et hymno glorieXCVII

XCVII

ſuꝑ ẜm hos gradus Poſitiuū ComꝑatiuūSuꝑlatiuū. clare patet v̓bū glorie. Primoẜm myſteriū regni dei. Deinde ẜm myſterium fidei. Rurſus ẜm gloriā dei et̓ni. Ulterius deniqꝫ multipl̓r ẜm tp̄s ⁊ locū ⁊ modumhn̄placiti tui deꝰ/ laxādo ī verbo tuo rete ꝟborū noſtrorū. ¶ Gloria patri cū filio ⁊ ſpūſancto/ tanqͣꝫ clara noticia. et lux lucet ī tenebris. ⁊ tenebre eā nō ꝯp̄hēderūt. Eſt aūt triplex tenebra. Una culpe. Alia pene ſeu miſerie. Tercia defectibilitatis nature. Prima īpctōribꝰ. Altera ī viatoribꝰ poſt pctm̄. Tercia in om̄ibus etiā beatis citra deuꝫ. Gloriaaūt deo de ſuꝑlatiuo gradu ⁊ v̓tice ſublimiſſima ⁊ ſuꝑincognita/ qui ē pelagus entis infinitū. qui inhabitat lucē īacceſſibilē. cui ſoli honor ⁊ gloria. Cui ſoli debet̉ exhibitō ſuprema reuerētie in ſignuꝫ virtutis infinite.Sufficiūt intellectuali creature duo gradcognitōnis diuine/ qͥ ſunt poſitiuꝰ ⁊ comꝑatiuus. Tercius ꝟo ſuꝑlatiuus ī quadā caligine ⁊ ſilentio veneret̉. Sciat̉ deniqꝫ ꝙ luxin tenebris lucet/ ⁊ tenebre eā nō comp̄hēderunt. quemadmoduꝫ triplices ſunt modi tenebrarū. Unus culpe. Alius pene ſeu miſerie. Tercius defectibilitatis nature. In peccatoribꝰ pͥme. In viatoribꝰ ſecūde. In om̄bus creaturis etiā beatis tercie. Quāobremꝯcludimus cū ſapiēte / ꝙ omnis ꝑſcrutatormaieſtatis/ alius a ſpūſancto. qui etiā ꝑſcrutat̉ ꝓfunda dei. opprimet̉ a gloria. peccatorinfeliciter. viator bonus ſalubriter. ꝯp̄henſor vel app̄hēſor in patria feliciter. ¶ Gloriapatri cū filio ⁊ ſpūſancto. ẜm myſteriū regnidei deſcribi pōt ꝙ ē noticia ꝑ ignorantiā habita ẜm vnionē ſupra mentē. hoc ē exp̄ſſe dionyſij/ quā p oſſumus ſub alijs v̓bis tradere ꝙ ē vnio defectiua vel defectio vnitiua incognitōe ⁊ amore dei. ſic ē em̄ defectio vnitiua in volūtate ſicut ī intellectu. Circa quodattendendū iuxta triplicē gradū comꝑationis grāmaticalis in metaphora fundatū. ꝙdefectio ſeu priuatio/ vel tales termini dicentes negationeꝫ in hac materia/ nō accipiunt̉niſi ꝓut negāt vel pͥuāt gradū ſuꝑlatiuū/ velſimpliciter ſicut ī beatis. vel reſpectu cognitiōis vel fruitiōis glorie ꝓ ſtatu vie. Alioqͥnmanifeſta eſſet ꝯtradictio. neqꝫ diceret̉ plusaīa cognoſcere ꝑ eā qͣꝫ lapis aūt aſinꝰ. ꝓpterea nō dicimus ꝙ ſit defectio ſolū. ſed ē vniVtiua defectio vel vnio defectiua. ¶ Gloria patri cū filio et ſpūſancto. p̄exigit hominē eſſefidelē chriſtianū. Huius ſignū eſt ꝙ diuinꝰ

