Sympſalma quintum vo
XCVIII
⁊ cancellos ꝑ quos reſpicit ſpōſus effectualiter. qꝛ reſpicere facit quot fuerint ſpēs illuminationū deſuꝑ a pr̄e luminū. ad quaꝝ ſuſceptionē diſponit ociū ſanctū. Addit̉ tercium ſignū in excitatōe blāda ſub appellatōeamice/ colūbe ⁊ formoſe Surge inquit propera amica mea qꝛ ſecretoꝝ meorū conſciaformoſa mea qm̄ in te ē ꝓportio numeroſa donoꝝ cū gr̄e colorātis vel illuminātꝭ ſuauitatel columba mea qꝛ ꝑ ſpm̄ſanctū meūſimplex effecta. ¶ Sequit̉ ſeptuplex ꝯmoditas ex tꝑe ⁊ loco vn̄ poſſit ⁊ debeat amor ſpōſe ꝓperare poſt dilectū/ oſtēdēdo ſibi pulcritudinē faciei cū vocis ſonora dulcedine peracceſſū in foraminibꝰ petre ⁊ cauerna macerie tanqͣꝫ in abditis ⁊ ſolitarijs habitacul̓. īquibus ſola cū ſolo. vnica cū vnico delicioſe quieſcat. Incedēdo prius ꝑ ſeptē itineraque ſunt. intētio. meditatio. ꝯtemplatio. dilectio. reuelatio. guſtatio. oꝑatio. Qualiteraꝑte proſequit̉ liber cuiꝰ initiū ē. Eū qui venit ad me nō eijcio foras. Sumunt̉ ex iſtisalia ſeptē ſigna bn̄placite vocatōis. ¶ Et qͣtū ī ordine ē emollitio cordis pͥus gelidi qd̓amori neqͥbat intēdere/ neqꝫ ſe ſurſuꝫ ferreIā hyems trāſijt. Deinde ꝓ quinto ſignoLimber abijt ⁊ receſſit) qꝛ ꝑ meditatōꝫ forteprohibite ſunt ſtillare tot graues ⁊ multiplices vagātiū deſiderioꝝ et fluctuātiū curarūcū fantaſmatibꝰ pluuioſis exūdatōes ¶ Rurſus pro ſexto ſigno (flores gratiſſimi veritatū diuinitus apparentiuꝫl ī terra ſcordisemicare vernareqꝫ cernunt̉ ꝑ ꝯtemplationēCeterū ꝓ ſeptimo ſigno ltp̄s putatiōis ſeureſecatōis aduenit/ quatinꝰ humor amoroſus a radice cordis egrediēs nō diſꝑgat̉ intiliter ꝑ ſpuria germina. vel ſuꝑfluitatem ramuſculoꝝ vanitatis curioſe. non ꝑ ſollicitūdines occupationū etiā aliūde tolerabiliuꝫ.nō ꝑ locutōnes ⁊ oꝑationes q̄ nō ꝓſunt. autita ꝓſūt ſicut anagogica dilectio. Si deſierꝭ(inqͥt dn̄s ꝑ Eſaiā) extēdere digitū ī oꝑe ⁊ loqui qd̓ n̄ ꝓdeſt. ꝯcludit̉ tādē. cibabo te here⁊ ditate pr̄is tui iacob. ¶ Uox turturis addipro octauo. ſigno/ qꝛ ſolitudīſ amica. ⁊ gemitū dās pro cātu. vernuꝫ inſuꝑ tp̄s adueniſſedenūciās qͣle ē ep̄s amātiū/ apta ē ad ſuꝑmētales exceſſus figurādos. ¶ Ficus protuliſe groſſos ſuos ad ſuauitatis indiciū/ ponit̉pro nouo ſigno qͣle manifeſtat̉ p̄cipue in euchariſtie libera/ frequēti ⁊ deuota ſumptiōe/ſemotꝭ oībꝰ īpedimētis alienis/ ex qͥbꝰ ſpūales ſenſus vel acetāt̉/ vel multipl̓r a ſpiritali
