et hymno glorieXCII.
XCII.
gradu eccl̓ie comꝑatiuo ſeu ſcd̓o ꝯſtituti. eterūt ſicut hic orat xp̄s/ ꝯſūmati ī vnū. ¶ Gl̓ificatio pr̄is ⁊ filij cū ſpūſctō ī beatꝭ dici pōthr̄e gradū. vel (vt Bern̄. loquit̉) moduꝫ ſinemō. hͦ ē myſteriū ⁊ archanū qd̓ loqͥmur ⁊ inquirimꝰ. Aꝑtū v̓o ē ſcholaſtice ꝑ p̄cedētia ſimaneat clara ⁊ certa diſtīctio d̓ triplici gͣduſeu mō qd̓ idē ē in ꝓpoſito. Unū poſuimꝰ gͣdum gl̓ificatōis poſitiuū. Alteꝝ ꝯꝑatiuuꝫ.Terciū ſuꝑlatiuū. Et licet ꝯꝑatiuꝰ gradꝰ etſuplatiuꝰ p̄ſupponāt poſitiuū. Ueruntū appropriamꝰ poſitiuū ī gl̓ia vie. Cōꝑatiuū ingl̓ia patrie. Suꝑlatiuū ī gl̓ia eternitatꝭ diuine. Ꝙ ſi voluerimꝰ attēdere qͣliter hic gradgl̓ie ſit ſine gradu ⁊ modꝰ gl̓ie ſine mō. patebit pͥmo ex ip̄a diffinitōe ⁊ interp̄tatōe noīshuiꝰ eternitas. qͣſi extra termīos entitas. nūquid infinitatē illaꝫ expͥmit dauidici hymni.Magnꝰ dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis / et magnitudinis eiꝰ nō ē finis. qͦ ad ꝯꝑatiuū pr̄is. Et ſapiētie eiꝰ nō ē numerꝰ. qͦ ad appropͥatū filij.Et miſcd̓ia eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. qͦ ad clemētiam ⁊ bonitatē ſpūſſctī. Siqͥdē ī oī re creatavl̓ creabili ponit̉ modꝰ. mēſura. terminꝰ. numerꝰ ⁊ ſpēs. finis ⁊ ordo. Solꝰ deꝰ ē ſine numero. mō. mēſura vl̓ termīo ꝓ quo fit ſeq̄nsverbū ¶ Glorificatio patris ⁊ filij cū ſpirituſctō in ſeipſis recte d̓r infinita ⁊ immēſa/ nedū pͥuatiue ſꝫ poſitiue. ſicut q̄libet gl̓ia creature viceuerſa d̓r finita/ nedum poſitiue ſedpͥuatiue/ vtēdo large noīe pͥuatōis ꝓ negatione. Proficit hec ꝯſideratio ad intelligēduꝫꝓprias voces ſcpͥturaꝝ. Un̄ finitū dicimuſillud qd̓ hꝫ termios poſitōis ſeu poſitiuoſ.ſꝫ intelligit̉ vna negatio ſeu pͥuatio/ ꝙ vltratermīos illos vl̓ finitū illud ꝓgredi n̄ valeatvl̓ extendi. Infinitū viceuerſa d̓r negatiueqꝛ n̄ hꝫ termīoſ qͥbꝰ circūſcribat̉. finiat̉. diffiniat̉ aut termīet̉. Et hͦ d̓r īfinitū extra genꝰ.Porro d̓r infinitū aliqͥd affirmatiue/ duꝫ negat negatōꝫ ī noīe finiti clauſā. Eqͥpollēt eīdue negationes vni affirmatōni. Cōſideret̉acriter noīm eſtoꝝ ⁊ ſil̓iū tal̓ ſignificatō. tūcnō erit abſona vel diſcors iſta locutio. Gl̓iadei ē gradꝰ ſine gradu. modꝰ ſine mō. Sil̓rde cognitōe. fruitiōe. delectatōne. qͣꝫuis aliedelectatōes addi pn̄t. Sꝫ nunqͥd eternitasvel eternꝰ deꝰ ſeu trinitas claudit ſe ſuis t̓minis ⁊ ꝯp̄hēdit? Profecto ſic aſſentire poſſumꝰ ⁊ ꝯſeq̄ntiā negare qͣ ſub infert̉. Ergo deꝰhꝫ termīos. Nō em̄ ſeqͥt̉. Deꝰ ē īfinitꝰ terminus. gͦ ē terminꝰ vl̓ t̓m inū hn̄s. Sꝫ nūqͥd p̄terea aīa xp̄i vl̓ marie videt clariſſime termi
