Anagogicum de verbo

ſꝫ actio ſpūſſctī ẜm tp̄s ⁊ locū ⁊ modū bn̄placiti ſui ī multitudīe miſcd̓ie ſue ¶ Uerbū gl̓ieẜm fidei myſteriū dū agit vt rōnal̓ anīa deſerat ſe ⁊ oīa ſua/ ꝯtingit vt eadē etiā ſe ꝑ negatōes gͣdatim exerceat. Exēpli gr̄a ī euchariſtie ſacr̄o qd̓ ē myſteriū fidei/ recogitat fidel̓aīa dū vidit accidētia panis ⁊ vini. Eſt h̓ deus tuꝰ? nō inqͥt/ ſꝫ ꝯtinet pn̄tialit̓ corpꝰ verū⁊ ſanguinē dei mei. Deinde ſubiungit. Corpus hoc veꝝ ⁊ ſāguis dn̄i dei tui/ nūqͥd ē deus tuus? nō inqͥt ſꝫ vniūt̉ dn̄o deo tuo. Significāt etiā corpꝰ eccl̓ie myſticuꝫ/ qd̓ viuificat̉ ab vno ſpū dn̄i dei mei. vnū corpꝰ et vnꝰſpūs ait apl̓s. Subīfert/ ſi corpꝰ hͦ myſticūcū corꝑe vero ſit dn̄s deꝰ tuus? Altior inqͥt ēdn̄s deꝰ meus. qꝛ nec material̓ ē nec finitusnec tꝑal̓/ neqꝫ ẜm carnē neqꝫ ẜm ſpm̄ cognoſcibil̓ ē hic ī maieſtate ſua Sic fit tādē vt deficiat a ſeip̄a ꝑ cognitōis defectū. ⁊ ſuſcipiat̉a ſpū xp̄i ꝑ dilectōis illapſū. Remanēt aūt q̄ſtiōes difficiles. an .ſ. rōnal̓ aīa ſub tali gͣduſuꝑlatiuo ꝯſtituto ſentit aliqͥd? Si agit aliqͥd? Si meret̉ aliqͥd? Si diligit aliqͥd? Sinouū ſꝑ fiat ⁊ ſuꝑnaturale miraculū? Ruriꝰqͣlis ē drn̄tia tal̓ defectōis vel abnegatiōis īvia vl̓ ī patria. qꝛ blaſphemū videt̉ dicere ignorātiā eē ī patria. qꝛ nec aīa xp̄i illā habuitī via Rn̄deamꝰ ad ſingula ꝯiūgētes alphacū o. initiū .ſ. creatiōis cū fine gl̓ificationis.¶ Uerbū glorie ẜm myſteriū fidei nr̄e tradithoīeꝫ formatū eē ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē deiUn̄ ⁊ apl̓s dicit/ ꝙ vir ē imago ⁊ gl̓ia dei. inhͦ aūt nō ē diſtinctio viri ⁊ mulierꝭ. Cōſideremus hāc imaginē. ſil̓itudinē ⁊ gloriā dei ī pͥma creatōe ſua Cōſideremus ī ea eēntiā ſuāſcd̓aꝫ q̄ ꝑ mēoriā capax ē dei. ⁊ ꝑ intelligētiā⁊ volūtatē ꝑticeps eius eē p̄t. Quid aūt ē aliud iſta capacitas ⁊ iſta ꝑceptibilitas niſi q̄dā imp̄ſſio pͥme ⁊ et̓ne vnitatꝭ. v̓itatꝭ ⁊ bonitatꝭ. ꝓut aīa naturalit̓ ex imp̄ſſione pͥma ꝯfigurat̉ ⁊ coaptat̉ btīſſime t̓nitati ī mēorādo/cognoſcēdo ⁊ amādo/ ſuū pͥncipiū efficiensexēplās ⁊ finiēs. Dr̄ aūt aīa rōnalis ẜm hetria naturalit̓ agi vt memīerit dei ẜm imp̄ſſionē pͥmā/ vt inſuꝑ cognoſcat eū ⁊ diligat indelibili ꝯfiguratōe ad ſuū pͥncipiū effectiuūexēplatiuuꝫ. Quocirca vocabit̉ hec vitalisoꝑatio vel actio aptitudīalis reſpectu d̓i naturalit̓ deiformis ſimplex ⁊ qͥeta. q̄ deleri nōp̄t etiā ī dānatis vt natural̓ ē. qꝛ nat̉alia ī eis(dicēte dioniſio) remanēt ſplēdida. qͣꝫuis inF malū finē ſic̄ et ī abuſū reſplēdeāt. ¶ Uerbūglorie ẜm myſteriū fidei nr̄e tradit hoīem re

