Anagogicum de verbo
li ſciūt aut penetrare p̄ſumūt diuīe generatōnis archanū. Cōſtat ꝙ hͦ nō p̄t ītelligi d̓ viſione btā ī poſitiuo vel ꝯꝑatiuo gradu. Accipit̉ igit̉ de ſuꝑlatiuo qͦ ꝑ ignorātiā tm̄ cogͦſcēdo. ꝓficit ſpūs ī via/ īmo ⁊ ī patria qͣꝫtū ꝑ gͣtiā aut ꝑ gl̓iam magis exercitatꝰ ⁊ eleuatusfuerit ꝑ memoriā ⁊ intelligētiā ⁊ volūtatē ingradu cognitōiſ poſitiuo vl̓ ꝯꝑatiuo. qꝛ placcedit deficiēdo ad vnionē refectiuā. Cuiꝰhe ſunt ꝯditōes ꝙ infallibil̓ etiā ī via qua nihil pōt hr̄e erroris admixtū vl̓ fantaſmatꝭ.nihil create defectibilitatis/ nihil īſidiaꝝ diaboli. vbi ē altiſſimū refugiū. vbi ſolꝰ vniturdeo ⁊ vnicꝰ ſoli et vnico ſpūi. Si q̄ras quōfiet iſtud? Audi nō me ſꝫ d̓inū dionyſiū. Ineffabilibꝰ inqͥt ⁊ ignotis mēs ineffabilit̓ ⁊ ignote ꝯiūgit̉ Quis poſt hec v̓ba p̄ſumeret ineffabilia fari/ et ī cognitionū ignota ꝓferre?Poſſumꝰ itaqꝫ doctrinaliter ⁊ ſpeculatiue ꝑqͥd noīs ꝟitatē eloqͥ myſterij. Sola v̓o trinitas ꝑ exꝑimētū rei. ¶ Suꝑſunt alia d̓ verbo ⁊ hymno gl̓ie noīatim ſuꝑ hͦ ꝟ̓ſicl̓o. Sicut erat ī pͥncipio ⁊ nūc ⁊ ſꝑ/ et ī ſecula ſcl̓oꝝamē. Differat̉ ī ꝑtitionē alterā. Et ꝓ ꝯfirmatiōe dictoꝝ ſil̓ ⁊ refectiōe aīorū iūgant̉ vltīav̓ba Hugo. ī ſuo de arra aīe. Ubi ſic aīa cōquerit̉ aſſerēs ſe ī cognoſcēdo deficere. Aīa.Quid ē illud dilecte qd̓ ī eiꝰ recordatōne aliqn̄ me tāgere ſolet/ ⁊ tā vehementer atqꝫ ſuauiter afficere/ vt iā tota qͦdāmō a memetipſaab alienari. ⁊ neſcio qͦ abſtrahi īcipiā. hilarat̉ꝯſciētia. In obliuionē venit om̄is p̄teritoꝝmaloꝝ mēoria. Cor illumīat̉. deſideria iocudāt̉. Iāqꝫ alibi neſcio vbi me eē video. et qͣſiqͥbuſdam amplexibꝰ amoris intꝰ teneo. Etneſcio quid illud ſit. Et tn̄ illud ſꝑ retinere/ ⁊nūqͣꝫ ꝑdere toto aīo meo laboro. Luctaturqͦdāmō debiliter animꝰ ne recedat qd̓ ſꝑ amplecti deſiderat. ⁊ qͣſi ī illo oīm deſiderioꝝ finē inuenerit/ ſūme ⁊ ineffabilit̓ exultat. nihilamplius q̄rēs. ſꝑ ſic eē volēs. Nunqͥd ille eſtdilectus meꝰ? q̄ſo dic mihi vt ſciā ſi ille ſit. vtſi denuo ad me venerit/ obſecrē eum ne recedat. ſꝫ ſꝑ ꝑmaneat. Hō. vere ille ē dilectꝰ tuꝰqͥ viſitat te. venit inuiſibil̓. venit occultus vttāgat te. iō vt videat̉ a te. Uenit non vt totūinfundat ſe ſed vt trahat affectū. Primitiaſquaſdā porrigit ſue dilectiōis/ nō plenitudinē exhibet ꝑfecte ſocietatis. Et hoc ē qd̓ maxime ad arrā deſpōſatōis tue ꝑtineat/ ꝙ ille īfuturo ſe tibi videndū/ ⁊ ꝑpetuo poſſidendūdabit. Nūc aliqn̄ vt qͣꝫ dulcis ſit agnoſcasſe tibi ad guſtandū p̄bet Simul etiā vt inte
