ſalubrit̓. et tn̄ab vtroqꝫ opto eripi. ab vtroqꝫ deſidero ⁊ peto liberari dicēſ. Dn̄e ne ī furore tuo arguasme ⁊c̄. Sed qͦ pacto/ qͣ frōte/ qua hoc preſumo audacia? nō vtiqꝫ de mea iuſticia ſed detua miſcd̓ia Ideol Miſerere mei dn̄e quare: lqm̄ infirmus ſum Nō mee virtutis firmitatem ſed mee vanitatis allego infirmitateꝫ. Ego infirmus/ tu medicus. gͦl ſana me