Sympſalma primum XLVIII
em̄ pias aures. ¶ Oꝑtet p̄terea ſuppōere tradita ꝑ alios ⁊ alibi ⁊ a nobis pluribꝰ locis repetita ⁊ expoſita noīatim ī oꝑe ſuꝑ magnificat cū adiūcto collectorio quaſi. vij. ſportaꝝad. xij. pͥores/ de viribꝰ aīe. de ꝯceptibꝰ eius⁊ ſuꝑ oīa d̓ hymno ⁊ v̓bo gl̓ie/ ꝯformiter addiuinū Dionyſiū. Quicqͥd em̄ pn̄tial̓r allaturi ſumꝰ/ hͦ vnū pene reſonat aut explanatmyſteriū. Si qua deniqꝫ vt fit ꝯiūgāt̉ alia.ſpectāt potiꝰ ad amorē incipientiū vel ꝓficientiū/ qͣꝫ dumtaxat ꝑfectoꝝ. niſi ꝓ quāto cōgnoſcere dꝫ ⁊ expedit fortis mulieris exēploſemitas domꝰ ſue/ qͣs ꝑfectus amor ꝯſiderauit vt ꝑueniret ad artem. qm̄ mēs amat artemanēs. ¶ Oportet rurſus int̓ doctrinas depaſſionibꝰ aīe hͦ ſpecial̓r attēdere/ ꝙ apd̓ theologos āplior ē acceptio paſſionū/ ſic̄ amoris vel amatiōis ⁊ ꝯſequentiū inde. qͣꝫ apudAriſt. natural̓ habeat traditio. Ip̄e em̄ nullas/ niſi ī iraſcibili ⁊ ꝯcupiſcibili ſenſuali / cēſuit ꝓprie reponēdas paſſiones ſicut nec indeo vel angel̓. Nos aūt ſequētes Augꝭ. cuꝫceteris theologis. ponimus oīa noīa paſſionū/ nedū ī ratione humana. nedū ī eiꝰ mente⁊ ſpū. nedū ī angelis ⁊ beatis. ſed ī ipſo etiādeo glorioſo. om̄ī tn̄ imꝑfectōe ſecluſa. Dicimus em̄ deū delectari ⁊ gaudere/ ſicut ⁊ beatū eſſe ¶ Quemadmodū igit̉ amor ſeraphicus (cuiꝰ aſſignare nitimur ꝓpͥetates. ſignavel effectꝰ) ponit̉ ī apice ſeu vertice mētis intellectualis. ſic audacia quā amor parturit īoſculi petitione/ cū ſpe ⁊ ceteris illic collocatur. ⁊ hoc ſtabilitū ſit ad om̄ia ſeq̄ntia ¶ Cōſtat igit̉ ꝙ amor/ nō qualiſcūqꝫ/ ſed feruidꝰet familiaris/ cauſat de amico vel amato fiduciā. Exꝑimur etiā hoc in brutis/ nedū faciliter ſed cū difficultate domeſticalibꝰ ex ferocitate vt leo. vel ex timiditate vt lepꝰ. Contrahunt em̄ ex longa ꝯuerſatione beniuolaeis audaciā ꝯuerſandi cū ꝓprijs dn̄is ⁊ domeſticis ſuis. immo ⁊ cū brutis alteriꝰ ſpeciei quos natura creauit aduerſas. ſicut ſūtC canis ⁊ cattus ⁊ vulpis ⁊ lepus. ¶ Nunc adꝓpoſitū puto iā lector intelligat/ ex quāta fiducia oſcula poſcit amor ¶ Oſculetur ait meoſculo oris ſui Pulcra eſt hoc loco ⁊ ꝓlixadeuoti Bern̄. deductio. apologizātꝭ ad animā/ que petit oſculuꝫ oris. ab illo tali ⁊ tanto qui reſpicit terraꝫ ⁊ facit eam tremere. Dequo Iob. Semꝑ inquit tanqͣꝫ tumētes fluctus ſuꝑ me deū timui. et pondus eius ferrenō potui. Talia ſunt plurima ad repreſſiōꝫaudacie. de qua vnus patrū iubebat. Nūqͣꝫ