deguſtatōe deſipiūt. Habet̉ tractatꝰ ī re nonus ſuꝑ magnificat. Deniqꝫ florētes vineedāt odorē bōe ꝯuerſatōis ꝑ exercitia ſpiritalia meritorie actōis ī ſecreto cordis/ vbi pn̄teleuatiue ſpiritales/ īmo ⁊ corꝑales ſpiritaliter ad ꝓximos exerceri fructuoſiꝰ reuera plerūqꝫ qͣꝫ ꝑ actōes illoꝝ qͥ ſolliciti ſunt/ et turbant̉ erga pl̓ima/ fiant. ¶ Porro qͥd ſibi velithec iuſſiol capite nobis vulpeculas ꝑuulasq̄ demoliunt̉ vineas. vinea nr̄a floruit. Grādis eēt ad exponēdū materia que ſub paucꝭdat intelligi quālibet occultā ꝓfectuū ſpūalium demolitionē virꝭ ſpūalibꝰ qͣntūcūqꝫ ꝓfecerint īſidiātē. qͣles ſunt blaſphemie ſordidiſſime vix credibiles a malignis vulpecul̓īmiſſe tā carnis qͣꝫ ſpūs. Qua ſuꝑ re tractatus p̄dē editꝰ ē ī vulgari. ⁊ apud pr̄es et doctores remedia tradita ſunt ¶ Decipiūt aliūde fallaces vulpecule tēptationū dū fingūtſe mortuas/ ſꝫ ꝓximātes incautas arripiūtauiculas/ q̄ tūc (ſꝫ tarde) ſentiūt vulpeculascarnales et ſil̓es ī ſeipſis adhuc male viuerevſqꝫ ad demolitionē qn̄qꝫ totalē. ⁊ virtuoſicuiuſlibet germīs mortificatōꝫ. De qͣlibꝰ accipit̉ maxīe illud apl̓i. Impoſſibile ē eos .i.difficillimū qͥ guſtauerūt bonū dei v̓bū ⁊ ꝓlapſi ſunt ⁊c̄. Uix em̄ tales ad ſpūalia reuertūt̉ effecti fetētes abomīabil̓r ſic̄ ouū ſemifetū dū frigeſcit. Amor poſtremo dilecte nonrn̄dit dilecto. illumināti. vocāti. blādiēti. circūſtātias īſuꝑ accōmodaſ enūerāti. qͦuſqꝫ ſēſit (iubēte ſpōſo) vulpeculas ꝑuulas captaseē. Tūc ī ſpe ſecura iubilās/ neqꝫ vocē integͣre ſufficiēs protulit int̓ruptel Dilectꝰ meusmihi ⁊ ego illi Mille īmo infinite pn̄t fieriſuppletōes. ſufficiat h̓ vnal Dilectꝰ meꝰ mihi iloqͥt̉ ī aure mētꝭ Amas mel ⁊ ego rn̄deoLilli lamo te. ſubditꝭ paſce oues meas. paſceagnos meos. ſqͦꝝ mihi grādis ē numerꝰ cuꝫfamilia multa nimis ſic̄ moral̓r ī iob on̄ditGreg. lint̓ qͦs ſil̓ paſcit̉ dilectꝰ int̓ lilia cādida meritoruꝫ donec aſpiret dies eternitatisl ⁊ inclinent̉ vmbre caliginis ſtatꝰ pn̄tisqd̓ vt celerit̓ adueniat. cupio em̄ diſſolui Lreuertere dilecte miad diuinitatis gl̓iaml ſuper mōtes bethel lī celeſtibꝰ. trahēs me tecū īalacritate ꝑnicil ſil̓is ī hͦ factꝰ l capree hīnuloqꝫ ceruoꝝ lliceat illic ex ſnīa dicere voto ꝑennil Oſculet̉ me oſculo oris ſuiIncipit diapſalmacuquintū in quo ponunt̉ ſex proprietates. ſcꝫxxij. xxiij. xxiiij. xxv. xxvi. ⁊ xxvij.
A 5