Sympſalma decimum XLIX
ſui intelligētiā eternoꝝ/ cū merito hic ī via inoſculo ſctō oris ſui ſub ſpe btīficatōis ī gl̓iaNeqꝫ ē qͥ dicere poſſit/ cur ita facꝭ? qͥ oīa q̄cūqꝫ voluit fecit/ facit et faciet in ſcl̓a ſeculorū.cIncipit ſympſaimadecimū/ in qͣ tāgunt̉ quattuor vltime proprietates amoris .ſ. xlvij. xlviij. xlix. ⁊. l.QIſit amor vineas ortos ⁊ poma reſeruat. Oſcula vult puevri/ fortꝭ amor qͣſi mors. ¶ Amorviſitat ortos¶ Ueni dilecte miegrediamur ⁊c̄. Ireẜuat pomadilecto. vult oſculari fratruelē ſuū infanteꝫ.qꝛ ſugentē vbera matris Quis mihi det̓ tefratre meuꝫ ⁊c̄. Deniqꝫ fortis vt mors dilectio. Et ſi qͣttuor iſtas amorꝭ ꝓprietates vltimas quaſi totidē līguas igneas/ vel ſcintillas. aut ſub ſil̓itudine fontis qͣſi totidē riuūlos. iuxta qͦs canit̉ decimū ⁊ poſtremū ſympſalma cāticoꝝ/ poſſemꝰ adaptare p̄cedentibus ẜm anagogiā ⁊ allegoriā. nihilominusplacet appropriare ꝑ tropologiā amori purgatiuo qͣſi ꝓ adoleſcētulis/ quaꝝ nō ē numerus. Pl̓es ſiqͥdē ſūt imꝑfecti qͣꝫ ꝑfecti vl̓ diuiā ꝓficiētes. ¶ Cōpetit adoleſcētulis adhuclac ſugere cū infante Ieſu/ quē ītroduxit fratrē ſuū ſugentē vbera mr̄is ſue. que hic accōmode multū intelligit̉ v̓go Maria. Iuuatintētōeꝫ noſtrā. qꝛ deinceps ꝑ totū capitulūnulla fit mētio de dilecta ſub appellatōe ſpōſe. ſed ſoror appellat̉ ⁊ dilecta. de qͣ ſubiūgit̉¶ Soror nr̄a ꝑuula ē ⁊ vbera nō hꝫ Iqͣſi nōdū ſit apta viri ꝯnubio. ¶ Amor purgatiu⁊ ꝑfectiuus differētes habēt ꝯditōes/ ſicut ⁊ꝑſone quibꝰ habēt incipiētes ⁊ ꝑfecte multūdiſtāt. Sicut p̄terea diuerſificant̉ ī tricliniocordis inferiꝰ ⁊ ſuꝑiꝰ habitaculū. aut potiuſex a ſublimiſſima ſuꝑ ip̄m tricliniuꝫ. de quoplurima ſupponunt̉ hic declarata ſuꝑ cantica cāticoꝝ Marie/ ſpāliter tractatu. ij. Et exultauit ſpūs meꝰ. Et ī oꝑe metrico ſuꝑ ideꝫmagnificat vicibꝰ repetitꝭ. ¶ Amor purgatiuus ī adoleſcētula ſunamite/ dū īchoat tp̄samātiū adhuc ꝑuula. nedū apta numero cōcubinaꝝ vel reginaꝝ donec adoleuerit etas.⁊ vberibꝰ intumuerit/ ꝯuerti dꝫ ad ꝯſiderationes hūanitatis xp̄i/ maxīe dū infātulꝰ eratſugēs vbera ad lr̄aꝫ matris marie/ vel ꝑ allegoriā mr̄is eccl̓ie. Ita fatet̉ Bern̄. ſe egiſſe īnouitiatū ſuꝑ illo Faſciculꝰ myrrhe dilectꝰmeꝰ mihi. Et alioꝝ ſine nūero ſūt exēpla. Altera (qd̓ ſeq̄ns ad iſtā ē) ꝙ paſſiōes ſenſuales
