Super Cantica canticorum
cta ē. Suū em̄ amare creaturā ē ſuū facere.Itaqꝫ qͣꝫtū vult creature eē ⁊ bn̄ eſſe/ tm̄ dicit eidē ⁊ ꝑ effectū. amo te ¶ Amo te vox ē vl̓or̄o ī qͣ ⁊ ꝑ quā ſicut ī enigmate cognoſcit̉ deus vnus ī trinitate/ ⁊ trinus ī vnitate. dixitamor noſter ih̓s/ ꝙ iota vnū aut vnꝰ aper n̄p̄teribit a lege. Fuerūt qͥ ꝓpterea ex lr̄is ſcripture tāqͣꝫ ſeminarijs ⁊ elemētis ꝟitatū cōnati ſunt vt Ioachim ītelligere .i. intꝰ legere.multa etiā vſqꝫ ad ꝓphetias d̓ occultꝭ ⁊ futuris. ſed ī multis fefellit iſtū audacior curioſitas qͣꝫ ſatꝭ erat ad doctrinā pietatꝭ. Dicamꝰgͦ cū ſobrietate/ ꝙ ī hac dictiōe Amo/ ſignat̉pͥncipiū/ mediū ⁊ finis ẜm tres eiꝰ lr̄as. Eſtem̄ p̄cipuū ī creaturꝭ veſtigiū ẜm pithagoricos/ pͥncipiū/ mediū et finis. qd̓ ꝑipateticiplꝰ ſpecificauerūt dicētes ī re qͣlibet eē tria. q̄ſunt natura/ vtus ⁊ oꝑatio. Theologi v̓o ꝑticulariꝰ ⁊ diffuſiꝰ aſſignāt in veſtigijs btīſſimā trinitatē. Reꝑit̉ nāqꝫ ī om̄i re vnitas. veritas ⁊ bonitas. Reꝑit̉ modus/ ſpēs ⁊ ordo.Reꝑit̉ mēſura/ numerꝰ ⁊ pōdus. Reꝑit̉ ī magnitudine lōgū/ latū et ꝓfundū. Et ita ꝑ ſingulas rerū ꝯditōes noīatim ī re nr̄a. Itaqꝫdixit xp̄s referēte Ioh̓e ī Apocal̓. Ego ſuꝫalpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. Iungit̉ aꝑte. Mꝓ medio. Ego inqͥt ī medio ſum ⁊c̄. Et Iohānes. medius vr̄m ſtetit ⁊c̄. ¶ Rurſus heclr̄a duplicataᵐ iuxta morē ātiquū ſcribēocōplectit̉ apices qͣttuor lineales/ ꝑ qͦs in enīgmate cognoſci p̄t veſtigiū trinitatꝭ ſiml̓ cūmyſterio vnitatꝭ ſic ſcpͥſerūt. Inde qͥdē ꝙhmoi dictio nō ſine ſanctiſpus īſtinctu p̄poſita ē ī canone miſſe ⁊ ſubiunctū. Clemertiſſime pater/ qd̓ ē nomen oīs amoris originale fundamentū. a quo ſumit or̄o dn̄ica exauditōis ſue auſum. ¶ Amo te. vox eſt vl̓r cuiuſſibet creature. Sua laus īſuꝑ ſuū canticū/ ſua iubilatio/ ꝟtꝰ honor ⁊ exultatio/ pſalmus / organū ⁊ adoratio. Felix es o creatura rōnal̓/ q̄ capax facta es audire ſil̓ ⁊ intelligere ꝑ oīa generalit̓ ī deo ⁊ ī creatura. iſtā iocūditatis voceꝫ. Amo te. Infelix ex aduerſo creatura rōnalis/ q̄ diſcordat a tali cāticoꝑuerſa volūtate/ cui n̄ placꝫ iō cāticū amorꝭ⁊ pacꝭ. qꝛ nec dat gl̓aꝫ deo ī excelſis. nec ī terris hꝫ pacē bone voluntatꝭ. ¶ Preterea iuredixiſti. O adoleſcēcule/ recti diligūt te. noniniqͥ. nō diſtorti et reprobi. hͦ cognoui (dicitEcc̄s) ꝙ fecerit deus hoīem rectuꝫ/ ⁊ ip̄e miſcuit ſe infinitis queſtionibꝰ ꝑ curioſitatē inſtabilitatē ⁊ cupiditatē. Primū in rationali.ſcd̓m ī iraſcibili. terciū ī ꝯcupiſcibili ¶ Amo
