Anagogicum de verbo
onē neceſſe ē ꝙ fiat ꝑ caliginē. Eſt aūt caligopͥuatio lumīs ſeu cognitōis/ ſicut ⁊ tenebraꝓut etiā ſilentiuꝫ dicit ſoni defectū Mirumvero videt̉ quō poſſit cognitio vel amor cognoſci vel agi ꝑ pͥuationē cognitiōis ⁊ amoris. Sed in pͥoribꝰ euacuata eſt hec difficultas. qꝛ pͥuatio vel defectio ſeu tenebra ſeu ſilentiū nō dicunt̉ ſimplicit̓ ſeu vniformit̉. ſedtm̄mō reſpectiue ad ſuꝑlatiuū cognitōis velamoris gradū Priuatio p̄terea nō dicit hicnegatōꝫ habitꝰ cū d̓bito exiſtētie eiꝰ. quēadmodū cecitas nō d̓r ſimpl̓r pͥuatio viſus/ niſi ſit circa ſubiectū qd̓ dꝫ hr̄e viſuꝫ. nō em̄ lapis ꝓprie d̓r cecus. Nos aūt ī ꝓpoſito accipimꝰ pͥuatōꝫ ꝓ negatōne ſimplici/ dū ponimus ꝙ ſctī pͥuatiue cognoſcāt deuꝫ ſub gͣduſup̄mo. Nō em̄ apti ſūt vel debitores ita poſitiue cognoſcere qͣꝫuis iſtud notet imꝑfectioneꝫ. Et certe q̄libet res creata reſpectu deidici dꝫ imꝑfecta ¶ Excelſus ī v̓bo gl̓ie ſpūsrōnalis ꝑ hmōi defectiōꝫ ſuꝑadmirabilit̓ reficit̉. qm̄ plus vnit̉ deo ſinceriꝰ atqꝫ ſublimius ſine qͣuis admixtōe fantaſmatū vel ſordium ⁊ imꝑfectionū cuiuſuis creature qͣꝫ ꝑ poſitiuū. Quo pacto ſic? qꝛ nimiruꝫ nullū ē ibimediū inter deū ⁊ ſpm̄. Priuat̉ em̄ cognitio⁊ amor cuiuſlibet alterius rei p̄ter deuꝫ. Siꝟo q̄rit̉. nūqͥd terminꝰ cognitiōis ⁊ amorisſtat ⁊ finit̉ ī caligīe ſola prout ē pͥuatio q̄dā:Rn̄dēdū ē ꝙ negatōes ⁊ pͥuatōes terminarenō pn̄t niſi ꝑ affirmatōes. vn̄ nec deꝰ cognoſcit mala ⁊ imꝑfecta niſi ꝑ ydeā boni ⁊ ꝑfectiQuid fit igit̉? Rn̄det. b. Dionyſiꝰ ꝙ in occaſu ⁊ occubitu ⁊ defectōe īeffabili ꝯiūgit̉ aīaineffabilit̓ ⁊ ignote ineffabilibꝰ ⁊ ignotꝭ. Etiterū ait. ꝑtitis alteritatibꝰ ⁊ ꝯcupiſcētijs cūriſqꝫ īcluſis ⁊ ſuꝑmūdane explicitꝭ/ nos ī diuinā monadē ꝯgregamur. ꝓpt̓ea vocat hācdefectōꝫ vnione ſuꝑ mentē Rurſus viuificainqͥt v̓tꝰ diuinaꝝ illuminationū q̄ .ſ. fuit ẜmpoſitiuū gͣdū abūde nos replet ⁊ reſtituit acꝯuertit ad ꝯgregātis pr̄is vnitatē ⁊ ſimplificā deitatē. Attēde ꝙ iō noīat pr̄eꝫ. qm̄ ī ipſoē fontal̓ deitas ẜm eūdē Dionyſiū. Filiꝰ inſuꝑ ⁊ ſpūſſctūs oēm gloriā ſuā referūt ī gloriā dei patrꝭ. ¶ Excelſus ī v̓bo gl̓ie ſpūs rōnalis ꝑ vehemēs exercitiū theologicū ſil̓ etph̓icū p̄t eleuari ad apicē ſeu verticē theologie myſtice cū auxilio fidei ſpei et charitatisſublimiꝰ qͣꝫ rudis ⁊ ſimplex xp̄ianꝰ. ⁊ hͦ d̓ cōilege. ſupͣ quā tn̄ ē ſpūſſctūs Patuit hoc vltimū ī apl̓is idiotis ac alijs qͣꝫ plurimis. Ptꝫꝟo pn̄s cōſideratio de doctoribꝰ catholicis
