et hymno glorieXCVII
XCVII
ta. hec ille. Cōſtat itaqꝫ ꝙ iſta māifeſtā includūt ⁊ nō ītelligibilē ꝯͣdictōꝫ ſi nō ſit adaptatio ꝯcors ẜm tres gradꝰ ꝯꝑatōis. qͣs ancillatheologie grāmatica nob̓ tradit dictꝭ modiſSecunda partitioErbuꝫ gl̓ie ẜm myſteriū fideiſepiꝰ aꝑit̉ ⁊ efficaciꝰ ꝑ dignā eūchariſtie ꝑceptiōeꝫ ſpūalē qͣꝫ ꝑhūanā īduſtriā. Itaqꝫ dn̄s nr̄ih̓s xp̄s cuiꝰ ſpūs reuelat myſteria. dixit int̓ cetera (lꝫ euāgelia n̄ explicēt)poſtqͣꝫ p̄miſit. h̓ ē calix ſāguis mei/ myſteriūinqͥt fidei qd̓ ꝓ vob̓ effundet̉. Exꝑtꝰ hāc efficaciā fuerat credo ſepe btīſſimꝰ dionyſiꝰ. qͥpoſt nimia tormēta poſitus ī carcere/ ſacruꝫiſtud myſteriū celebrauit. cui viſibilit̓ aſtititdn̄s nr̄ ih̓s xp̄s cū multitudīe angeloꝝ/ ⁊ ſeip̄m tradidit ſacr̄aliter eidē btō dionyſio di.Accipe hͦ chare meus. qd̓ mox cōplebo tibivna cū pr̄e meo. mecū em̄ ē maxima mercestua/ ⁊ his qͥ audierīt ſalꝰ ī regno meo. Subiūxit. ⁊ ꝓ qͥbuſcūqꝫ petierꝭ impetrab̓. Obſecramꝰ igit̉ te dionyſi benigniſſime vt nobisimpetres reſeratōꝫ myſtice theologie tue qͣntū expedit ſaluti nr̄e Si em̄ volūtate humana nō allata ē aliqn̄ ꝓphetia dicēte petro. qͣnto minus hec myſtica theologia ſeu potiustheoſophia quā a ꝯſcio ſecretoꝝ paulo didiciſſe putaris o dionyſi cooꝑante ſpūſctō ī ꝟbo glorie. ¶ Uerbū glorie qd̓ ē magnū pietatis ſacrm̄. qd̓ māifeſtū ē ī carne. viuificatū ēī ſpū. ⁊ aſſumptū ē ī gloria. qͦtidie pn̄tialit̓ exhibet̉ ī ſacramēto corꝑis ⁊ ſāguīs. qd̓ eſt myſteriū fidei. Fides igit̉ dirigit nos ad myſticas viſiones. Spes erigit. Charitas porrigit ⁊ attīgit. Deinde ſapīa reficit. Pax ſufficit. Gl̓a ꝑficit/ ẜm īferiꝰ deducēda ¶ Uerbūglorie ẜm myſteriuꝫ fidei ī euchariſtie ſacr̄onos īducit ad gloriā myſterioꝝ dei. qm̄ māifeſtat̉ nob̓ ī carne nr̄a ꝑ ſenſus corꝑales exteriꝰ ⁊ interiꝰ/ dū ſub ſctīs ſymbolis dat ſe xp̄spalpabilē. oſculabilē. māducabilē. imaginabilē. Iuſtificat̉ āt ī ſpū nr̄o ꝑ illapſū ſpūſſcīqͥ diffūdit̉ ī car noſtꝝ Et ſic̄ vnū ē corpꝰ veꝝqd̓ ē res hꝰ ſacr̄i ⁊ ſignū corꝑis myſtici. qd̓ ēvnū ī eodē corꝑe ⁊ eodē ſpū xp̄s. ſuꝑeſt tādēꝙ aſſumat̉ ī gloria ſpūs nr̄. qͣꝫuis interī vitanr̄a abſcōdita ſit cū xp̄o ī deo. Sꝫ cū apꝑuerit xp̄s vita nr̄a. tūc et nos apparebimꝰ cūip̄o ī gl̓ia ¶ Uerbū gl̓ie dū ī hͦ ſacr̄o nob̓ māifeſtat ī carne. dū iuſtificat̉ ī ſpū. nūc etiā et h̓pn̄tialit̓ aſſumit̉ ī gl̓ia. Obmittamꝰ interea