te. Uox ē erūpens ab ore pietatis paternal̓ī oēs vniuerſaliter generatōes Preſupponitur hic ex alijs/ ꝙ pietas ē amor ꝯſurgēs exaffinitate Un̄ iuxta diuerſos gradꝰ affinitatis diuerſificat̉ amor pietatis / vt pr̄is ad filium ⁊ ecōtra. viri ad vxorē ⁊ ecōtra. ciuiū adciuitatē aut patriā ꝓpinquoꝝ/ domeſticoꝝ⁊ ꝯſanguineorū ad īuicē. Cōſtat aūt ex apl̓ica ſnīa/ ꝙ ex deo pr̄e oīs paternitas ī celo ⁊ īterra noīat̉. ⁊ ex ꝯſequēti quelibet ꝓximitasaut affinitas ī oībꝰ generatōnibꝰ celi ⁊ terrenedū ī homībꝰ d̓ quibꝰ dixerūt qͥdā poetaꝝ.ip̄ius etem̄ genus ſumꝰ. qd̓ verbū fecit apl̓sꝯfirmādo catholicū. Cōfirmat petrus xp̄ianis loquēs. Uos eſtis genus electū. ¶ Amote. vox eſt tam efficax viuax ⁊ ſonora/ vt adaures dei (q̄ ſunt eius immēſa virtꝰ cognoſcitiua) generalit̓ ⁊ īmediate ꝑtingat. Sciebatamor nr̄ ih̓s ꝙ oīa dedit ei pr̄ ī manꝰ. Dicebat alibi Om̄e qd̓ dat mihi pr̄ ad me venietAd locū qͦꝫ ſuū vn̄ exeūt flumina reuertunt̉dicēte Salomone/ ⁊ ph̓icā ſnīam ꝯfirmāteꝯmemoratā a Boecio. Repetunt ꝓprios q̄qꝫ recurſus/ redituqꝫ ſuo ſingula gaudent.nec manet vlli traditus ordo. niſi quod finiiunxerit ortum/ ſtabilēqꝫ ſui fecerit orbē. Etrurſum altero metro. Quia nō aliter durarequeāt niſi ꝯuerſo rurſus amore refluāt cauſe q̄ dedit eſſe. Cōſtat ꝙ reditꝰ iſte fit ꝑ amorē/ ſicut altero metro dicit. Deformis qͣs lege benigna/ ad te cōuerſas reduci facis ignereuerti. Quis aūt ignis ſit iſte ꝯſtat ex Dionyſio de angelica hierarchia ī fine. Et eodēBoecio. ꝙ eſt amor cōis inſitus nature. d̓ qͦſic exclamat. O felix hoīm genus/ ſi veſtrosaīos amor quo celū regit̉ regat. ¶ Cōſtat exiſtis veritas ꝯſideratōis rn̄dens inqͥſitōi/ ſideus īmediate amat̉. Perſpicuū ē ita eē. Nihil qͥppe mediū inter deū ⁊ creaturā. ¶ Sedforte ꝑticularior erat intentio de amore libero creature rōnalis. Dicemꝰ ꝯſeq̄nter/ ſi prius addiderimꝰ ad p̄miſſa de viuacitate huiꝰvocꝭ. Amo te. ¶ Amo te. tāte viuacitatꝭ voxē ⁊ efficacie. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ infernus illāoppͥmere valeāt aut tollere. Habꝫ infernushorrēdos gemitꝰ penaꝝ ex horribilioribusclamoribꝰ vicioꝝ. nihilominꝰ īſultat ex illiscū iuſticia ⁊ natura ſil̓ cuꝫ miſcd̓ia/ carmenpulcerrimū ⁊ ſūme armoniacū auribꝰ pijs ⁊bone volūtatꝭ. Hꝫ locū tenoris ſeueritas iuſticie. Hꝫ locū ꝯtratenoris bonitas nature.hꝫ locū diſcātus ſuauitas miſcd̓ie. Fortꝭ igitur vt mors dilectio. ⁊ dura ſic̄ inferꝰ emula-