Dionyſius incipit hanc noticiā ꝑ orationeꝫad beatiſſimā trinitatē. Trinitas inquit ſupereſſentialis ⁊ ſuꝑdeus ⁊ ſupoptime xp̄ianoꝝ īſpector theoſophie dirige nos ⁊c̄. Notet̉ in pͥmis inuocatio trinitatis/ cuiꝰ nō habet̉ in via cognitio niſi ꝑ fidē ſaltē. nō ꝑ gloriā. Eſt igit̉ hec noticia ⁊ īuocatio nō ad ſenſum ſicut cōſtat. nō ad imaginationē. nō adintellectū viatoris. Eſt igit̉ ꝑ fidei myſteriū¶ Gloria patri cū filio ⁊ ſpūſācto/ ẜm myſteriū iure vocat̉ theoſophia xp̄ianorū/ accommodatius qͣꝫ theologia. Theoſophia ſiqͥdēdicit̉ magis a ſapore dei qͣꝫ a logos qd̓ ē ſermo. vn̄ theoſophia noīat̉ quaſi ſapor dei. hͦvidit qͥ dixit ſapientiā eē ẜm nomē ſuū quaſiſapidā ſciētiā. Tribuit igit̉ diuinꝰ Dionyſius magiſteriū huiꝰ theoſophie ipſi btīſſimetrinitati/ vocans eaꝫ inſpectorē theoſophiexp̄ianoꝝ. Ubi em̄ amor ibi oculus et inſpectio. Prouenit aūt ex amore dei benignit̉ inſpiciēte xp̄ianos cognitio ẜm myſteriū/ q̄ ēvnitiua defectio. ꝓpterea pͥmo capitulo ī lr̄apoſt orationē ad deū/ ⁊ exhortationē ad Timotheū ſic ait. Hic aūt vide quō nemo indoctorū auſcultat ⁊c̄. vocat indoctos/ paganos. idolatras/ ⁊ ph̓os imaginātes ſua ſcīadeū poſſe ꝯp̄hēdi. qui tamē poſuit tenebraslatibulū eius. ¶ Gloria patri cū filio et ſpūſancto. ẜm myſteriū fidei in viatoribꝰ pōt dicere negationē ſeu pͥuationē cognitōnis deiẜm duplicē gradū ſuꝑlatiuū. et hoc vel ſimpliciter ſicut in beatis. vel ẜm qͥd et ꝯꝑatiuereſpectu tm̄mō theoſophie beatoꝝ. qͥ ꝑ myſteriū fidei nō cognoſcūt. Notat̉ aūt iſta negatio ſeu pͥuatio vel defectio ꝑ hāc p̄poſitionē ſuꝑ. exemplū ſtatim in pͥmis tribꝰ adiectiuis additis ad hoc ſubſtātiuū trinitas. queſūt ſuꝑeſſentialis. ſuꝑdeus. ſupoptime. ẜmtria q̄ appropriant̉ trinitati. Eſſentia vl̓ vnitas quo ad patrē. ꝓuida deitas quo ad filium. ⁊ optima deitas quo ad ſpm̄ ſctm̄. Conſtat itaqꝫ ꝙ ſi eſſentia. deitas ⁊ bonitas accipiant̉ ẜm gradus cognitōis dei pͥmos. poſitiuū .ſ. et comꝑatiuū. competit viatoribꝰ talis cognitio. ſed nō in ſuꝑlatiuo gradu qui ēpoſitiuus et comꝑatiuus in beatis. quantominus ſuꝑlatiuū dei gradum ſimpliciter cōprehendit. ¶ Gloria patri cum filio et ſpirituſctō/ ẜm myſteriū regni dei. vbi videt̉ nude ⁊ clariſſime deus. Hec tria vocabula/ ſupereſſentialis. ſuꝑdeus ⁊ ſuꝑoptime neq̄untnegare ſeu pͥuare ſuꝑlatiuū gradū cognitionis vie. ſꝫ ſuꝑlatiuū gradū cognitōis patrie

Xx 5