Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

et hymno glorieXCVII

XCVII

ta. hec ille. Cōſtat itaqꝫ iſta māifeſtā includūt ītelligibilē ꝯͣdictōꝫ ſi ſit adaptatio ꝯcors ẜm tres gradꝰ ꝯꝑatōis. qͣs ancillatheologie grāmatica nob̓ tradit dictꝭ modiſSecunda partitioErbuꝫ gl̓ie ẜm myſteriū fideiſepiꝰ aꝑit̉ efficaciꝰ dignāchariſtie ꝑceptiōeꝫ ſpūalē qͣꝫhūanā īduſtriā. Itaqꝫ dn̄s nr̄ih̓s xp̄s cuiꝰ ſpūs reuelat myſteria. dixit int̓ cetera (lꝫ euāgelia explicēt)poſtqͣꝫ p̄miſit. ē calix ſāguis mei/ myſteriūinqͥt fidei qd̓ vob̓ effundet̉. Exꝑtꝰ hāc efficaciā fuerat credo ſepe btīſſimꝰ dionyſiꝰ.poſt nimia tormēta poſitus ī carcere/ ſacruꝫiſtud myſteriū celebrauit. cui viſibilit̓ aſtititdn̄s nr̄ ih̓s xp̄s multitudīe angeloꝝ/ ſeip̄m tradidit ſacr̄aliter eidē btō dionyſio di.Accipe chare meus. qd̓ mox cōplebo tibivna pr̄e meo. mecū em̄ ē maxima mercestua/ his audierīt ſalꝰ ī regno meo. Subiūxit. qͥbuſcūqꝫ petierꝭ impetrab̓. Obſecramꝰ igit̉ te dionyſi benigniſſime vt nobisimpetres reſeratōꝫ myſtice theologie tue qͣn expedit ſaluti nr̄e Si em̄ volūtate humana allata ē aliqn̄ ꝓphetia dicēte petro. qͣnto minus hec myſtica theologia ſeu potiustheoſophia quā a ꝯſcio ſecretoꝝ paulo didiciſſe putaris o dionyſi cooꝑante ſpūſctō ībo glorie. Uerbū glorie qd̓ ē magnū pietatis ſacrm̄. qd̓ māifeſtū ē ī carne. viuificatū ēī ſpū. aſſumptū ē ī gloria. qͦtidie pn̄tialit̓ exhibet̉ ī ſacramēto corꝑis ſāguīs. qd̓ eſt myſteriū fidei. Fides igit̉ dirigit nos ad myſticas viſiones. Spes erigit. Charitas porrigit attīgit. Deinde ſapīa reficit. Pax ſufficit. Gl̓a ꝑficit/ ẜm īferiꝰ deducēda Uerbūglorie ẜm myſteriuꝫ fidei ī euchariſtie ſacr̄onos īducit ad gloriā myſterioꝝ dei. qm̄ māifeſtat̉ nob̓ ī carne nr̄a ſenſus corꝑales exteriꝰ interiꝰ/ ſub ſctīs ſymbolis dat ſe xp̄spalpabilē. oſculabilē. māducabilē. imaginabilē. Iuſtificat̉ āt ī ſpū nr̄o illapſū ſpūſſcī diffūdit̉ ī car noſtꝝ Et ſic̄ vnū ē corpꝰ veꝝqd̓ ē res hꝰ ſacr̄i ſignū corꝑis myſtici. qd̓ ēvnū ī eodē corꝑe eodē ſpū xp̄s. ſuꝑeſt tādē aſſumat̉ ī gloria ſpūs nr̄. qͣꝫuis interī vitanr̄a abſcōdita ſit xp̄o ī deo. Sꝫ apꝑuerit xp̄s vita nr̄a. tūc et nos apparebimꝰip̄o ī gl̓ia Uerbū gl̓ie ī ſacr̄o nob̓ māifeſtat ī carne. iuſtificat̉ ī ſpū. nūc etiā etpn̄tialit̓ aſſumit̉ ī gl̓ia. Obmittamꝰ interea

