et hymno glorie
XCVII
ſub capl̓is ⁊ gradibꝰ ad hͦ tab̓naculū ꝯtinēsduplicē gͣdū cognitōis dei. poſitiuū ⁊ ꝯꝑatiuiū. Spectat v̓o. vij. capl̓m ad latibulū caligīs ⁊ tenebraꝝ. qd̓ explicat ſuo mō nō ꝯͣriead nr̄m hymnū gl̓ie ¶ Uerbū ẜm myſteriū fidei ſic̄ nō ē ī patria/ ſꝫ clara viſio ⁊ fruitio. ſicnō ibi ꝓprie loq̄ndo ē ponere theologiā mſticā. qͣꝫuis deꝰ gl̓ie neq̄qͣꝫ ī ſuꝑlatiuo gͣdū qͥprſus infinitꝰ ē videat̉ aut amet̉. Pro cuiuselucidatōe ⁊ totiꝰ materie ꝯſideremꝰ ꝯſeq̄nt̓ad p̄dicta qͣttuor modos ſpāles qͥbꝰ inſpicit̉deꝰ ꝑ abnegatōꝫ. Unꝰ ē ꝑ ſimplicē fidē ſpem⁊ charitatē. Alt̓ ē ꝑ inueſtigatiōeꝫ ph̓ica tm̄mō. Terciꝰ ꝑ inueſtigatōꝫ theologicā qͥꝯplectit̉ duos p̄cedētes. Quartus ꝑ aꝑtā ⁊ clarādei viſionē. de qͦ dicamꝰ ad pn̄s. Ꝙ anīa beatiſſime v̓ginis (exēpli gr̄a) clariſſime videtdeū poſt aīaꝫ filij ſui qͦ ad gradū cognitōispoſitiuū ⁊ ꝯꝑatiuū. Nihilominꝰ dū extēditſe ad ſuꝑlatiuū/ qui ſoli deo ꝯuenit. illic deficit vidēs ꝙ inattingibil̓ ē. ſꝫ nō reflectit̉ autnō cadit ī caliginē cognitōis quēadmoduꝫfit ī via/ ſꝫ ſemꝑ ī aꝑtā viſionē. Quāobrē ſuadefectio nō d̓r enigmatica ſeu caliginoſa vl̓tenebre. vn̄ cuꝫ d̓r de Ioh̓e baptiſta/ ꝙ fuitplꝰ qͣꝫ ꝓph̓a/ nō tollit̉ ab eo gradꝰ ꝓphetie ſꝫauget̉. Proportionaliter ī ꝓpoſito ſi marianō cognoſcit deū qͣntū deus ſeip̄m. nō ponitur in ſua cognitōe tenebroſitas. Si em̄ ſoclarior ē qͣꝫ heſperus aūt lucifer. nō ponit̉ inipſis heſpero vel lucifero caligo tenebrarū.ſed claritas ſolis ſuꝑior p̄dicat̉. Sꝑ aūt dūambulamꝰ ꝑ ſpem ⁊ fidem qͣntūcunqꝫ ꝓfecerit cognitio noſtra de cōi lege. cadit ī īcognitionē ꝑ ſpeculū ⁊ enigma.Tercia partitio deverbo glorieXcelſus ī verbo gl̓ie ſpūs rationalis vel intellectual̓ dū ambulat ad dei cognitōꝫ actualē.nūc ꝑ inueſtigatiōeꝫ naturalē.nūc ꝑ ſimplicē fidē. nūc ꝑ vtrūqꝫ/ ſi plena fiat reſolutio. ſꝑ fit occaſus vl̓ defectō ad ſuꝑlatiuū gradū qͦ deꝰ ī ſe cognoſcitſe ſicut ī inferiori fit. vel occubitꝰ cognitiōis⁊ motus ⁊ potētias vita carētes. Quocircadicimꝰ vlterius/ ꝙ actu finito cognitiuo ⁊ affectiuo (qꝛ vterqꝫ parit̓ incidit) p̄t attīgi obiectū infinitū. Et ita infinitū quale ē deꝰ a finita potētia. ⁊ actu finito memorabit̉. ītelliget⁊ diliget̉ ī patria Poterit igit̉ dici tal̓ actꝰ infinitꝰ terminatiue vel obiectiue. qͣꝫuis ī ſe ſit