grecis ⁊ latinis ex libris ⁊ traditōibꝰ ſuis. exquibꝰ aliqͣ fortaſſis excerpta iungent̉ inferiꝰad textū myſtice theologie dionyſij ꝯfirmādū. Fuit aliqͥbꝰ bonis ⁊ magnis virꝭ hec doctrina ꝓpter ſui ꝓfūditatē ī ſcādalū. qꝛ nō ſatis aduertebāt aut aduertere poterāt modoſlocutionū de eminētia dei ſuꝑ oēꝫ creaturā.⁊ ꝙ tn̄ om̄ibꝰ eēt eē ⁊ bn̄ eē. Cōcluſerūt itaqꝫex iſto ſeqͥ ꝙ oīs creatura eēt deꝰ. qꝛ deus ⁊ſuū eē ſūt oīno idē Sic aliqͥ iuriſte īpoſuer̄tioh̓i ſcoto trāſlatori libroꝝ diony. poſuiſſe⁊ ſūme ī hͦ hereticaſſe/ ꝙ oīs creatura eēt deReducūt aliqͥ poſitōꝫ d̓ vniuocatōe entꝭ creati et increati ẜm rē vel ex natura rei. aut ẜmrealia vniuerſalia ad errorē iſtū. qͣꝫuis hͦ nōintēdāt illi. ¶ Excelſus ī verbo gl̓ie ſpūs rōnalis circa cognitōꝫ myſticoꝝ eloqͥorū/ nonpͥncipaliter innitit̉ hūane īduſtrie. illā tn̄ nōabijcit ſꝫ exercet. Dudū poſtqͣꝫ ſcholaſticꝭ lectōibꝰ tractaueramus de theologia myſticaſpeculatiue ꝑ. xliiij. ꝯſideratōes ⁊ octo ꝑtitiones/ ẜm totidē materias pͥncipales. Notauimus poſtmoduꝫ duodecim induſtrias ꝓpractica. et pridē ī vulgari ad ſorores ſcpͥſeramus de mōte ꝯtēplatōis certos gradus ⁊modos. Prima induſtria dei vocatōi intendere. ſcd̓a ꝓpriā complexionē agnoſcere. tercia officiū vel ꝓpriū ſtatū aſpicere. quarta ſemet ad ꝑfectiōeꝫ extēdere. qͥnta occupatōeseffugere. ſexta curioſitatē deponere. ſeptīa lōganimitatē aſſumere. octaua paſſionū vl̓ affectionū origines anīaduertere. nona tēpusidoneū ⁊ locū inqͥrere. decima ſomno ⁊ cibomoderāter indulgere. vndecīa meditatiōibꝰpijs generatiuis affectuū inſiſtere. duodecima ſpm̄ a fātaſmatibꝰ auertere Porro dū interrogaret̉ a me germanꝰ Nicolaꝰ celeſtinuspoſt inſpectionē induſtriarū iſtarū. Quenāeſſet difficilior ī practica? Reſpōdit/ ꝙ ſpiritū a fantaſmatibus auertere. ſenſit hoc veriſſime. neqꝫ poteſt hec induſtria practicari qͣꝫꝑ theologiā myſticā hic ī via/ dū intellectusnoſter ꝯiuctus ē ꝯtinuo tꝑi. Ponit dn̄s Albertꝰ vt pͥus/ libro de intellecti ⁊ ītelligibilipenultimū aſcēſuꝫ ī reditu aīe ad deū/ ꝙ efferat̉ ſuꝑ hͦ/ ⁊ nūc. hͦ ē/ ſuꝑ ꝯtinuū ⁊ tp̄s. Deinde ponit aſſimilationē in vnione cū deo vocat occaſū alterius vite ꝯſonās ī hoc beatoDionyſio/ ſi diuine gr̄e munus tale tribuiſſet ī xp̄o ieſu dn̄o nr̄o. qꝛ ad hūc occaſuꝫ xp̄sē oſtiū. via. ductor. vehiculū. quemadmodūde deo canit apd̓ Boeciū ph̓ia. Principiuꝫrector. dux. ſemita. t̓minꝰ idē. Cōſonarēt in-