nos eternitatꝭ īfinitos. qͥbꝰ eternitas ſeip̄aꝫcircūſcribit ⁊ diffinit? Sic Sic̄ hͦ ſeq̄nſ v̓būdeclarabit. ī cꝰ explicatōe totū ſtat qd̓ inqͥrit̉myſteriū regni dei. ¶ Glorificatio pr̄is ⁊ filijcuꝫ ſpūſctō ꝯſpicit̉ ⁊ diligit̉ fruitiue. ⁊ obiectaliter ī ſup̄mo ꝯꝑatiui gradꝰ patrie ab aīaxp̄i ⁊ marie. nō tn̄ ī ſuꝑlatiuo formal̓r ⁊ ītrinſece qͦ btā trinicas ſe cognoſcit ⁊ diligit tā obiectaliter qͣꝫ intrinſece. Attēdēda ē hec determinatio eccl̓ie cū approbatione doctoꝝ modernoꝝ/ ꝙ duplex ē beatitudo. vna obiectal̓⁊ determīatiua. ⁊ illa ē ſolꝰ deꝰ/ ſicut ſolo deofruēdū ē Altera ē btītudo formal̓ ⁊ intrīſecaꝯſiſtēs in duobꝰ actibꝰ qͥ ſunt viſio et fruitiocū tētione ſeu poſſeſſione ſecura. Sunt etiāapud deū penitus idē beatitudo formalis ⁊obiectalis. Atuero diſtinctio maxima ē ī creaturis beatis. inter beatitudinē ipſoꝝ obiectalē q̄ nō niſi deus. ⁊ formalē/ quā vtiqꝫ cōſtat eē finitā ītrinſece. et ab infinita extrīſecabtītudine dei differri vel diſtīgui. Etiā vbiponeret̉ ꝙ deꝰ ꝑ ſeip̄m ſine creatis habitibꝰaūt ſpēbꝰ alijs illabēdo formalē hāc beatitudinē ī aīa btā cauſarꝫ Cōcedūt hͦ illi qͥ etiā ꝯͣriant̉ eccl̓iaſtice determinatiōi. qꝛ forte nondū viderāt eā. Cōcedūt inquā ꝙ d̓ facto veld̓ potētia dei abſoluta nō p̄t eē deꝰ aīe createniſi finita btītudo formal̓. qꝛ nec creatura ēcapacitatis ꝑceptiue. cognitiue et dilectiuedei/ niſi finite ⁊ limitate. Quāobrē neceſſe ēvt beatitudo creature formal̓ ſꝑ ſit finita. qͥcquid ſit illa formal̓ btītudo/ q̄ vtiqꝫ ē motuſaīe a deo diſtinctꝰ. Etiā ſi poneret̉ ꝙ aīa eētſuꝰ motꝰ. Nec mgr̄ hͦ negat ſꝫ exp̄ſſit. ¶ Glorificatio pr̄is ⁊ filij cuꝫ ſctōſpū/ tota videt̉ abtīs. ⁊ nō totaliter ſub hͦ ītellectū ꝙ gl̓a btōrū finita ē formaliter. qͣꝫuis obiectaliter infinita. vel vt Greg. loquit̉ de dn̄o gl̓ie. totꝰ eſtintra nō īcluſus. totꝰ extra n̄ excluſus. totſubtꝰ n̄ ꝓſtratꝰ. totꝰ ſupͣ nō eleuatꝰ. totꝰ circanō circūſcpͥtꝰ. Ueritas iſta faciliꝰ īueſtigat̉n̄ rōcinādo ſꝫ exēplificādo ꝑ ſil̓ia ī creaturꝭ.vt d̓ ocl̓o lippo qͥ videt totā rotā ſol̓. ſꝫ nō totaliter. vl̓ totā albedinē/ aut aliud ſil̓e. vt d̓ lineis circl̓i/ ſi intelligeret centꝝ ſuū. Exēplūaīe rōnal̓ approxīat q̄ ſic tota ī corde ē ꝙ tota ē extra cor. Sic ē ī cētro cordis/ ꝙ ad eiꝰſimplicitatē indiuiſibilitas cētri nō equaturSic̄ nec ad magnitudinē nō mol̓ ſꝫ v̓tutisaīe q̄ circūdat cor/ totalit̓ nō parificat̉. Cōtinet igit̉ cor ip̄aꝫ aīam totā ſed nō total̓r ſubalio v̓bo circūſcpͥtibil̓r. Ip̄a v̓o totā ſe ꝯtinet et totaliter īfra termīos ſue capacitatꝭ qͥ
Yy