rim d̓ abſentia eius ꝯſoleris/ qn̄ eius viſitatione ne deficias inceſſanter reficeris.Quarta partitio deverbo glorie.Lorificatō mutua pr̄is et filij⁊ ſpūſſācti poſtulabat̉ fieri cūgxp̄s ait. Pr̄ veīt hora clarificafiliū tuū vt filiꝰ tuꝰ clarificet tePotuerat qͦꝫ rex gl̓ie xp̄s ẜmhͦ v̓bū gl̓ie ad pr̄eꝫ deū gl̓ie dicere. ſed exprimēs exteriꝰ ocul̓ ſubleuatꝭ ī celū/ fecit d̓ verbo gl̓ificatōis hymnū gl̓ie/ dū armoniā addit vocis. Hymnū qͥppe dicimus laudē deicū cātico. Hūc eē hymnuꝫ ꝯijciūt doctoresde qͦ Mattheꝰ ⁊ marcus. Et hymno inqͥt dicto abierūt ī mōtem oliuarū. Nō dubiū. qꝛpoſt inſtitutiōeꝫ ⁊ refectiōeꝫ ſacr̄alē ſtatiꝫ qn̄receſſerat iudas xp̄s dixit teſte Ioh̓e. Nūcclarificatꝰ ē filius hoīs. ⁊ deꝰ clarificatus ē īeo. ⁊ deꝰ clarificauit eum ī ſemetip̄o Deindepoſtqͣꝫ docuit diſcipulos multa. ſequitur d̓hymno gl̓ificatōis ſeu gl̓ie. Utrūqꝫ em̄ tradit̉ ex v̓bo greco. vn̄ gloria qͣſi clarea ſeu clara. Pr̄ venit hora clarifica filiū tuū vt filiustuus clarificet te. Proīde ſubiūgēs. claritate inquā quā habui pͥus qͣꝫ mūdꝰ fieret apudte. dedit palā intelligi ꝙ de gl̓ificatōe quā hꝫī eternitate ſolus cū ſpūſctō ī gl̓ia dei patrꝭloq̄bat̉. Hocip̄m imitat̉ eccl̓ia dū frequētathūc hymnū glorie. Gl̓ia pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſcōMox ſubiūgit̉. Sicut erat ī pͥncipio ⁊ nūc⁊ ſꝑ/ ⁊ in ſecula ſeculoꝝ amē. ¶ Gl̓ificatio patris ⁊ filij cū ſpūſctō deſignat̉ fieri multipliciter ſub his ⁊ alijs v̓bis. Uno mō ꝯplacenter. ꝯgaudēter ⁊ ꝯgratulatiue. qꝛ .ſ. ꝯplacet īgloria dei. Alio mō deſideranter ⁊ exhortatiue. qꝛ hec gloria manifeſtat̉ ꝑ oēs creaturasp̄ſertim rōnales. Tercio mō rep̄ſentatiue etexp̄ſſiue. ſic opus ſapiētis d̓r ſapīa eiꝰ ⁊ gl̓iaeius. Dicit̉ aūt gloriā dei fieri vel augeri nōī ſe ſꝫ dū māifeſtat̉. Fit aūt manifeſtior ī effectibꝰ ſuis. Oramus ſub hͦ tropo. ſctīficet̉ nomē tuū. Adueniat regnū tuū. quēadmoduꝫloquit̉ ⁊ hic xp̄s ꝑ totū hymnū. Quō ſil̓r dicit apl̓s. Deinde finis ait. Cū tradiderit regnū deo ⁊ patri. Sequit̉. Cuꝫ aūt ſubiectaſuerint illi oīa. tūc ip̄e filius ſubiectus erit illi qͥ ſibi ſubiecit oīa/ vt ſit deus oīa in oībusIntelligūt̉ hec ꝑ patefactōeꝫ generalē ⁊ ꝑfectā nō ꝑ noue glorie collatiōꝫ ī et̓nitate/ quadicimꝰ ſuꝑlatiuū glorificatiōis diuīe graduad quē oīa ꝯſūmabūt̉. Preſertim electi/ ſub