Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Cantica canticorum

his cāſilētij. plꝰ itaqꝫ ſuſcepimꝰ vmbras fumos excutere qͣꝫ diſcutere. Sane diſtīctōeset mgrales ẜmones. omelie p̄terea ſctōꝝ copioſiſſime pro incipiētibꝰ et proficiētibꝰ hecdocebūt. Sed nūc ꝑfectis (qͣꝫuis imꝑfectꝰ)debitor ſum. pro cōſuetudine exercitatoshn̄t ſenſus. Ueniēt vltīa duo ſympſalmata minus exꝑtis. Ponit Hugo tres in ꝯtēplatōe proceſſus iſtar ignis. aſcēdi querit̉ pͥmo fumoſus ē ſine flāma. deinde fumo flāma miſcet̉. tādē purꝰ et qͥetꝰ ignis ē incarbone. Gradū hunc terciuꝫ tenet igneusamor ſpōſe qui fortis exilit. ſcintillat emicat. nec inter fumos latere groſſos inquietos volūtat̉ Deniqꝫ qꝛ de ſingulis om̄iaſimul dici poſſunt/ etiā que ſunt accōmoda.trāſeat ſermo noſter gradatim ad reliqͣ Unꝰitaqꝫ ſolet paſſus ī ſcpͥturis mutuo ceterosexponere. immo qd̓libet v̓buꝫ pōt intelligibiliter loqͥ altero. qm̄ eſt ignea lex ſcientiam habens vocis/ omniū linguis loquēsDum em̄ ſpūſſanctus afflat / ſic̄ fugiūt fantaſmata. dant̉ chariſmata. ſpirant aromataſic reſonāt idiomata.Secūda ꝯſideratioDe ſecunda proprietate.Mor delectat. exilit hec ignea linꝰDgue ꝑticula ex ſequētibꝰ ꝟ̓boꝝ ſymbolis¶ Quia meliora ſunt vbera tuavino fragrātia vnguētis optimis. Siqͥdeꝫiſta delectāt vtētes. Inuenit̉ em̄ dictū apudſapientē inſipientē mulierē. Ueni inebriemur vberibꝰ. Uinū quoqꝫ letificat cor hominis. odoribꝰ atqꝫ vnguētis cor delectat̉ Pret̓ea delectatio ſortit̉ hoc nomē a ſil̓itudine lactentiuꝫ pueroꝝ. qͣſi dulcis lactatio.Cauſat̉ aūt ab amore/ īmo niſi ab amore vel amatōe delectatō. hīc illud populare.Iam hōme enara yoye ſe damour ne viēt.Gaudiū niſi de amore nullū p̄t Eſt itaqꝫdelectatio ꝑceptō ꝯueniētꝭ ꝯiuncti. Amoraūt ē niſi ꝯueniētia adaptatio rei ad ſuum ꝯueniēs. Porro nullū ē obiectū ꝯueniētiꝰ ſpōſe qͣꝫ ipſe deꝰ ſummū bonū. ad qd̓ capiendū poſſidēdū facta ē. Quare ſuꝑeſt ſibi ꝯiūgit̉/ inheret vnit̉ tanta propinqͥtate/quāta ſunt os os oſculantia ſe mutuo. qd̓cauſat̉ ex hac vnitōis ꝑceptōe delectatio.qualiſcūqꝫ ſꝫ ī ſuo genere ſup̄ma. qꝛ ſuꝑiꝰbonū pōt. ꝓpterea qͥetat̉. gaudet letat̉ īhac vnica oꝑatōne / nullū aliud obiectuꝫ petēs. qͣꝫuis ipſiꝰ ꝯtinuationē poſſeſſionēqꝫ ſe

curā amare ceſſet Neqꝫ tn̄ eſt motus proprie dictus/ eſt actus entis ī potētia habeat amor id qd̓ actualiter reqͥrit. ſic̄ eſuriēsid edēs/ qd̓ hꝫ ſemꝑ ī pn̄tia. caret motu faſtidij. Cōſequit̉ amor ex hac delectatōe illd̓ depͣs. Delectare in dn̄o/ et dabit tibi petitiōescordis tui. Et rurſus. Renuit cōſolari anīamea. memor fui dei delectatꝰ ſum exercitatus ſum. Alia lr̄a garrini. Et deficit ſpūsmeus. bona ſiqͥdē defectione. in ſalutare deiEt hec delectatio ſpūalis (ſi Anthonio credimꝰ) ſola ē vincēdi inimicū. Ceteꝝ fit amorē aīe ꝯiūctio ad deū ꝑceptōe multis modis. ſicut cōtingit deū multiplicit̓tēplari. Sꝫ loqͥmur hic ꝯiūctiōe pōduscharitatiſ. que mota ab infinito amore facitſuꝑmundanū immēſurabilē abſolutumpure mētis exceſſū. ſicut ait Dionyſiꝰ. Tūccognitio ſpeculū enigma quodāmō deſerit̉ foris ſubintrat amor vſqꝫ ad interiora velamīs vbi poſuit deꝰ tenebras latibulūſuū. Atuero nunqͣꝫ remanet abſqꝫ cognitōeQd̓ ſi foret ita ipſe nihil ꝑciperet. Et nequeat oriri delectatio ſine ꝑceptiōe ꝯuenientis ꝯiūcti/ vbi tūc ſua delectatio eſſet? Rn̄derent aliqͥ amor ē formaliter ſua cognitio.Adderēt aliqͥ ē formaliter ſua delectatio.Uidet̉ verſellen̄. ꝯſona loqui ſuꝑ cantica adhāc poſitionē. Sed ꝯſonātius ad ph̓iamdoctores dicimꝰ/ ſicut intellectꝰ volūtaſſunt diſtincte potētie. ſic cognitio volitiovel amor diſtinguunt̉ diſiūgunt̉ dico. nonita tn̄ qͥn circūincidāt ſe mutuo. hoc ſolertaduertere ē vtile. Proficit ī hac ꝑte ſpeculatio/ de cōnerionis v̓tutū cardinalium prudētia theologicaꝝ gratia. Et donoꝝ oīm generaliter beatitudinū charitate/ ſi informes imꝑfecte. nec vere v̓tutes debeāt reputari. Itaqꝫ circūincidunt ſemutuo/ vt quelibet virtꝰ alteriꝰ denominationē ſortiat̉. Dicimus em̄ apl̓o/ charitas ē benigna patiēs ⁊c̄. tꝑantia eſt prudēs. iuſta. fortis ecōtra. Sil̓r fides ſperat diligit ecōtra. aliter ī re nr̄a dicitAriſt. de volūtate/ ipſa eſt appetitꝰ intellectiuus vl̓ intellectꝰ appetitiuus. Sic actibus ipſaꝝ potētiaꝝ licet dicere/ amor eſtcognitiuus. cognitio amoroſa/ ordīatad amorē ſiſtēs in nuda ſpeculatiōe ꝟitatis. Exemplū materiale. manꝰ oculꝰ ꝯcurrūt ad ſcribēdū. oculꝰ videt manui/ et manꝰmouet calamū. tn̄ ꝟ̓tus viſiua ē v̓tꝰ motiua calami. nec manꝰ ē oculꝰ / ſed qd̓ammō