et hymno glorieXCVII
XCVII
ſuꝑ ml̓ta q̄ p̄mittit alb̓tꝰ d̓ ītellc̄ū agēte cū lumībꝰ ītelligētiaꝝ ſe ꝯiūgēte Un̄ inqͥt. Ml̓tivocati ꝓph̓e ordīauer̄t ml̓tas ſuppōes ⁊ ordītaōes. Iſti certe fuer̄t magici ⁊ idolatre qͥꝑ theletaſ execrabiles ⁊ demōiacas arbitrāt̉aīas purgari ad ꝓph̓ias ⁊ miracula faciēdad̓ qͥbꝰ hr̄ apd̓ Augꝭ. de ciui. dei a ſeptīo vſqꝫad decimū. Et ꝯſeq̄nt̓ ī alijs qͥbuſdā capl̓isIp̄e em̄ ſathanas qͥ coli vult vt deꝰ / imitat̉ſepe vel imitari fingit veros ritꝰ et modos ſacrificādi deo ꝑ orōes. ꝑ ieiunia. ꝑ caſtitatē ⁊purificatōes. Nos āt ſoli deo ſacrificiū laudis offerimꝰ/ ⁊ ad ſcōs āgelos ſuos hoīeſqꝫbtōs tāqͣꝫ int̓ceſſores ⁊ admīſtratores ſpūsꝓpt̓ electos ſupplicamus ¶ Excelſus ī v̓boſpūs rōnal̓ n̄ euehit̉ ad theologiā miſticaꝫ ꝑraptꝰ īſanos/ qͣles fuerūt ī ſibill̓ ⁊ vatibꝰ d̓ qͥbus hyſtorie ⁊ poete faciūt mētōꝫ. ſil̓r ⁊ ſcriptura ſacra ſic̄ d̓ phitonicꝭ ⁊ d̓ balaā qͥ cadebat ⁊ aꝑiebat eiꝰ oculos. Sic̄ ⁊ epilētici nōnulli. qͣlis fuiſſe credit̉ machometus. quēadmodū p̄t̓ea ponūt medici īfinitas melācoliarū ſpēs ⁊ aliēatōes aīaꝝ. vn̄ credūt ſimpliceſꝙ tales rapiāt̉ ī celū ⁊ cadūt ī ſcenū. aut ī eodē ſtatu ꝑſtāt īmobiles qͦ morbꝰ īuenit eos ⁊velut gelu ꝯſtrīgit. vn̄ ꝯgelatō appellat̉ ī mēte. ſic̄ tꝑe nr̄o plures tales qͥ ꝓph̓ias ⁊ viſiones ſe diuītꝰ hr̄e iactabāt/ vidimꝰ. ⁊ fallebātR ſic̄ et aliqn̄ fallebāt̉. ¶ Excelſus ī v̓bo glorieſpūs rōnalis ī theologia myſtica ſe exercēsnō hꝫ neceſſitatē vt ī eo ſit corꝑalis defectō qͣlis legit̉ de bonis etiā ꝓph̓is. vt Daniele ezechiele ⁊ ſimilibꝰ. Dioniſiꝰ eī nihil tale ponitexigi. freq̄ns inſuꝑ exꝑiētia ꝯͣdicit. Sꝫ necoꝑtet ad ſuꝑmētales exceſſus theologie myſtice ītelligētiā pure ꝯcurrere. qͣlis fuit ī ml̓tꝭph̓is. qͥ (ẜm Aug.) potuerūt oīa mūdana trāſire/ ⁊ attīgere pͥmā cāꝫ. irridētes idcirco ſimplices xp̄ianos n̄ potētes ad ītelligētiā talēeuehi. qͥbꝰ rn̄det Aug. ꝙ ſimplici fide tenentcertius ⁊ ſalubrius malū ſeu velū ī eccl̓iaſtica nauicula q̄ ꝑducit ad celū. Nō oꝑtꝫ p̄t̓eaſuꝑmētales exceſſus theologie myſtice fieriꝑ tale miraculuꝫ quō ꝓthomartyr ſtephanꝰdū lapidaret̉ intēdēs ī celū vidit gloriā dei.ſic̄ vincētiꝰ. ſic̄ laurētiꝰ. ſic̄ btūs andreas. ſic̄felicula. ſic̄ d̓ alioꝝ ſctōrū plurimis ī raptibꝰ⁊ reuelatiōibꝰ. qͣles legūt̉ ī Apoc̄. ioh̓is. Dequorū drn̄tijs ⁊ ꝓprietatibꝰ pn̄s breuitas n̄inqͥrit. ¶ Excelſus ī v̓bo glorie ſpūs rōnaliſdu ꝑ anagogiā ꝯſcēdit ī deū/ deſerit oēs oꝑationes. vt ſic nedū intellectuales et amicabiles ⁊ dilectiuas. īmo oꝑtet ꝓrſus actū ꝓpri-
