Carmen
Conſcia ſecreti diuini/ ſicut amicaSicut dilecti ſponſa columba/ ſororHas dat theorice laudes ſapientia viteSolitarius ē ſolus amicus eiNec ſolus tn̄ ē qͣꝫuis locus ⁊ manus et pesOſqꝫ vacent/ animus omnibꝰ obſequit̉Proficit hic ⁊ nunc verū ſcrutando/ ſalubreScribit que ſenior poſteritas relegatNulla licet ſcribat/ nil p̄dicet ore/ peroratMoribus exemplis/ voce loquens operūEſt ſolitudo precioſum crede talentumTerrenis caueas dum datur infoderePoſſe vacare ſibi nō gratia parua videreQuā ſuauis dominus gratus ea fruereMarthaſit intēdēs multꝭ/ ſinat ipſa ſororēUti parte ſua/ vult ieſus hos fieriSciſma nec īterſit mēbrꝭ/ oculuſqꝫ tenellꝰNon culpetur agat ſi manuale nihilAgͣ domꝰ vaẜ nec ſeruis vtit̉ hiſdeꝫmNō par officiū/ ſors ſua cuiqꝫ ſat eſtSūt tot ī actiuā pede qui ſe p̄cipitiTheorice paucos q̄ſo vocare velint (dātSit fortes/ gladios teneāt ſalomōis ab inLectulus ob ſpōſā/ ſpōſa qͥeſcat ibi (tra ēFilia clauſa domi maneat/ matri famulet̉At vir in arma ruat ditior ex ſpolijsSolus/ nō pugnat ſed ꝓ pugnātibꝰ oratHos nō dedignans actio quos tribulatOcia non laudi tribuit nec obinde ſuperbitSe catulo ſegni iudicat eſſe paremEt tamen impetrare pōt dilectio/ quod nonUel labor aūt meritū ſe cruciantis habetSueuit amicicie ius/ regl̓a ius dare qd̓ nōConcedit meritum iuſticieqꝫ rigorAmbo parē referunt p̄dā/ tētoria ſeruansMiles ⁊ hoſtiles exuperans aciesEſt equidem felix/ eſt ſolitudo beataSi ſimplex nec iners fructificet/ vigeatI rō trahit affectū/ ſi ſenſus ⁊ actusNō diſcordent/ ſit gloria vana ꝓculRumores fugiat/ dicens ſibi clauſeFactorū rō ſit tibi velle dei(qͥd ad teSolitudo nocet niſi deſit ſollicitudoCurarum interior cor lacerans miſerumCor gͣuat ebrietas/ cor crapula/ curaqꝫ viteSole ſub hac triplici peſte perire caueSunt qͥ delicias reputāt ſub ſentibus eſſeSub curis quibus eſt irrequieta quiesParcit eis dominus ſibi ſe cōmittere ſolosAtqꝫ miniſterio collocat ipſe ſuoAſt alios quos ſcit pro vita qualibet aptosNunc has nunc illas vult variare vicesOptima pars hec eſt/ hec robuſtiſſima felix
Gaude cui dominus preſtat vtraqꝫ fruiAlterius vti gaudet natura nec vnoCorpus iners ſtudio iugiter eſſe ſinitUita beata venit cui ſolum ſufficit vnumSola vacat ſoli ſed ſocialis ouat.Ib̓tas onagrū delectat libera colla FlLiber ⁊ a turbis montis apca colitPellicanꝰ macer ē deſertꝭ incola ſolꝰSerpentes perimit pulliculoſqꝫ fouetNycticorax tenebrꝭ latitat/ qꝛ lumē ab extraInterioris vim diſgregat intuitusPaſſer vt in tecto ſta ſolitarius altoTe neqꝫ conturbet turbida cura domusUnus ait culpatus eo ꝙ non loquereturNi tacitus proſim ſermo nec edificatPrima dei requies ſopor ade tres abraāqꝫCernens/ ac eſau ſacrificare volensScala iacob ſua lucta rachel̓ amorqꝫ decoIgnis oreb/ moyſes mōte loq̄ns dn̄o (reCatica cū pſalmis montana maria petendoSymeon iubilans/ quiqꝫ colunt heremuꝫBeniamyn/ et paulꝰ/ aquile ſimiliſqꝫ ioh̓esExtaſis ⁊ petri/ celſa videns ſtephanusTurtur ſoliuaga volitās/ et alauda canēdoUitam ſymbolice theoricam tibi dantUam ml̓tos hoīes p̄uētrix gr̄a meEx īprouiſo viſitat ⁊ reficit (ſtosNūc ſapit h̓ pſalmꝰ nūc ꝟ̓ſus ī intiLabit̉ apꝑuit aridꝰ an̄ nimis (ma cordisErgo nec introitus ſcitur/ non exitus eiusFelix qui ſemper peruigil optat eamExpecta tamē ī tempus placiti tribuentisSit locus atqꝫ modus/ eligat ipſe ſuusA ſeruo nunqͣꝫ dominus declinet in iraSed nec in ira ſit o ſuus introitusHoſtes heu legimus/ dn̄s quos ip̄e cibauitFrumenti ex adipe/ melle repleuit eosCur? vt iuſtior hīc pateat damnatio donisDum ſunt ingrati muneribuſqꝫ patrisTolle pr̄/ tolle tua munera/ ſi tuus hic ſitSeruus abuſurus verbera da potiusAſt heu verberibus potero fortaſſis abutiQuicquid vis igit̉ fac modo ne pereāGratia p̄ueniat/ cōmitet̉ ⁊ vſqꝫ ſequat̉Securus donum poſtulo tale mihiEns pure ꝯiūcta d̓o ſecreta niteſcit GmnFit regio pacis/ lucis ⁊ aula placēsFulgida caligo ē nebule tenebreqꝫMōtibꝰ et̓nis lumīa crebra micāt (coruſcātInqꝫ ſinu mentis numeroſe ſpiritualesAnguſtat rerum ſe nihilum ſpeciesOrdine qͥn etiā reſident fantaſmata pulcroImmotis vt aquis ſol radiare ſolet.