Super Cantica canticorum
qͥ recogitās dictū apl̓i. Qd̓ qꝛ ſumꝰ filij deimiſit deꝰ ī corda nr̄a ſpm̄ filij ſui clamātē. abba pr̄. Reflexit ſe ſuꝑ ſe. Quid poſtulas duꝫdicis abba pr̄? Rn̄dit ſibijpſi ſuſpirabūdusī alta/ te. Adheſit ī iſto te/ nihil vltra petens.qꝛ neqꝫ qͥd peteret vltra patebat. Cōpoſuerūt ſibi multas ꝓ multitudīe diuinaꝝ inſpirationū viſitatōnes rn̄ſiones hmōi breuiſſimas ꝯformes affectui pietatis/ vt illud. vbiIh̓s ibi maria. Dilectꝰ meus mihi ⁊ ego illiDn̄e ieſu ſuſcipe ſpm̄ meuꝫ. Et ita de qͣlibetpetitōe or̄onis dn̄ice. ſic̄ dicēdo cū ſuſpiration int̓iectiua. O pr̄/ o nr̄/ o qͥ es ī cel̓/ ⁊ celatis ineffabilibꝰ et ignotis. O ſctīficet̉ nomētuū ſctīficās ⁊ ſctīficādū. O adueniat regnūtuū/ regnū oīm ſcl̓oꝝ / vt ſis oīa ī om̄ibꝰ. ⁊ regnes ī me/ qꝛ regnare debes. O fiat voluntas tua. p̄ceptiua. ꝓhibitiua. ꝯſultiua. cohibitiua. ⁊ volūtas bn̄placiti tui ſicut ī celo ⁊ īterra. Auertas aūt faciē tuā a volūtate ꝑmiſſiōis tue. qm̄ indignatio ē ꝯtra vicia/ nō eoꝝvolitio. ꝓpterea rogamꝰ Conuerte nos deꝰſalutarꝭ nr̄. ⁊ ꝯuertēdo nos auerte irā tuā/ caSdere nō ꝑmittēs nos a nobis. ¶ Amor nouitiꝰ p̄t ī rememoratōe ꝓ oī ſubtilitate et ſcīa fixos hr̄e ⁊ herētes oculos ſpectātes ad īcarnatōeꝫ dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i/ qͥ ꝑ euāgelia digeſtiſūt/ ⁊ ī pictꝭ vel ſculptis imaginibꝰ on̄dūt̉. ſatis ꝯformiter ad apl̓m. Nihil inqͥt iudicauime ſcire int̓ vos niſi ieſū xp̄ꝫ ⁊ hūc crucifixū.Sil̓is ē rō vel potior de rememoratōe circaeuchariſtie ſacr̄m. ¶ Atuero diceret forte aliqͥs ꝙ ī picturis ⁊ imaginibꝰ repn̄tat̉ deꝰ ſubformis ſenſibilibꝰ/ q̄ occaſiōꝫ dāt errori / ſic̄ īfiguratōne ſctē trinitatis. Rn̄demꝰ cū illo qͥdixit. Pictoribꝰ atqꝫ poetꝭ qd̓libet audendiſꝑ fuit eqͣ ptāſ. Qm̄ vt pictores fingūt illa q̄ad rei veritatē alit̓ ſe hn̄t vel habuerūt. Itaſcpͥtores neduꝫ poetici / ſꝫ ꝓph̓ici ⁊ euāgelici⁊ morales ml̓ta dicūt ſub ꝑabol̓ ⁊ figurꝭ al̓rqͣꝫ res ſe habeat/ niſi coaptemꝰ ſigna reꝝ cūrebꝰ. Sufficiet igit̉ amori nouitio ꝓ oī ſubtilitate exercitiū. ī deſiderio catholice vite p̄ſentis cū ſuſpirio ad et̓nā/ qͣſi dicēdo Quismihi det te frēꝫ ⁊c̄. Icū ſil̓ibꝰ arcēſiuis. ꝓtēſiuis ⁊ vnitiuis interiectionuꝫ affectibꝰ. vt Cabba pr̄. O diligā te. O oſculer te. O amē te¶ Amor nouitiꝰ ſciens ab apl̓o ꝙ oꝑtet accedētē ad deū credere ꝙ deꝰ ē. ⁊ ꝙ ſe q̄rentibꝰ remūerator ē. accipit fidē ⁊ ſpeꝫ ꝑ qͣs dirigit̉ ⁊erigit̉ vt dica: ¶ Ego dilecto meo ⁊ ad me cōuerſio eiꝰ. Un̄ dorata charitate/ qꝛ diligentes ſe diligit ꝯuertit̉ ad orōeꝫ/ ſciēs illd̓ Si