de deo gl̓ioſas cognitōes affirmatōes fiunt. de qͥbꝰ ē triplex theologia. ſic̄ notatū eſtex dionyẜ. vna ꝯſideratōe p̄cedēte/ veniamꝰad qͣrtā fit oīm ablatōꝫ. on̄damꝰ quēadmodū fides erigit ad illā. Dimiſſis itaqꝫ duobꝰ gradibꝰ cognitōnis dei poſitiuo ꝯꝑatiuo/ fides relinqͥt̉ ī pura caligine ad gradūſuꝑlatiuū reſpectu patrie. ſi q̄rat̉ a fide.Ad qͥd dirigit ſpm̄ nr̄m? Rn̄debit ad caligi Sil̓r q̄rit̉ a ſpe ad qͥd erigit? Rn̄debitad caligineꝫ. Porro ſi q̄rat̉ a charitate. Cuiſe porrigit? Quid attīgit? Cui ſe vnit? Rn̄debit ad caliginē. Deniqꝫ ꝓſequēdo ſi fiat inqͥſitio. Quid ē illa caligo? Quid q̄ſo hn̄t rn̄dere/ niſi ē cognitiōis pͥuatio amoris defectio. Urgeat aliquis vlterius ꝑqͥrens. Quōpn̄t hec fieri? caligo ē deꝰ noſter? Nūqͥdnegatio p̄t affirmatio? Nunqͥd ignorātiap̄t ſcīa? Nūqͥd vnio fit ad nihilū? qꝛ caligoqͥd ē niſi pͥuatio? Profecto rn̄dere potuerūtfides. ſpes charitas. agūt qͣꝫ aguntur. Et a quo agunt̉? Certe ab ipſo deo quicaliginē inhabitat lucē inacceſſibilē. vtiqꝫ ſimpliciter ſed ī ſuo gradu ſup̄mo ē ſuperincognitus ſuꝑlucēs ſublimiſſimꝰ vtex. ad quā nos dirigi orat Dionyſius. inuocās trinitatē ſuꝑeēntialē ſuꝑ deū et ſuꝑ opti xp̄ianorū inſpectorē et theoſophie reliqͥs ſequētibꝰ in textu. hūc textū expedit repetēdo ruminare. ꝓpterea iunget̉ poſteriusad anagogicū noſtrū hoc de hymno glorie Uerbū glorie ẜm myſteriū fidei. qꝛ ſuper­ Egredit̉ dupliceꝫ gradū cognitiōis glorie deipoſitiuū ꝯꝑatiuū. in ſe meditātes et ꝯtēplātes exercēt cognitiue qͣꝫ dilectiue. deficit totaliter ī ſe / recidit ſuꝑ ſimplicitatē ī infinitū ē ſub ſe. maieſtatē ī infini ſupͣ ſe. Cōſtat aūt hmōi caſuꝫ vel exceſſūcauſari non poſſe niſi ab infinita v̓tute. Eſtigit̉ ſūma defectio ſūma refectio. de qua xp̄sUenite ad me oēs laboratis onerati eſtꝭ ego reficiā vos. Qualit̓ aūt pōt ſpūs rationalis laborās oneratꝰ plꝰ venire ad deūxp̄m qͣꝫ abijciēdo nedū laborē ſuū. nedū opꝰꝓpriū vel alienū ſed deſerendo ſemetipſuꝫ?Quid ſtas (inqͥt Aug.) quid ſtas inte ſtas? Proijce in deū ſuſcipiet te. Et Grego. Niſi quis a ſeip̄o deficiat/ ad qui ſuꝑip̄m ē appropinquat. Nec valet app̄hendere qd̓ ſuꝑ ip̄m eſt niſi ſciat mactare qd̓ eſt.Faciliter aūt iſta dicunt̉. facilit̓ credunt̉ afidelibꝰ. ſed intelligentiā exꝑiri opus hiclabor ē. īmo plane nec iam opus nec labor.