Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sympſalma primum XLVIII

em̄ pias aures. Oꝑtet p̄terea ſuppōere tradita alios alibi a nobis pluribꝰ locis repetita expoſita noīatim ī oꝑe ſuꝑ magnificat adiūcto collectorio quaſi. vij. ſportaꝝad. xij. pͥores/ de viribꝰ aīe. de ꝯceptibꝰ eius ſuꝑ oīa hymno v̓bo gl̓ie/ ꝯformiter addiuinū Dionyſiū. Quicqͥd em̄ pn̄tial̓r allaturi ſumꝰ/ vnū pene reſonat aut explanatmyſteriū. Si qua deniqꝫ vt fit ꝯiūgāt̉ alia.ſpectāt potiꝰ ad amorē incipientiū vel ꝓficientiū/ qͣꝫ dumtaxat ꝑfectoꝝ. niſi quātognoſcere dꝫ expedit fortis mulieris exēploſemitas domꝰ ſue/ qͣs ꝑfectus amor ꝯſiderauit vt ꝑueniret ad artem. qm̄ mēs amat artemanēs. Oportet rurſus int̓ doctrinas depaſſionibꝰ aīe ſpecial̓r attēdere/ apd̓ theologos āplior ē acceptio paſſionū/ ſic̄ amoris vel amatiōis ꝯſequentiū inde. qͣꝫ apudAriſt. natural̓ habeat traditio. Ip̄e em̄ nullas/ niſi ī iraſcibili ꝯcupiſcibili ſenſuali /ſuit ꝓprie reponēdas paſſiones ſicut nec indeo vel angel̓. Nos aūt ſequētes Augꝭ. cuꝫceteris theologis. ponimus oīa noīa paſſio/ nedū ī ratione humana. nedū ī eiꝰ mente ſpū. nedū ī angelis beatis. ſed ī ipſo etiādeo glorioſo. om̄ī tn̄ imꝑfectōe ſecluſa. Dicimus em̄ deū delectari gaudere/ ſicut beatū eſſe Quemadmodū igit̉ amor ſeraphicus (cuiꝰ aſſignare nitimur ꝓpͥetates. ſignavel effectꝰ) ponit̉ ī apice ſeu vertice mētis intellectualis. ſic audacia quā amor parturit īoſculi petitione/ ſpe ceteris illic collocatur. hoc ſtabilitū ſit ad om̄ia ſeq̄ntiaſtat igit̉ amor/ qualiſcūqꝫ/ ſed feruidꝰet familiaris/ cauſat de amico vel amato fiduciā. Exꝑimur etiā hoc in brutis/ nedū faciliter ſed difficultate domeſticalibꝰ ex ferocitate vt leo. vel ex timiditate vt lepꝰ. Contrahunt em̄ ex longa ꝯuerſatione beniuolaeis audaciā ꝯuerſandi ꝓprijs dn̄is domeſticis ſuis. immo brutis alteriꝰ ſpeciei quos natura creauit aduerſas. ſicut ſūtC canis cattus vulpis lepus. Nunc adꝓpoſitū puto lector intelligat/ ex quāta fiducia oſcula poſcit amor Oſculetur ait meoſculo oris ſui Pulcra eſt hoc loco ꝓlixadeuoti Bern̄. deductio. apologizātꝭ ad ani/ que petit oſculuꝫ oris. ab illo tali tanto qui reſpicit terraꝫ facit eam tremere. Dequo Iob. Semꝑ inquit tanqͣꝫ tumētes fluctus ſuꝑ me deū timui. et pondus eius ferre potui. Talia ſunt plurima ad repreſſiōꝫaudacie. de qua vnus patrū iubebat. Nūqͣꝫ

in om̄i vita tua aſſumpſeris fiduciaꝫ. Atuero diſcipulus ille quē diligebat Ih̓s/ tota libertate audet dicere. Timor ē in charitate. qm̄ ꝑfecta charitas foris mittit timoremSed nōne ſeraphica charitas ſpōſe noſtreꝑfecta eſt? Nōne experimēta plurima facta eſt tota domeſtica? Nōne numerāda eſtinter ciues ſanctoꝝ domeſticos dei. cuius(exemplo Pauli) ꝯuerſatio eſt in celis. totiens admiſſa eſt nec repulſa ad oſcl̓a pedūdilectoꝝ. Deinde gradatim familiarius adoſcula manuū. qͥdni tandē aliqn̄ ſumat audaciaꝫ ī feruore ſpūs ſui dicerel Oſculet̉ meoſculo oris ſui) Sic amoroſa xp̄i illa Magdalena poſt vnctionē pedū. poſt remiſſionēpeccatoꝝ/ p̄ſūpſit effūdere vnguētū p̄cioſioris liqͦris ſub typo fragrātiſſime deuotōis/ſuꝑ caput ipſiꝰ recumbētis. Caput autē xp̄ideus. deuotōꝫ ſingularē oſculari d̓r oread os. qꝛ nullū interponit̉ mediū creature ſeꝑatiue vt dicet̉. Cātat vnus ex ſeculi homībus. Audacē faciebat amor Si bonitas caduca/ aliqn̄ peſſime eſtīata/ rapit ad ſe amo alienū/ vt audeat p̄ſumat qͥd de illa fornace īmēſa bonitatis beniuolētie eſtiman eſſe putabimꝰ? Quid inquā niſi illd̓ Dionyſij a Paulo diuiuitꝰ edocti benignꝰ Ih̓sveniētes ad ſe/ totꝰ totos deoſculat̉. Tractūeſt ex euāgelica adoleſcētioris filij ꝑabolareuertētis. Audemꝰ (inqͥt apl̓s) bonā fiduciā habemꝰ magis ꝑegrinari a corꝑe/ſentes ad deuꝫ. p̄ſentia dei quid aliud ē qͣꝫoſculatio oris ſui? Semꝑ ex aduerſo preſumit ſeua turbata ꝯſciētia/ nec audet oculosſurſū attollere quāto minus oſculū oris poſtulare. Multū dilexit Petrꝰ. multū p̄ſūpſit. Dn̄e inqͥt ſi tu es/ iube me venire ad teſuꝑaqͣs. Sētio me latiꝰ effluere qͣꝫ ꝓpoſita breuitas flagitabat Sꝫ neqꝫ finis fueritſi voluero cūcta ꝓſequi dictātis aīo vel occurrūt / vel materie ꝓxima ſunt/ vel fortaſſisa lectore q̄rēda ſunt. Ecce dilatatōis materia magna nimis. Quererēt em̄ ꝯfeſtiꝫnulli/ nec ab expectatiōe ſua ꝯfūdi putabūtEdiſſere nob̓ ſi expoſitor es plenarius. qͥdoſculū. qͥd os. qͥd oſculās. qͥs oſculatus. qͣlisoſculatio? Dic ſūt oris duo labia/ ī oſculāte ſil̓ oſcl̓ato? Sꝫ neqꝫ terminꝰ erit inqͥſitōis/ fiet ꝓceſſus ad oēs ſymbolicas ſignificatōes qͣs textꝰ cāticoꝝ decurrit vniuerſus/de vberibus. de vnguētis. de cellarijs. tabernacul̓ cedar. de pellibꝰ Salomōis/ ceteris in hūc modū. Sed p̄tacta ē nr̄i ſuꝑ