in om̄i vita tua aſſumpſeris fiduciaꝫ. Atuero diſcipulus ille quē diligebat Ih̓s/ tota libertate audet dicere. Timor nō ē in charitate. qm̄ ꝑfecta charitas foris mittit timoremSed nōne ſeraphica charitas ſpōſe noſtreꝑfecta eſt? Nōne iā ꝑ experimēta plurima facta eſt tota domeſtica? Nōne numerāda eſtinter ciues ſanctoꝝ ⁊ domeſticos dei. cuius(exemplo Pauli) ꝯuerſatio eſt in celis. q̄ totiens admiſſa eſt nec repulſa ad oſcl̓a pedūdilectoꝝ. Deinde gradatim familiarius adoſcula manuū. qͥdni tandē aliqn̄ ſumat audaciaꝫ ī feruore ſpūs ſui dicerel Oſculet̉ meoſculo oris ſui) Sic amoroſa xp̄i illa Magdalena poſt vnctionē pedū. poſt remiſſionēpeccatoꝝ/ p̄ſūpſit effūdere vnguētū p̄cioſioris liqͦris ſub typo fragrātiſſime deuotōis/ſuꝑ caput ipſiꝰ recumbētis. Caput autē xp̄ideus. qͥ ꝑ deuotōꝫ ſingularē oſculari d̓r oread os. qꝛ nullū interponit̉ mediū creature ſeꝑatiue vt dicet̉. ¶ Cātat vnus ex ſeculi homībus. Audacē faciebat amor Si bonitas caduca/ ⁊ aliqn̄ peſſime eſtīata/ rapit ad ſe amorē alienū/ vt audeat ⁊ p̄ſumat qͥd de illa fornace īmēſa bonitatis ⁊ beniuolētie eſtimandū eſſe putabimꝰ? Quid inquā niſi illd̓ Dionyſij a Paulo diuiuitꝰ edocti benignꝰ Ih̓sveniētes ad ſe/ totꝰ totos deoſculat̉. Tractūeſt hͦ ex euāgelica adoleſcētioris filij ꝑabolareuertētis. Audemꝰ (inqͥt apl̓s) ⁊ bonā fiduciā habemꝰ magis ꝑegrinari a corꝑe/ ⁊ eē p̄ſentes ad deuꝫ. q̄ p̄ſentia dei quid aliud ē qͣꝫoſculatio oris ſui? Semꝑ ex aduerſo preſumit ſeua turbata ꝯſciētia/ nec audet oculosſurſū attollere quāto minus oſculū oris poſtulare. Multū dilexit Petrꝰ. iō multū p̄ſūpſit. Dn̄e inqͥt ſi tu es/ iube me venire ad teſuꝑaqͣs. ¶ Sētio me latiꝰ effluere qͣꝫ ꝓpoſita breuitas flagitabat Sꝫ neqꝫ finis fueritſi voluero cūcta ꝓſequi q̄ dictātis aīo vel occurrūt / vel materie ꝓxima ſunt/ vel fortaſſisa lectore q̄rēda ſunt. Ecce dilatatōis materia magna nimis. ¶ Quererēt em̄ ꝯfeſtiꝫ nōnulli/ nec ab expectatiōe ſua ꝯfūdi putabūtEdiſſere nob̓ ſi expoſitor es plenarius. qͥdoſculū. qͥd os. qͥd oſculās. qͥs oſculatus. qͣlisoſculatio? Dic q̄ ſūt oris duo labia/ ī oſculāte ſil̓ ⁊ oſcl̓ato? Sꝫ neqꝫ terminꝰ h̓ erit inqͥſitōis/ fiet ꝓceſſus ad oēs ſymbolicas ſignificatōes qͣs textꝰ cāticoꝝ decurrit vniuerſus/de vberibus. de vnguētis. de cellarijs. d̓ tabernacul̓ cedar. de pellibꝰ Salomōis/ ⁊ ceteris in hūc modū. Sed iā p̄tacta ē nr̄i ſuꝑ