um ⁊ liberū circa deū in ſup̄mo gradu obiectaliter poſitiue eē terminatū. Et qm̄ videt̉iſtud verbū duꝝ eē ⁊ repugnare dictꝭ et ſcripturis expoſitorū btī Dionyſij. īmo et nr̄ishactenus de theologia myſtica traditꝭ quā īamore poſuimus. Ponemꝰ ī forma ꝓ teſtīonio ⁊ intellectu tā huius qͣꝫ p̄cedentiū tertūdn̄i Bonauēture ſuꝑ di. xiiij. q. ij. ī fine. Adillud inqͥt qd̓ vltimo obijcit̉ d̓ comp̄hēſionedicendū/ ꝙ ꝯp̄hendere dicit̉ triplicit̓. Unomo ꝯp̄hendere eſt idē qd̓ charitati adherereEt ſic accipit Bern̄. ad Eugeniū. Si ſcūsinqͥt es comp̄hēdiſti. Alio mō ē idē qd̓ clarevidere ⁊ ꝑfecte amare/ ſicut ad Phil̓. iij. Siqͦ mō ꝯp̄hendā in qͦ ꝯp̄hēſus ſū. Tercio ꝯp̄hēdere idē ē qd̓ clauder̄ termīos rei. ſic ē decomp̄hēſibilis. Cū gͦ d̓r ꝙ ſancti ſūt ꝯp̄hēſores ī patria. ⁊ ꝙ xp̄s fuit ꝯp̄hēſor. Dicēdū ꝙmedio mō accipit̉. ⁊ ſic hꝫ vitatē. Nā xp̄s videt dei immēſitatē. nec tenet hoc fide/ ſed certiſſima cognitōe. hͦ ē/ nouit deū immēſū. Ecce ꝑ hec dicta tres gradꝰ cognitōis ſeu ꝯprehēſionis dei lucidiſſima diſtinctōe notatasꝯformiter ad p̄dicta. Subiungamus illudqd̓ ꝓtinus idē doctor dicit ꝓ verbo pn̄ti Etſi tu queras inqͥt an poſitiue vl̓ pͥuatiue xp̄snouit deū immēſuꝫ. Dicēduꝫ qͦdāmō poſitiue qͦdāmodo pͥuatiue. Poſitiue qͣꝫ tū extendit ſe capacitas ſeu ītelligētia. Priuatiue deinceps admirat̉ etiā illā ꝓfundā ⁊ ſummā ꝓfunditatē diuīe īmēſitatis. ſic̄ dicit pͣs. Mirabilis facta ē ſciētia tua ex me/ ꝯfortata ē ⁊nō potero ad eā. Hec ille. Ecce ꝙ ponit priuatiuā cognitiōꝫ ī aīa xp̄i/ qͣnto magꝭ ī alijsHec ē aūt cognitio quā vocamus myſticaꝫꝑ abnegationē .ſ. defectionē ⁊ occaſuꝫ. Conſtat aūt ꝙ nō minus deficit dilectio ſeu beatifica fruitio ab illo gradu ſup̄mo fruitiōis/quo deꝰ fruit̉ ſe ſolo actu infinito qͣꝫ ipſa cognitio. In ſignū cuius nō inueni poſituꝫ abeato Dionyſio tradēte myſticā theologiāꝙ dixerit ip̄aꝫ t̓mīari poſitiue obiectaliter īdeo. ſꝫ vel nihil exp̄ſſit d̓ dilectōe. vel ip̄aꝫ dixit fieri ꝑ caliginē et defectiue. Hinc ē illudiā inductu. īmo mirant̉ ⁊ deficiūt. Rurſus īaltero ex v̓bis ſapiētꝭ. Quantū potes tm̄ aude qꝛ maior om̄i laude nec laudare ſufficisPoterit dici ⁊ laudando deficis. q̄ defectioſūma eſt refectio/ ſummuſqꝫ ꝓfectus. ¶ Ex Lcelſus ī v̓bo glorie ſpūs rōnal̓. ītrādo d̓inācaliginē ꝑ defectiōꝫ ſublimius habꝫ dicere.oīs ꝯſūmatōis vidi finē. Tradit ſententialiter btūs Hilariꝰ. ꝙ nec angeli nec archāge-