finitꝰ qͣntitatiue. quēadmodū viceuerſa deꝰinfinito actu cognoſcit oēm creaturā eē finitā. Quocirca pōt q̄libet creatura quātūcunqꝫ finita dici infinita cognoſcibilit̓. qꝛ .ſ. infinito actu qͥ deꝰ ē cognoſcit̉. Neqꝫ ꝯp̄hēdi p̄ttotalit̓ ab alio qͣꝫ a deo. qͣꝫuis ab aīa btā cognoſcat̉ qͣntū hꝫ de ꝑfectōe ẜm pͥncipalia intrinſeca ſua q̄ ī eēntia creature finita ſūt ⁊ ꝑfectōis limitate. De tali ſcire loq̄bat̉ ph̓s deſcribēs ſcire eē rē ꝑ cāꝫ cognoſcere Intelligede ꝓximis ⁊ creatꝭ cauſis. qꝛ pͥma cā ⁊ ſi pōtcognoſci ꝑ demōſtrationē vel aliter. ꝯp̄hēditn̄ plene neqͥt. ¶ Excelſus ī verbo gl̓ie ſpūsrōnalis ꝓcedēdo ad cognitōeꝫ dei. tādē deficit ⁊ cadit ī occaſum ẜm poſitiōꝫ ph̓oꝝ/ maxime platonicorū. quam recitat et reprobatAug. ī ſuo de ciui. dei. quā inſuꝑ Albertusmagnus explicat ī ſuo de intellectu ⁊ intelligibili ex dictis ph̓oꝝ dimittendo pietatē fidei. Legat̉ in ſpāli cap̄. vltimū. vbi ꝯcludēdo dicit ꝙ ſpūs dꝫ ꝓcedere de cognitōe ī cognitionē qͦuſqꝫ fiat aſſil̓atio ad cam pͥmā. inq̄ ſic ſubſtantificet̉ ⁊ formet̉ ꝙ iā nō indigebit organis in ſua ꝯtemplatōe. Et hoc ē inquit caducū alijs vite immortalis. Quāuiſiſta ⁊ ſil̓ia videant̉ alte ⁊ ſpecioſe dicta ꝑ philoſophos ⁊ idolatras. ſunt tn̄ impoſſibilia.⁊ ꝑ multos articulos pariſien̄. ꝓhibita et excōicata. ꝓpterea dimiſſis īfidelibꝰ trāſeamꝰad fideles etiā ſimplices/ dūmō fūdati ſint⁊ radicati in fide. ſpe ⁊ charitate. quales īuenimus fuiſſe martyres et anachoritas pr̄es.Placeat aūt ſub ꝯpendio ꝓtinus inſinuaremodū ſcd̓m ꝑueniēdi ad ſuꝑincognitū ⁊ ſuperſplēdentē ⁊ ſublimiſſimū v̓ticē huiꝰ ſapientie q̄ ꝑ ignorātiā cognoſcit̉ tāqͣꝫ a dn̄i ſpūItaqꝫ ſpūſſanctꝰ dirigit aīam ꝑ fidē vſqꝫ adſuꝑlatiuū gradū diuine cognitōis excluſiueEt ꝑ ſpem erigit eaꝫ vſqꝫ ad interiora velaminis ẜm apl̓m. Et ꝑ charitatē illic figit etvnit. Quelibet em̄ iſtarū triū virtutū theologicarū habet ꝓ immediato obiecto ⁊ termīoſuo deū. Ac ꝑinde ẜm theologos differūt av̓tutibꝰ moralibꝰ et alijs q̄ circa alia verſant̉obiecta. ¶ Excelſus ī verbo glorie ſpūs rationalis ſic eleuatus et actus a ſpūſancto ꝑfidem. ſpem ⁊ charitatē ẜm memoriā. intelligentiaꝫ et voluntatē radicatas in eſſentiaſua/ ⁊ ī ſuꝑiori facie que formata ē a ſolo deoimmediate ⁊ capax ē eius. ẜm tripliceꝫ hancpotentiā terminat īmediate ſuaꝫ actionē adſolum deum. ⁊ attingit ip̄m terminatiue velobiectiue. ⁊ cum hoc nō ſit per apertaꝫ viſi-