Sympſalma tercium XCVIII
tio. Aque multe nō poterunt extīguere chaO ritatē. nec flumina obruēt eam. ¶ Amo te ſiprofert̉ a creatura rōnali deo ſuo. toto corde tota aīa ⁊ tota mēte ꝑ pietatē fidei/ ſpei etcharitatis. ip̄a ꝯiūgit̉ īmediate deo ſuo. qͦ dicēte Amo te ip̄a facta ē. qͦ patiēte iſta amoroſius reꝑata. ¶ Coartat̉ hec ꝓpoſitio ad amorē libeꝝ ⁊ piū. Et poſſumꝰ ip̄m ꝑ tres gͣdusdiſtīguere iuxta multiplicē ternariū/ qd̓ prius notatū ē. De qͥbꝰ ſufficit ille cōis ternarius. incipientiū. ꝓficiētiū ⁊ ꝑfectoꝝ. ꝓut aliqͥſūt aīales. aliqͥ rōnales. aliqͥ ſpūales. ẜm qͦsloquit̉ Hugo dicēs nōnullos ī eccl̓ia ꝯtētari ſimplici fide xp̄iana/ nō inueſtigātes rōeꝫ.querūt alij cū fide rōem ad ſolamē ſuū ⁊ aliorū edificationē. trāſcēdūt alij ad ſimplicē intelligentiā creditorū ⁊ eoꝝ q̄ ꝑ rōem didicerunt. ¶ Et ſi ꝓbauerimꝰ de pͥmis ꝙ pn̄t īmediate deū diligere/ ꝑſpicuū ſatꝭ d̓ reliqͥs ¶ Etin pͥmis ſi volumꝰ vti ꝯſuetudine generali d̓cauſalitate dei/ ꝙ ī om̄i actōe ꝯcurrit ſua immediate ad oēm effectū ẜm triplex genꝰ cauſe. ꝓceſſus nō erit ambiguus d̓ amore pio ⁊libero. Dicit aūt pariſien̄. articulus/ ꝙ pͥmacauſa ſic eſt remotiſſima ꝙ etiā ꝓpinqͥſſima.ſic generaliſſima ꝙ etiā ſingulariſſima. Dānatqꝫ poſitōnes oppoſitas. q̄ ſi forſan aliqn̄viſe fuerīt diſputabiles. tn̄ veritas iſta ꝑ poſteriores certiſſimis demōſtratōibꝰ ꝯperta ēnullatenꝰ eē dubitabilis. Un̄ v̓miculꝰ equeꝑticulariter et īmediate producit̉ a deo ſicutangelus. qͣꝫuis in hͦ ſit drn̄a ꝙ ad productionē ꝟmiculi ꝯcurrūt alie cauſe ꝑticulares cūdeo. nō ſic cū angelo dū creat̉. Uno ſiquidēamore penitus inuariabili producit̉ v̓miculus qͦ ⁊ qͣli productꝰ ē angelus. ſicut eodē v̓bo de om̄ibꝰ ipſe dixit ⁊ facta ſūt. Erat autēiſtud dicere dei idē penitus qd̓ amare. dicere videlꝫ pͣcticū appropriatū ſpūiſctō/ n̄ ſpeculatiuū tm̄mō. qd̓ interius ꝓpriū ē v̓bi dei¶ Accipimus ergo amorē dei ꝓ feruore actuali. ⁊ ſil̓r amorē ſpōſe ad ſpōſum pro feruoreſe actualiter exercente. Cōſtat nāqꝫ aīam qͣꝫdiu ē ī charitate ꝯiūgi habitualiter et īmediate deo .ſ. actu pͥmo. Poſſumꝰ ꝯſil̓i rōne itaſentire de feruore quē dicimus actuꝫ ſcd̓m ⁊productū a feruore dei/ qͥ ꝑ ſpm̄ ſctm̄ agit ī filios dei. ¶ Amo te vel oſculor te dictū veraciter a ſpōſa ſpōſo ſuo deo. Iūgit eā īmediateſibi ſuauiter ⁊ quiete vt dicat. Dilectꝰ meusmihi ⁊ ego illi. inter vbera mea ꝯmorabit̉. etdextera illius amplexabit̉ me. Cōſone ad illud de beniamyn adoleſcētulo ī mētis exceſ-
