Super Cantica canticorum
qꝫ illiꝰ creature ſocietate eē ſolꝰ. nō qͥdē ī aliqͦfantaſiabili loco ſed ī eternitate ſua ſicut an̄md̓i creatōꝫ. neqꝫ p̄ceſſit tꝑe ſꝫ eternitate. neqꝫ nūc ē extra celū local̓r ſꝫ eternal̓r Cū igit̉qͥcqͥd ē cognitōis in ſpōſa qͥcqͥd amoris formal̓/ totū ſit finitū. totū ſpectabit ad leuā. etdextra ſola ſpōſi/ amplexabit̉ ſpōſā. q̄ tn̄ ꝑtinet ad leuā. Propt̓ea neceſſe ē ꝙ nihil ſit mediuꝫ inter eos ſꝫ manebūt duo extrema. deꝰſuꝑior nō loco ſꝫ eternitate. et ſpōſa inferiorcū om̄i qd̓ ī ea vel circa eā finite poſitū ē. Ecce ꝙ amor ſpōſe formal̓ vnitꝰ ē actualit̓ ydeali amori ſponſi/ cui fuerat ab eterno ſolū potētial̓r vl̓ aptitudinal̓r ordinatꝰ / nulla factapenitꝰ mutatōe ī amore eterno ſpōſi. ſꝫ ī ſpōſa ꝓpter relatōꝫ actualē ad ſpōſū nihil ponētē ī eo/ ſꝫ ī ſpōſa. Sic̄ creatio actual̓ nō ī deoſed ī creatura ſeſe tenet vt nouiter adueniēs.Deniqꝫ deꝰ mō nouiter diligit. ⁊ āplexat̉ ſpōſaꝫ nō mutatꝰ ī aliqͦ vel īnouatꝰ/ ſꝫ in amoreactuali ſpōſa nouitatē accepit que deū facitformal̓r amādo ſuū eē amorē obiectal̓r/ volēte ita deo cauſal̓r. ⁊ aīa effectual̓r recipiēteīmo ⁊ coagēte cū deo. veꝝ eqͥdē ē ꝙ amās alteꝝ facit illū eē ſuū/ maxime dū fit amor reciprocꝰ/ qͣlis ē ī deo dicēte. Ego diligētes mediligo. Et iteꝝ. Qui diligit me diliget̉ a pr̄emeo. ⁊ ego diligā eū. ⁊ manifeſtabo ei meip̄ꝫCōſurgit exinde rō vera amicicie inter deū ⁊hoīem ſctm̄. qͣlis eē nō p̄t ī irrōnabilibꝰ creaturis. qͣlis amicicia tāto delectabilior ē quāto magꝭ ꝑcipit̉ eiꝰ exercitatio/ qͣlē n̄ curauer̄tph̓i. qͥ cognoſcētes deū/ nō ſic̄ deū gl̓ificauerūt neqꝫ grās egerūt ⁊c̄. De qͦꝝ nūero ſegregarent̉ vtinā theologizātes aliqͥ. qͥ ꝯfitent̉ ſenoſſe deū/ factis negat. ⁊ ī exercitatōe ſpecl̓atiua tm̄mō vani inſiptētes ⁊ aridi ꝯuerſant̉qͦs ī cella vinaria poſitos/ neqꝫ charitas ordīat neqꝫ dext̓a ꝯplexat̉. neqꝫ poſtremo dormiūt ſpūal̓r aut qͥeſcūt. habētes qͥdē ſpēꝫ pietatꝭ. v̓tutē aūt eiꝰ ab negātes. Quo ꝯͣ ſeqͥt̉ deſpōſal Adiuro vos filie hirl̓m ꝑ capreas ceruoſqꝫ cāpoꝝ/ ne ſuſcitetꝭ nec euigilare faciatis dilectā donec ip̄a velit. Felix ſopor quiſub adiuratiōe tali / ꝑ talē fit ⁊ ad tales. hec ēoptima ꝑs marie/ q̄ p̄fert̉ ſollicitudini marthe qͣꝫdiu ꝑmiſerit ſpōſus. q̄ potētior ē impetrare vacādo qͣꝫ alia laborando. Proinde ſolet adiuratio fieri ꝑ res valde diligibiles. qͣleſūt ī figura capree ceruiqꝫ cāpoꝝ filiabꝰ hieruſalē. Quid em̄ plꝰ amabile ciuibꝰ celeſtibꝰ(qͥ ꝑ filias hirl̓m hic ⁊ pͥus accipiunt̉) qͣꝫ acutiſſimo ītuitu ⁊ ſaltū p̄peti ꝑ latitudinē cāpo
