Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Carmen

Onſcia ſecreti ſapiēs ioſephīa ſuꝑni2Queſtio me pulſat plurīa/ ſolue p̄corQueſtio p̄cipua/ terrꝭ ſi v̓go viatrixUndiqꝫ ꝑfecta plus gabriele fuitAffirmatiuā pietas materna videt̉Ponere/ nāqꝫ deus ſolus eam ſuperatOppoſitū ꝓbat ignorantia paſſibilitaſqꝫMatris cui nec erat viſio clara deiEt docet hāc gabriel trepidā ſolat̉ an̄ ip̄mPerdidit ignara per triduum puerumQuid ipſius aīam ꝑtranſijt aſperMorte ieſu gladius / vaticinante ſene.Scire tuū ē rn̄dit ſacra ſophiaOm̄ia myſteria. Qualiacunqꝫ daboUirgine matre fuit v̓tꝰ habitus ſtatus ipſiTunc ſtatus in terris qͣꝫ gabriele minorUirtus ac habitus qͦs gratia deſtinat illiGratificans matrē celſius arce locansAttn̄ īcludūt ſcrupulos p̄dicta fatemurDifficiles/ tibi ſunt iſta notanda priusEſt naturalis ē carnaliſqꝫ voluntasTercia ſit duplex que ratione vigetHanc abſolutam dic ſub conditioneSeu deſiderio format eam pietasPrima duplex ex ſe nunqͣꝫ peccare valebitCui tamen interpres eſſe ſolet ratioAbſoluta deo ſemꝑ conformis oportetSit ratio/ pietas nulla repugnat etConditio ſaluat ſe ſupponēs rationiUelleqꝫ diuino ſic ieſus edocuitorro qui neſcit ē ideo vicioſusSi non ignoti debeat eſſe ſciusOm̄ia que nouit dn̄s res nulla creataScire valet/ multis pena nec ē viciumPurgāt illuſtrāt ꝑficiūtqꝫ hierarcheMaiores imos nulla tamen macula ēMiſſus ab excelẜ actꝰ afferre hierarchosSic fuerit cordi virgineo gabrielRurſus multorū virgo ſi neſcia merensQuid mirum? triſtis filius eius eratRiſticiā dat ars res aduerſata volētiQualiter potuit eſſe volēte deoHoc pietas potuit ſe ſaluās ꝯditiōeAppoſita/ de qua multa loquēda forentEſt de noticijs diſtinctio plurima quandāExperimentalē iungimus ad reliquasProficiens in ea chriſtus Tantundē repertū ē de carminibꝰ his lugduni in conuentu celeſtinorumLentilogiū eius demeditatione crucis. cuius pars magna habet̉ inter carmina ſuꝑ Magnificat.

Xaltauit ais hūiles o ꝟ̓go beataMd̓i quā dn̄aꝫ magͣ potēs ſtatuitCur? qꝛ reſpexit hūilē deꝰ vt tuꝰ eētFilius/ matris ſubditus imperioGloria ſuſcepit humilē. ſublimior ex hocIpſa nouiſſima fis ꝓximiorqꝫ deoNāqꝫ nouiſſimus abiectior eſſe virorūIn cruce ſuſpenſus eſſe ieſus voluitPropter qd̓ deus exaltauit/ ſibi nomēale dedit/ nomen omne quod exuperatSta collige te mea mēs hīc corrue totoProna ſinu/ ſignū ſtringe ſalutiferumTolle iugū crucis/ a diuellere nullusPreualeat caſus dic crucifixe ieſuFaſciculꝰ mirrhe mihi dilectus meus/ interUbera ꝯſtringet ſe mea/ ſuauis amorOſcula det labijs vngat trahat afflet odorēIntus/ in cellas ducat aromaticasAmēs raꝑis/ mea mēs digna flagellisOſcula vis/ cuius terra tremit tuituArce p̄cor rapit en pietas īſpecta ſup̄Que maieſtatē ſinit/ vt verear (Grachiadiſtēdit/ vultū declīat/ aꝑtūPer latus oſtendit ſe cor amore meiFrigidꝰ ingratus meus eēt amor / amorēSi talē minime flexus amaret eumMaieſtas fateor retrahit ſi conſpiciat̉Carne tegit ſeſe/ ſola patet pietasO pietas nec colaphos nec ſputa flagellaClauos nec mortem reſpuit ecce crucis nec amore mei lāguet neqꝫ vulnera ſētitMortuus in dura ſed cruce pendet adhuc.Hortuꝰ amplexū ſe quō ſubtrahet audeMens pia/ coniungi cum pietate ſuaOs dare qͥd refugꝭ? cur ī amore liq̄ſcensTota fluis? cur crux madet ex lachrimiſIp̄m forte tenet flētis gremiū genitricisDe cruce depoſitum flens ſibi compatereSaxea mēſ nimis ē adamāteqꝫ durior atroTalia que ſpectās mollior eſſe nequitAnge ieſu virga totiens crucis vt lachrimarumDe cordis ſilice largior vnda fluatMarmore frigidius o cor qd̓ tātus amorꝭNon rogus accendit/ ſtaſqꝫ gelu rigidumFlāmiuolis ſaltē ſcintillis te ingerere corQue crucis ex omni parte vides ſaliunt.Incipe ꝑcutere pͥmiſqꝫ nouiſſima iungeSingula que patit̉ virgo ieſuſqꝫ notaUna tibi poterit ſcintilla niſi reprobus ſisIgnem de lignis/ crede crucis parereAdijce ſarmenta viciorū/ que reſecabisIunge/ quaſi ligna plurima dona dei

E