ſu. que mēs paulo quē nūc recolimꝰ amātiſſimus dn̄i habitabit ꝯfidēter ī eo tāqͣꝫ ī thalamo tota die meditabit̉. ⁊ int̓ hūeros illiusreqͥeſcet brachijs .ſ. ſuſpēſis ⁊ innexis ad collū. Qua ī re notādus ē proceſſus redeūdi īdeū/ vt innoteſcat qͣliter tandē ⁊ vbi fiat qͥes¶ Cōſtat in pͥmis nō eē quietē in viribꝰ vegetatiuis ꝓpter neceſſarios ⁊ aſſiduos ī nutriendo. vegetādo ⁊ augēdo motꝰ ⁊ alteratōes.¶ Cōſtat inſuꝑ ꝙ nec ī viribꝰ aīalibꝰ ſenſuuꝫexteriorū ſꝫ nec interiorū ꝓpter varias obiectoꝝ ⁊ neceſſarias īmutatōes. ¶ Cōſtat ampliꝰ ꝙ nec ī viribꝰ rōnabilibꝰ/ et q̄ ſunt obedibiles rōni/ q̄ ſunt rōnalis. iraſcibil̓ et ꝯcupiſcibilis ꝓpter diſcurſus vagos ⁊ varios qͥbꝰagitant̉. ¶ Cōſtat ampliꝰ ꝙ nec ī portiōe velvi intellectiua/ q̄ naturalit̓ mouet̉ ab obiectꝭq̄ ſunt fantaſmata aūt ſpēs ītelligibiles. etiāſi negociet̉ intellectꝰ circa pͥma pͥncipia / queſunt infallibilis ⁊ inuariabil̓ ꝟitatꝭ. ¶ Suꝑeſt igit̉ ſi debeat eē qͥes ⁊ finis motus ī ſponſa. ꝙ q̄rat̉ ī volūtate ſua cuiꝰ ē ſoliꝰ pͥncipaliter dicere deo ſicut obiecto ⁊ fini ſuo vltimoAmo te/ maneo ī te. ⁊ tu in me/ ſicut ꝓmittitxp̄s fruēti ſe ſacr̄ali māducatōe. Dicit auteꝫmāſio finē motus ⁊ qͥetē. ¶ Tali mō redit vltimus amor charitate formatꝰ ad pͥmū quietū naturalit̓/ qͣꝫuis liberalit̓ inſitū/ circulo qͦdā vbi ē pͥncipiū/ mediū ⁊ finis qͣſi triplicato v̓bo. Amo te. ¶ Deniqꝫ ꝯſtat iſtic eſſe qͥetē in amādo. ī cognoſcēdo. ī memoriter retinēdo/ ẜm habitū etiā ī via. niſi ſpōſe voluntas auerterit faciē ab oculo ſpōſi ⁊ ab amplexu peccādo ſe ſubtraxerit. Porro de feruoreactuali dilectōis ꝓ tꝑe vie n̄ p̄t ita dici obſtāte mortalitatꝭ neceſſitate multiplici. Un̄ oppugnat̉ amor interius. ⁊ exterius ponit̉ ī vineis ſenſuū. ⁊ vineā propriā actualiter nō cuſtodit. Hinc gemebūdꝰ et anhelus ad patriam exclamatꝭ Indica mihi quē diligit anīamea/ vbi paſcas vbi cubes ī meridie Ineqn̄tā miſerabiliter ⁊ iugiter vagari incipiā. ⁊ cetera que ſuꝑficialiter p̄tacta ſunt.Incipit terciū ſymcpſalma ꝯtinēs quattuor amoris proprietates. ſcꝫ. xij. xiij. xiiij. ⁊. xv.Ratꝰ amor cor hꝫ ſimplex/ cui Plectulꝰ extat floridꝰ/ ē fructusgdulcꝭ ī ore ſuo. Gratꝰ īquaꝫ. qꝛcuꝫ eēt rex ī accubitu ſuo (dicitamor ſponſe) nardꝰ mea deditodorē ſuū. Ubi ẜm diuidētes cātica ꝑ drag-
Z3 2