de deo gl̓ioſas cognitōes q̄ ꝑ affirmatōes fiunt. de qͥbꝰ ē triplex theologia. ſic̄ notatū eſtex dionyẜ. vna ꝯſideratōe p̄cedēte/ veniamꝰad qͣrtā q̄ fit ꝑ oīm ablatōꝫ. ⁊ on̄damꝰ quēadmodū fides erigit ad illā. Dimiſſis itaqꝫ duobꝰ gradibꝰ cognitōnis dei poſitiuo ⁊ ꝯꝑatiuo/ fides relinqͥt̉ ī pura caligine qͦ ad gradūſuꝑlatiuū reſpectu patrie. Ꝙ ſi q̄rat̉ a fide.Ad qͥd dirigit ſpm̄ nr̄m? Rn̄debit ad caliginē Sil̓r dū q̄rit̉ a ſpe ad qͥd erigit? Rn̄debitad caligineꝫ. Porro ſi q̄rat̉ a charitate. Cuiſe porrigit? Quid attīgit? Cui ſe vnit? Rn̄debit ad caliginē. Deniqꝫ ꝓſequēdo ſi fiat inqͥſitio. Quid ē illa caligo? Quid q̄ſo hn̄t rn̄dere/ niſi ꝙ ē cognitiōis pͥuatio ⁊ amoris defectio. Urgeat aliquis vlterius ꝑqͥrens. Quōpn̄t hec fieri? Nū caligo ē deꝰ noſter? Nūqͥdnegatio p̄t eē affirmatio? Nunqͥd ignorātiap̄t eē ſcīa? Nūqͥd vnio fit ad nihilū? qꝛ caligoqͥd ē niſi pͥuatio? Profecto rn̄dere potuerūtfides. ſpes ⁊ charitas. ꝙ nō tā agūt qͣꝫ aguntur. Et a quo agunt̉? Certe ab ipſo deo quicaliginē inhabitat ⁊ lucē inacceſſibilē. nō vtiqꝫ ſimpliciter ſed ī ſuo gradu ſup̄mo qͥ ē ſuperincognitus ⁊ ſuꝑlucēs ⁊ ſublimiſſimꝰ vtex. ad quā nos dirigi orat Dionyſius. inuocās trinitatē ſuꝑeēntialē ſuꝑ deū et ſuꝑ optimū xp̄ianorū inſpectorē et theoſophie cū reliqͥs ſequētibꝰ in textu. hūc textū expedit repetēdo ruminare. ꝓpterea iunget̉ poſteriusad anagogicū noſtrū hoc de hymno glorie¶ Uerbū glorie ẜm myſteriū fidei. qꝛ ſuper Egredit̉ dupliceꝫ gradū cognitiōis glorie deipoſitiuū ⁊ ꝯꝑatiuū. in qͦ ſe meditātes et ꝯtēplātes exercēt tā cognitiue qͣꝫ dilectiue. deficit totaliter ī ſe / ⁊ recidit ſuꝑ eū qͥ ꝑ ſimplicitatē ⁊ ī infinitū ē ſub ſe. ⁊ ꝑ maieſtatē ī infinitū ſupͣ ſe. Cōſtat aūt hmōi caſuꝫ vel exceſſūcauſari non poſſe niſi ab infinita v̓tute. Eſtigit̉ ſūma defectio ſūma refectio. de qua xp̄sUenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtꝭ⁊ ego reficiā vos. Qualit̓ aūt pōt ſpūs rationalis ⁊ laborās ⁊ oneratꝰ plꝰ venire ad deūxp̄m qͣꝫ abijciēdo nedū laborē ſuū. nedū opꝰꝓpriū vel alienū ſed deſerendo ſemetipſuꝫ?Quid ſtas (inqͥt Aug.) ⁊ quid nō ſtas dū inte ſtas? Proijce in deū ⁊ ſuſcipiet te. Et Grego. Niſi quis a ſeip̄o deficiat/ ad eū qui ſuꝑip̄m ē nō appropinquat. Nec valet app̄hendere qd̓ ſuꝑ ip̄m eſt niſi ſciat mactare qd̓ eſt.Faciliter aūt iſta dicunt̉. facilit̓ ⁊ credunt̉ afidelibꝰ. ſed ꝑ intelligentiā exꝑiri hͦ opus hiclabor ē. īmo plane nec iam opus nec labor.