rū celeſtiū lib̓rime ꝯuerſari Sētiēs ſpōſa tali ſe libertati dimiſſā laudat efficaciaꝫ vocisſpōſil Uox inqͥt ē dilecti mei. DDeīde qꝛ ſomnus ſpōſe nō ē īers ⁊ opp̄ſſus/ ſꝫ ī eo cor maxīe tūc vigilat/ ꝓut infra notat̉. qͦcunqꝫ ſe diuerterit ſpōſus. videt. audit. ⁊ hꝫ vigilātiſſimꝰ amor ſpōſe ẜm hͦ tres amorꝭ huiꝰ ꝓpͥetates hic poſitas. pͥma ibi. ecce iſte venit ſaliēsin mōtibꝰ ⁊c̄. ſcd̓a. En dilectꝰ loqͥt̉ ⁊c̄. tercia.dilectꝰ meꝰ mihi. Uidet ſpōſi alacritatē. audit eius allocutōꝫ. hꝫ cū eo intimitatē. tripudiat ⁊ inſpicit alacritatē. alloquit̉ et inuitatamicabil̓r. ītimat̉ ſibi ſe dās total̓r. ¶ Sūt ī yhͦ loco ſic̄ ⁊ ī ſcpͥture totiꝰ expoſitiōe memoriter habēdi figurales ⁊ tropici locutionū modi a rethoricis ⁊ grāmaticis traditi. qͦs inſequit̉ tytonius ī ſuis. vij. regul̓. qm̄ h̓ freq̄nt̓illud qd̓ ē ſpōſi attribuit̉ ſpōſe et ecōtra ꝓpt̓vnitatē ſpūs. Neqꝫ p̄terea ſexꝰ attēdit̉. qꝛ ſāctꝰ amor ſine genere ē. ſic̄ apd̓ Eſa. xp̄s gl̓at̉dicēs. Tāqͣꝫ ſpōſū ſe decoratū corōa. et tāqͣꝫſpōſā ornatā monilibꝰ ſuis. Sic et illd̓ qd̓ ēcauſe attribuit̉ effectui queꝫ fecit. Sic̄ diesvel deꝰ ip̄e d̓r letꝰ qꝛ letificat. vel triſtis/ qꝛ cōtriſtat. Qua ī re dū viciſſitudīes actionū ſpōſa tribuit ſpōſo/ vt ꝙ venit ſaliēs ī mōtibꝰ ettrāſiliēs colles cū ſil̓ibꝰ. accipiēdū ē ꝑ efficiētiā nō ꝑ inherētiā vel ꝓprietatē. Sic reſpicere d̓r ſpōſus ꝑ feneſtras ⁊ cācellos .i. feneſtraſreticulatas. gallice trelis. qͥa reſpicere facit.Sic p̄terea loqͥ. qꝛ facit audire ſeu cognoſcere ꝑ effectū ea q̄ ſunt ſpōſi. Poſſumꝰ aūt ſubꝯpēdio colligere moraliter quedā ſigna qͥbꝰon̄dit ſpōſa quietē ſuā placere ſpōſo potiusqͣꝫ turbari eā circa plurima. qͣꝫuis accipiantnōnulli ſponſā hoc loco vocari ad actiōeꝫ ꝓregimīe ſubditoꝝ. Nos abſqꝫ p̄iudicio proſequamur adiurationeꝫ ſponſi ꝓ gratiſſimoocio qd̓ ſponſa tribuit bn̄placito ſuo. Ex hͦpͥmo/ qꝛ videt in ſe agilitatē alacrem ad currendū viā mandatoꝝ dei / ꝑ ſublimia et latameritorū exercitia tāqͣꝫ vires ſue ſimiles ſintcapree/ hinnulo ceruorū tranſilientiū. nuncmontes/ nūc colles nūc campoꝝ planiciesꝑſpicaciter et libere. ¶ Eſt em̄ contemplatioliber ⁊ ꝑſpicax mētis intuitus ī res ꝑſpiciendas circūquaqꝫ diffuſus. ¶ Iungit̉ idcircoſignū ſcd̓m/ ꝙ dilectus ſtat poſt parietē reſpiciēs ꝑ feneſtras/ proſpiciēs ꝑ cācellos. Parietē hic intelligimus vite p̄ſentis incolatu ⁊obſtaculū/ ne dilectus patenter ⁊ clare faciead facieꝫ videat̉. Tot qͦꝫ ſunt parietes quoobſtacula ꝓhibētia viſionē. tot ꝟ̓o feneſtraſ