Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Anagogicum de verbo

li ſciūt aut penetrare p̄ſumūt diuīe generatōnis archanū. Cōſtat p̄t ītelligi viſione btā ī poſitiuo vel ꝯꝑatiuo gradu. Accipit̉ igit̉ de ſuꝑlatiuo ignorātiā tm̄ cogͦſcēdo. ꝓficit ſpūs ī via/ īmo ī patria qͣꝫtūtiā aut gl̓iam magis exercitatꝰ eleuatusfuerit memoriā intelligētiā volūtatē ingradu cognitōiſ poſitiuo vl̓ ꝯꝑatiuo. qꝛ placcedit deficiēdo ad vnionē refectiuā. Cuiꝰhe ſunt ꝯditōes infallibil̓ etiā ī via qua nihil pōt hr̄e erroris admixtū vl̓ fantaſmatꝭ.nihil create defectibilitatis/ nihil īſidiaꝝ diaboli. vbi ē altiſſimū refugiū. vbi ſolꝰ vniturdeo vnicꝰ ſoli et vnico ſpūi. Si q̄ras quōfiet iſtud? Audi me ſꝫ d̓inū dionyſiū. Ineffabilibꝰ inqͥt ignotis mēs ineffabilit̓ ignote ꝯiūgit̉ Quis poſt hec v̓ba p̄ſumeret ineffabilia fari/ et ī cognitionū ignota ꝓferre?Poſſumꝰ itaqꝫ doctrinaliter ſpeculatiueqͥd noīs ꝟitatē eloqͥ myſterij. Sola v̓o trinitas exꝑimētū rei. Suꝑſunt alia verbo hymno gl̓ie noīatim ſuꝑ ꝟ̓ſicl̓o. Sicut erat ī pͥncipio nūc ſꝑ/ et ī ſecula ſcl̓oꝝamē. Differat̉ ī ꝑtitionē alterā. Et ꝯfirmatiōe dictoꝝ ſil̓ refectiōe aīorū iūgant̉ vltīav̓ba Hugo. ī ſuo de arra aīe. Ubi ſic aīaquerit̉ aſſerēs ſe ī cognoſcēdo deficere. Aīa.Quid ē illud dilecte qd̓ ī eiꝰ recordatōne aliqn̄ me tāgere ſolet/ vehementer atqꝫ ſuauiter afficere/ vt tota qͦdāmō a memetipſaab alienari. neſcio abſtrahi īcipiā. hilarat̉ꝯſciētia. In obliuionē venit om̄is p̄teritoꝝmaloꝝ mēoria. Cor illumīat̉. deſideria iocudāt̉. Iāqꝫ alibi neſcio vbi me video. et qͣſiqͥbuſdam amplexibꝰ amoris intꝰ teneo. Etneſcio quid illud ſit. Et tn̄ illud ſꝑ retinere/nūqͣꝫ ꝑdere toto aīo meo laboro. Luctaturqͦdāmō debiliter animꝰ ne recedat qd̓ ſꝑ amplecti deſiderat. qͣſi ī illo oīm deſiderioꝝ fi inuenerit/ ſūme ineffabilit̓ exultat. nihilamplius q̄rēs. ſꝑ ſic volēs. Nunqͥd ille eſtdilectus meꝰ? q̄ſo dic mihi vt ſciā ſi ille ſit. vtſi denuo ad me venerit/ obſecrē eum ne recedat. ſꝫ ſꝑ ꝑmaneat.. vere ille ē dilectꝰ tuꝰ viſitat te. venit inuiſibil̓. venit occultus vttāgat te. vt videat̉ a te. Uenit non vt totūinfundat ſe ſed vt trahat affectū. Primitiaſquaſdā porrigit ſue dilectiōis/ plenitudi exhibet ꝑfecte ſocietatis. Et hoc ē qd̓ maxime ad arrā deſpōſatōis tue ꝑtineat/ ille īfuturo ſe tibi videndū/ ꝑpetuo poſſidendūdabit. Nūc aliqn̄ vt qͣꝫ dulcis ſit agnoſcasſe tibi ad guſtandū p̄bet Simul etiā vt inte

