Anagogicum de verbo
finiti ſunt. ⁊ ī hͦ deficit ſil̓itudo qͦ ad deū quiſimpl̓r infinitꝰ ē ⁊ incircūſcpͥtꝰ. Cuiꝰ ꝑfectionec accreſcit ex creaturis ſi ſint. nec decreſcitſi nō ſint. Qui ſꝑ ī eternitatꝭ ſue ſolio ⁊ trinitatꝭ triclinio ſedet fixus. ſic̄ erat ī pͥncipio etnūc ⁊ ſꝑ/ ⁊ ī ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē. Multa de ꝯditionibꝰ trinitatꝭ ⁊ eternitatꝭ poſſēt īduci q̄ latiſſime tractāt̉ ꝑ doctores/ et aliqͣ ſub metrisnotauimꝰ. Deniqꝫ ꝓ v̓bo nr̄o facit illd̓ iob.Tonitruū inqͥt magnitudīs eiꝰ qͥs pot̓it ītueri? Dat pͥmo ītelligi ꝙ nullꝰ. dat īſuꝑ ītelligi/ ꝙ ītuitꝰ vl̓ intueri vl̓ viſus extēdit̉ ad oēsſenſus tā corꝑales qͣꝫ ſpūales. Tonitruū inqͥt eiꝰ (qd̓ vtiqꝫ ē obiectuꝫ auditꝰ) qͥs poteritītueri. Sil̓e ī Exo. ꝙ ppl̓s videbat voces.Porro colligit̉ ex iſto/ ꝙ dn̄s habitat ī ſilentio ⁊ caligine reſpectu cuiuſlibet creature qͦad cognitōꝫ ⁊ viſionē ſuā ſibi ſoli ꝓpriā mōp̄tacto. ¶ Gl̓ificatio pr̄is ⁊ filij cū ſctōſpiritumanifeſtat̉ ī dānatis ꝑ ordinē iuſticie qͦꝝ dānatio obiectal̓r ⁊ termīatiue īfinita ē. ſꝫ formal̓r ⁊ intrinſece finita ꝓportional̓r ad ea q̄dicta ſunt de btīs. ꝯuerſiue ad deū ⁊ auerſiue a deo. Certe ſicut ens primū ī ſuo graduſuꝑlatiuo ꝯp̄hendit̉ a ſe ſolo. ſic et eiꝰ pͥuationō eēndi a ſe ſolo valebit totaliter ꝯp̄hendi.Inde fit vt neqꝫ demones neqꝫ creatura aliqua plene intelligat pctī mortalis ignominiam ſicut nec gloriā actus meritorij vl̓ beati.Taliter em̄ iā diximus de ignorantia vl̓ nōcognitiōe cuiuſuis creature. cuiꝰ cā pͥncipal̓ē ꝙ deꝰ cognoſci ⁊c̄. neqͥt ī ſummo. Suꝑeſtigit̉ vt ſuperbia demonū deſcēdat ſemꝑ velaſcēdat ad nihiluꝫ. Gloria ꝟo beatoꝝ ſemꝑdeſcēdit in bonū. deficiēdo vel ꝓficiēdo ꝯſcēdit modis dictis. Iuxta qd̓ ſumeret̉ intellectus myſtici v̓bi qd̓ btūs Dionyſiꝰ appropriat ipſi ſeraphin ꝙ ī eis ſꝑ ē mobile. inceſſabile. calidū. acutū. ſuꝑferuidū / ⁊ holocauſti purgatiuū. Sumit̉ aūt hic motꝰ vel motio largiſſime/ videlicet ꝓ oꝑatōe q̄ ꝯtrariat̉ocio. d̓ qua dicit Damaſcenꝰ/ ꝙ nulla res deſtituit̉ ꝓpria oꝑatōe. Sic em̄ ⁊ velle dei ⁊ intelligere dicit̉ oꝑatio quedā ⁊ motio/ ⁊ in angel̓ magꝭ ꝓprie. Terra ſiquidē ē inertiſſimaoīm. hꝫ nihilominꝰ ſuā oꝑatōꝫ qͣ ſe tenet ⁊ figit ī loco ſuo/ reſtringens remouere volenti.Dicit̉ gͦ ſeraphin ſꝑ mobile ſine interruptōeamoris ī deuꝫ. Inceſſabile ſine deſinitione.Semꝑ calidū. ſine diminutōe ſeu minoratione ſeu tepefactōne. Acutū. qꝛ penetrat adſimplicitatē dei velut ad cētꝝ ¶ Suꝑferuidūqm̄ eleuat ſe ad īmēſitatē eiꝰ velut ad circūfe