veraciter fiūt ī concupiſcibili et iraſcibili ſicamātis ⁊ ſe afficiētꝭ ꝑ pietatē ⁊ gaudiū. ſpeꝫtimorē. triſticiā. Deoſculatio p̄terea nō q̄rit̉īmediate fieri ad caput xp̄i qd̓ ē deꝰ vbi ē oseiꝰ diuinū. ſed ad pedes hūanitatꝭ q̄rēdo veniā. vl̓ ad manꝰ ſpūs ī petēdo ⁊ reddēdo gratiā / vt ꝑ pͥmū oſculū declinet a malo. ꝑ ſcd̓mfaciat bonū qͦuſqꝫ dignet̉ dilectꝰ tenere manū dexterā eiꝰ. ⁊ deducere (hoc ē delectabil̓rducere ⁊ cū gl̓ia ſuſciꝑe) vt iā ꝑfectꝰ amor dicat. Defecit caro mea ⁊ cor meū. deus cordiſmei ⁊ ꝑs mea deus ī eternū. Deniqꝫ ꝯuenithuic amori purgatiuo vita actiua cōſiſtenspͥncipal̓r in refrenatōe vicioꝝ cū aſſuefactione v̓tutū moraliū. qͥbꝰ p̄ſuppoſitis qͣſi ꝓ diapſalmate loquat̉ iā textus noſter. ⁊ ab eo ſumamꝰ q̄ reqͥrit amor iſte. ¶ Amor purgatiuꝰ Rquē nouitiū dicimꝰ qͥ protēdit̉ ad oēs xp̄ianos. lr̄atos ⁊ idiotas. imꝑfectos. ꝓficiētes ⁊ꝑfectos/ pōt remēoratiōꝫ ſuā ad pauciſſimareducere. magꝭ ꝑ interiectiōes ſuſpirādo/ qͣꝫꝑ ſubtilia ſpeculādo Supponamꝰ ex ācillatheologie grāmatica / ꝙ int̓iectio ē ꝑſorōisſignificās mētis affectu voce incognita Addi poterat geſtu īcognito Primū ꝓpter aures diſciplīe capaces. Alteꝝ ꝓpt̓ oculos geſtuuꝫ cognitores. Dixerimꝰ iſta. qꝛ nulla ꝑſor̄onis efficacior ē ad mouēdos affectꝰ qͣꝫ interiectō/ tradēte hugone ⁊ exꝑiētia teſte. Geſtus ſūt ad oculos. voces ad auditū. exēplaſūt ī ſenſibilibꝰ māifeſta/ qͣlia videmꝰ trāſferri ꝑ deuotos ſimplices ī orōibꝰ ſuis ad deuꝫcorā imaginibꝰ crucifixi. Aut iacētꝭ xp̄i ī p̄ſepio. vel adorati int̓ magos. vel pn̄tati ī templo. vel fugiētꝭ ī egyptū. vel reuertētꝭ vl̓ inuēti ī tēplo. vel deſcēdētꝭ ī nazareth. Simplicium itaqꝫ fides ⁊ ſi nō p̄t ad rememoratiōꝫ altitudīs ſapīe dei ꝑtingere ꝑ ſubtiles intellectꝰ meditatōes. fiat qd̓ dicit Diony. ad ꝯgregātꝭ pr̄is vnitatē ⁊ deificā ſimplicitatē vniovel vnitio. Ad qd̓ faciēdū ſimplex fides ⁊ erigēs ſpes/ ⁊ amplexās amor ſufficiūt magꝭ a ffectual̓r ſuſpirādo qͣſi ꝑ int̓iectōes/ qͣles ſuntO. vtinā/ qͣꝫ ꝑ intelligibiles alias ſpeculationes q̄ nō ſūt ī hoīs arbitrio/ ſic̄ int̓iectōis affectōes. Nihil em̄ magꝭ ī ptāte nr̄a ē qͣꝫ deſideriū vel volūtas. Ceteꝝ pͣctica ptꝫ ī iſtis latiſſime ꝑ oēm lectionē. meditatōeꝫ ⁊ orōem/īmo cogitatōeꝫ / vt ꝯfeſtim ſuſpiret amor nouitiꝰ ad deū quōcūqꝫ ꝓponat̉ ſibi. vl̓ ī ſpeculo. vel ī enigmate interiꝰ vl̓ exteriꝰ intelligibiliter vel ſenſibilit̓. vt dicat cū pͣs. Diligam tedn̄e fortitudo mea. vl̓ adhuc ſuccīctiꝰ cū illo
AA 3