ne me nihil poteſtis facere. Et qꝛ nēo venitad patrē niſi ⁊c̄. adiūgit fidei. ſpei ⁊ charitati orōeꝫ / vt approximet deo ẜm doctrinā Diony. Et qꝛ or̄o ſepiꝰ arida ē niſi lactet̉ ⁊ foueatur adiungit lecteōꝫ ẜm doctrinā pietatisquā ꝯtinēt vniuerſe ſcpͥture canonice ⁊ ſāctedeuotōi ꝯgruētes. Et has ſignificat ſub metaphoris varijs ad lectōꝫ ⁊ meditatiōꝫ aptꝭ.vt ꝑ agꝝ ī qͦ eſt theſaurꝰ regni celoꝝ. In qͦ ꝑallegoriā d̓r exiſſe iacob ⁊ eſaias ad meditandū. Comꝑat ⁊ libros villis ⁊ vineis ⁊ maliſpunicis/ vn̄ ſuſcipit flores ⁊ fructꝰ ſanctoruꝫdeſiderioꝝ/ vt incipiat doctrine lac ī vberibꝰque dare poſſit dilecto Cōiūgit ad extremūfidei. ſpei. charitati. orōni. lectōi ⁊ meditationi grarūactionē/ q̄ ī odore mandragorarūſpirātiū ī ſportis ſenſuū ſuauiter ⁊ ad fecūditatē valentiū deſignat̉. ¶ Amor nouitiꝰ ſubinde notat ꝓprietatē alterā antepenultimaꝫin ordine qͥnqͣginta/ ⁊ ſcd̓am ī hoc ſympſalmate/ ſine qͣ nullus aut exiguꝰ ī doctrina pietatꝭ ꝓfectus accreſcit. Et hec ē rememoratioſeu nō obliuioſa retētio ꝑlectoꝝ. Et hoc obſeruaſſe denotat vbi ſubſequit̉ Oīa pomanoua ⁊ vetera dilecte mi ſeruaui tibi ſuꝑ bonitate ⁊ adiutorio memorie ſenſual̓ intrinſece. Multi ml̓ta tradiderūt. Seneca ī epl̓is.Tulliꝰ ī rethorica noua trādēs artē quandāꝓ rethoribꝰ/ ꝯpoſuerūt. alij certas abbreuiationes ſnīaꝝ. vel ex alijs ꝯpoſitas tradiderūt memorie. figuras nōnulli ꝓtraxer̄t/ quēadmodū fecimꝰ cātici chordis/ ⁊ alibi de pēnis colūbe/ de pſalterio ⁊ alijs muſicꝭ. Tradunt̉ hac intētōe ī mathematicis figure theoreumatū nō vt ibi maneat herēs imaginatio. Alioqͥn dicēte Augꝭ. Faciliꝰ ē ī terra nauigare qͣꝫ ꝑ hmōi figuras ſcīam acqͥrere. alioqͥn p̄terea reddet̉ hō facilit̓ fantaſticꝰ et ineptꝰ ad intelligibilia. Sint igit̉ figure pauce⁊ ordinate ad adiutoriū fantaſie mīſtrare debētis intellectui fantaſmata clara. ſerena. ordinata. tranqͥlla ad ītelligibiles ſpēs abſtrahēdas / ẜm qͣs intellectꝰ ⁊ volūtas iā valeantdimiſſis vel qͣſi ſopitis fantaſmatibꝰ negociari circa rōem. intelligētiā ⁊ amorē diuinoꝝCōuenit hͦ mō rememorari ꝑab olicos ẜmones ſcripture ſacre. ꝑticulares inſuꝑ hyſtorias de rebꝰ ſingularibꝰ. Nā cū ſcīa ẜm Ariſt.ſit de pͥmis ꝑ ſe vniuerſalibus ⁊ neceſſarijs/nūqͣꝫ hr̄ ſcīa de p̄dictis ꝑ reductiōꝫ ad intelligibilia ⁊ vniuerſalia. ꝓpt̓ q̄ ſenſibilia ⁊ ꝑticularia īducunt̉ tāqͣꝫ ꝓ exēplis māuducētibꝰ aſenſibꝰ in ītellectū. Sic em̄ oīa lr̄aliter poſi-