De meditatione crucis
XCVI
Lucaꝫ cuius adeſt celebris lux/ ꝑlege lucasTrinis cum ſocijs geſta crucis reſerantO luca felix qui viuendo ſtuduiſtiMorte crucis corpus mortificare tuumCrux petruꝫ reuehit ad celos ⁊ cruce fraterTu ſuus andrea letus alacris obisStigmata frāciſci ſeraphī ſub imagīe fixitUt mors fortis amor/ flāmeus ac penetrāsUbonauentura crucis hoc ſuccenſus amoreQd̓ fuerꝭ nomē/ ⁊ tua ſcpͥta docent.Indicat hͦ picta tumulo ꝓpria crucꝭ arborLugduni qualem plurimū orbis habetZius ad exēplū ſtrictim crucꝭ acta reponeQue videas oculis/ corde vel ore legas.Nidulꝰ eſto tuus crux tutus/ pulcer amenꝰIntra quem foueas pulliculos operumXp̄s obūbrabit ſub pēniſ/ pruma nec ardorNec poterit miluus eē ſathan nocuusAdde ꝙ ex omni regionis parte ſubibitFlans pius affectus flamine carmē agens.Carmē ab interno cordis reſonare docebitGāma nouū/ punctis qd̓ crucis inſerit̉Cantica delectant ſi talia lector abundeSub duplici lingua comperies alibiCrux ē actiuis/ crux theoricis ſpeculādaSorte nō equali/ nec oculis paribusMarthā ſollicitā ꝑs circa plurima turbatDum pro parte ſua ſola maria ſedetIppi ſūt oculi lye claro ſed ocelloRachel amicicior cernere diua pōt.Uiuat ꝑte ſua q̄uis ꝯtēta ſororūAlternare vices/ gratia ni dederitGratia qd̓ nō dat nemo feliciter audetGratia rara nimis mente vacare deoCorpore veſtiuit ideo ſe xp̄s/ vt eētAd diuina tibi dux/ via/ ſcala/ ſtatusCorde tenēs xp̄m / ꝑ ſenſus carnis habereTecū crede deū/ quod ſatis ad meritūTheoricos humilis qͦs nō dat̉ hic imitariCollaudes/ ⁊ erunt p̄mia certa tibiStringe crucꝭ malū/ ſi non potes alta tueriAd patriam ducet te ratis eccleſieSit theoria crucis inſpectio crebraSufficit en ſanguis pulliculis aquileDū crucꝭ accubitu rex ē/ tua nardus odorēSpirat/ ſi fuerit plantula parua calensImpoſitas laudes pͥus et deuotius implePrecipuum ratio vult opus eē deiCcl̓ie vocē loq̄ris q̄ fortior ē/ vimNeſcio quā dat ei qͥ regit eccleſiam.Pſallas attēte/ ſapiēt̓ pſallere iuſſPoſt intende tuis/ vel meditando ſile
Affectus ſi quādo pios deuotio guſtatRuminet/ vt dū vult mandet eos notulisNobiliora nimis ſacre ſunt vaſcula mēſeSed guſtata fauis mella placent ꝓprijsSuſpectꝰ ſapor ē quē nō ꝓfert crucꝭ arborOrtus ⁊ ille ſacer a froneſi riguusGratia certa crucis ē/ qn̄ repete cor vnoMutat̉ viſu/ moxqꝫ nouus fit homoAnxius ē aliqͥs curis ſtimulatus amarisCrux animū ſubeat/ ſoluit̉ omne malumErigit ad ſpem/ lugentē ſolat̉ ⁊ atreDiſparent tenebre vis inimica fugitEffugat a ſe triſticiā mens leta maloꝝIam meminit/ que ſe preterijſſe videtPeccatis deus indulſit qꝛ penitet/ ergoSobria letat̉ iure dolore ſuoOs hꝫ vt fedis ī amoribꝰ illaq̄atim Crebro voluptateſ p̄teritas recolūtHic locꝰ ē/ hͦ tp̄s adeſt/ modꝰ ille ioDū deſiderijs ꝑfruor ipſe meis(coſisDona crucꝭ plꝰ verꝰ amor ſuſcepta recenſetGratus amatus ſe quo magis afficiatHic locus iſta dies/ fuit hec oratio talisGratia qn̄ modis ſe dedit in varijsErgo p̄cipue ſatagas ſemꝑ memorariSuaues affectus quos tibi crux peperitAffice magnete ferrū ſpectare videbisUſqꝫ polum/ tua ſit mens ita fixa cruciMens affecta fide xp̄o ſe dirigit ⁊ ſpesErigit amplexū porrigit verus amorTunc froneſis reficit/ pax dicit ſufficit/ vnitGloria/ ꝑficiens ꝑficiendo cadensCaſus ⁊ occaſus felix / qꝛ ſemꝑ in ortuPermanet/ ⁊ mira fit nouitate placensUiſio non tedet/ recreatqꝫ fruitio viſiEſurit ⁊ ſatur ē ſemꝑ edens qd̓ habetIlige tota mēte deū ꝓ te patientemAtqꝫ redēptoris īmemor eē cauedDilige toto corde pio puroqꝫ/ necErrorum nebulis obtenebrare ſine (vllisDilige tota ſic anima/ ſpōtaneus vltroQuod facias hilaris que iubet ipſe deusFortiter ergo deū ſapiēter ſuauiterqꝫ omniDilige virtute viribus omnimodisSit tīor vt dn̄o ſit honorqꝫ deo ſit amatꝰUt tuus ē totiens ſe vocat eſſe tuumDitius eē nihil poterit/ quis ditior heresQuā cui de ſummo dicere fas meus ēInteriores ſe iungunt ſenſus deitatiObiectum deitas cuiqꝫ fit vt ꝓpriumLux ocul̓ ſplēdet quā nō locꝰ accipit vſqͣꝫAttamen in nullo deficit ipſa locoDulciſone reſonat ſine tꝑe/ ſpirat ode
Xx 4