formatū eē ī baptiſmo ꝑ gratiā/ infuſionēqꝫv̓tutū habitualiū. et ē hec reformatio velutiquedā ſuꝑinductio coloꝝ deiformiū ad lineamēta naturalis imagīs et ſimilitudīs. Eſtīſuꝑ tāte pulcritudinis ⁊ decoris/ vt reddataīam deo placitā. gratā et acceptabilē. adeoꝙ ſi migret ſtatī a corꝑe/ ſpūs mox ſtola glorie decorat̉ Eſt aūt hec vita gratie ſpūalis ⁊habitualis oꝑatio ſuꝑnaturalit̓ deiformis/⁊ ſimplex ⁊ qͥeta/ ꝑficiēs et ornās ſimilitudinē ⁊ gloriā create rōnalis aīe. Trāſeamꝰ mediā vitā ꝑegrinatōis iſtius/ q̄ ē vtiqꝫ diſcōtinua. multiplex ⁊ inqͥeta. ⁊ veniamus ad vitāglorie/ q̄ ꝑficiēdo vitā nature ⁊ gratie ꝯformiter ad illas/ ē ꝯtinua. ſimpliciſſima. qͥetiſſima ⁊ eterna. Cōcludamus igit̉ ꝙ qͣntū vita ꝑegrinatōis gr̄e ꝯformat̉ initio creatiōis⁊ recreatōis ſue/ nec n̄ fini glorificatōis ſue īpatria tātūdē ꝑficit̉. ſimplificat̉ ⁊ qͥeſcit hic īvia iuxta pͣs. q̄ſtionē. Dn̄e qͥs habitabit ī tabernaculo tuo? aut qͥs reqͥeſcet ī mōte ſāctotuo? De beniamyn qͦꝫ ē. habitat ꝯfidēter ī eoſicut ī thalamo tota die morabit̉/ et int̓ hūeros illius reqͥeſcet. Requiē hāc optabat Petrus ī mōte factus ī extaſi/ dū poſt vocē allataꝫ a magnifica gloriā dixit neſciēs qͥd diceret. qꝛ magꝭ agebat̉ qͣꝫ agebat. Dn̄e bonuꝫ ēnos hic eē. Faciamꝰ hic tria tabernacl̓a ⁊c̄.¶ Uerbū glorie ẜm myſteriū fidei dū ſubintrat ꝑ abnegatōes latibulū nubis tenebraꝝ⁊ caliginis aīa rōnalis acta ꝑ ſpm̄ ſctm̄/ reagit ẜm eūdeꝫ ſpm̄. iuxta illud. Dilectꝰ meusmihi et ego illi. Et ita meret̉ atqꝫ reficit̉. qm̄de latibulo caliginis venit ad tabernaculuꝫqd̓ ē ī circūitu eiꝰ. iuxta illud dauidicū poſtqͣꝫ d̓ deo dixerat. Inclīauit celos ⁊ deſcēdit⁊ caligo ſub pedibꝰ eius. Dehīc aſcēdit ſuꝑcherubī ⁊ volauit/ volauit ſuꝑ pēnas vētoꝝCōcluſit. et poſuit tenebras latibulū ſuum.Cui ꝯſonat poetica fictio. In ſublīe volāsnube ſe īmiſcuit atre. Suꝑaddit̉. Et in circūitu eiꝰ tab̓naculū eiꝰ Cōſideremꝰ igit̉ deūvelut ī latibulo tenebraꝝ ẜm theologiā myſticā/ q̄ fit ꝑ abnegatōem ī gradu ſuꝑlatiuo/vbi eſt veluti in mōte ꝯdenſo ⁊ vmbroſo etin deſertis ſeculoꝝ/ ⁊ in montibꝰ eternis. Etvere deꝰ abſcōditus ſaluator ſāctꝰ iſrl̓. Attn̄ī circūitu eius tab̓naculū eius. Iuxta canticū eccleſie In circūitu tuo dn̄e lumē ē quodnūqͣꝫ deficiet/ vbi ꝯſtituiſti lucidiſſimas māſiones. Et pͣs. In circūitu eius veritas eiꝰ.Spectāt ad hec oīa q̄ ſeraphicꝰ doctor bonauētura tradidit in itinerario mētis in deū