rim abſentia eius ꝯſoleris/ qn̄ eius viſitatione ne deficias inceſſanter reficeris.Quarta partitio deverbo glorie.Lorificatō mutua pr̄is et filij ſpūſſācti poſtulabat̉ fierigxp̄s ait. Pr̄ veīt hora clarificafiliū tuū vt filiꝰ tuꝰ clarificet tePotuerat qͦꝫ rex gl̓ie xp̄s ẜm v̓bū gl̓ie ad pr̄eꝫ deū gl̓ie dicere. ſed exprimēs exteriꝰ ocul̓ ſubleuatꝭ ī celū/ fecit verbo gl̓ificatōis hymnū gl̓ie/ armoniā addit vocis. Hymnū qͥppe dicimus laudē dei cātico. Hūc hymnuꝫ ꝯijciūt doctoresde Mattheꝰ marcus. Et hymno inqͥt dicto abierūt ī mōtem oliuarū. dubiū. qꝛpoſt inſtitutiōeꝫ refectiōeꝫ ſacr̄alē ſtatiꝫ qn̄receſſerat iudas xp̄s dixit teſte Ioh̓e. Nūcclarificatꝰ ē filius hoīs. deꝰ clarificatus ē īeo. deꝰ clarificauit eum ī ſemetip̄o Deindepoſtqͣꝫ docuit diſcipulos multa. ſequiturhymno gl̓ificatōis ſeu gl̓ie. Utrūqꝫ em̄ tradit̉ ex v̓bo greco. vn̄ gloria qͣſi clarea ſeu clara. Pr̄ venit hora clarifica filiū tuū vt filiustuus clarificet te. Proīde ſubiūgēs. claritate inquā quā habui pͥus qͣꝫ mūdꝰ fieret apudte. dedit palā intelligi de gl̓ificatōe quā hꝫī eternitate ſolus ſpūſctō ī gl̓ia dei patrꝭloq̄bat̉. Hocip̄m imitat̉ eccl̓ia frequētathūc hymnū glorie. Gl̓ia pr̄i filio ſpūiſcōMox ſubiūgit̉. Sicut erat ī pͥncipio nūc ſꝑ/ in ſecula ſeculoꝝ amē. Gl̓ificatio patris filij ſpūſctō deſignat̉ fieri multipliciter ſub his alijs v̓bis. Uno ꝯplacenter. ꝯgaudēter ꝯgratulatiue. qꝛ .ſ. ꝯplacet īgloria dei. Alio deſideranter exhortatiue. qꝛ hec gloria manifeſtat̉ oēs creaturasp̄ſertim rōnales. Tercio rep̄ſentatiue etexp̄ſſiue. ſic opus ſapiētis d̓r ſapīa eiꝰ gl̓iaeius. Dicit̉ aūt gloriā dei fieri vel augeriī ſe ſꝫ māifeſtat̉. Fit aūt manifeſtior ī effectibꝰ ſuis. Oramus ſub tropo. ſctīficet̉ no tuū. Adueniat regnū tuū. quēadmoduꝫloquit̉ hic xp̄s totū hymnū. Quō ſil̓r dicit apl̓s. Deinde finis ait. tradiderit regnū deo patri. Sequit̉. Cuꝫ aūt ſubiectaſuerint illi oīa. tūc ip̄e filius ſubiectus erit illi ſibi ſubiecit oīa/ vt ſit deus oīa in oībusIntelligūt̉ hec patefactōeꝫ generalē ꝑfectā noue glorie collatiōꝫ ī et̓nitate/ quadicimꝰ ſuꝑlatiuū glorificatiōis diuīe graduad quē oīa ꝯſūmabūt̉. Preſertim electi/ ſub