rentiā. Holocauſti purgatiuū ⁊ reliqua q̄ ſequunt̉/ ſpectant ad tres actꝰ hierarchicos reſpectu inferioꝝ. qͥ ſunt purgare. illumīare. ꝑficere. Oꝑatio igit̉ generale nomē ē ad aliasqͥnqꝫ ſpēs/ ſonātes ī motū. q̄ ſunt. Motio/⁊ hec ſucceſſiua. Mutatio ⁊ hec ſubita ī ſubiecto. Factio/ ⁊ hec ſubita. Denihilatio quealiter dicit̉ creatio. Quarta ē ꝓductio ī diuinis/ vbi ē immutatio. qͣꝫuis ſit ibi generatō⁊ ſpiratio. Quīta ē actio qͣliter forma influitin materiā/ dās eſſe formale ⁊ intrinſecū. dicit̉ ideo talis forma relatiue ad materiā qͣliter forma q̄ eſt deus nullo mō p̄t dici. ¶ Glorificatio pr̄is et filij cū ſctōſpū/ qͣdrupl̓r cognoſcit̉ ⁊ amat̉ ab intellectuali creatura tā īvia qͣꝫ ī patria In via quidē ꝑ gratiā vnā inſe/ ⁊ trinā ī fide ſpe ⁊ charitate/ cū adiutoriodiſciplīe xp̄iane. Exemplū. dū qͥs videt autſumit eūchariſtiā. hic eſt cognitio ſenſibil̓ exterior. Eſt ⁊ cognitio ſenſualis interior tamimaginatiua qͣꝫ eſtimatiua reſpectu corꝑisxp̄i tā veri qͣꝫ myſtici. Hic p̄terea ē cognitiorōnalis ẜm vtrāqꝫ rōnis portionē ſuꝑioreꝫ⁊ inferioreꝫ qua credimꝰ. ſperamꝰ ⁊ amamꝰſpūales ſub̓as ⁊ ſub deo/ vt aīam xp̄i/ vt angelos ⁊ ſpūs electoꝝ. Hic eſt deniqꝫ cognitio ſuꝑmētalis myſtica ⁊ anagogica ipſiusſimpliciſſime deitatꝭ ī vnitate trinitatis Cōcordātie ſunt plurime noīatiꝫ illa iā ꝯmemorata ab apl̓o. Manifeſte inqͥt Magnuꝫ eſtpietatꝭ ſacr̄m qd̓ manifeſtatū ē ī carne. et hͦ qͦad duplicē primū cognitōis modū. Iuſtificatū eſt in ſpū quo ad terciū. Aſſumptū ē ingloria quo ad quartū. Teneat̉ ergo ꝓ regula/ ꝙ qualis ē in cognoſcēdo et amādo deuꝫxp̄ianꝰ/ talis ē ſibi ī retribuēdo deꝰ. Ego dilecto meo inqͥt ſpōſa. Et ad me ꝯuerſio eius¶ Glorificatio pr̄is ⁊ filij cū ſpūſancto factain beatis reꝑit̉ aliqn̄ dici formalis/ eo ꝙ immediate fit ꝑ eſſentiaꝫ ſine ſpecie media q̄ ſitratio cognoſcēdi diuinā eſſentiā. īmo ꝑ eandē ſpeciē aut formā qua deus cognoſcit ſeipſum/ anima beata cognoſcit deū. Addūt aliqui ꝙ etiā actus beatificꝰ characterizet̉ ſeuformet̉ nō niſi a diuīa ſapiētia ⁊ eius eēntiadū obiectiue videt̉. Un̄ ⁊ ſi diuīa eēntia ſubtraheret ſe ī rōne tal̓ characterizationis ſeuformal̓ ꝯfigurationis ẜm imaginē btīſſimetrinitatiſ. creatura nullo mō poſſet dici beata. neqꝫ intuitiue vidēs deū. īmo eēt implicatio. quēadmodū implicat creaturā eſſe ⁊ deum ſe ſubtrahere in rōne efficiētis. Notādūē igit̉ ꝓ ꝯcordia doctoꝝ/ ꝙ deꝰ ꝓprie d̓r for-