Super Magnificat
X ¶ V
Dat freneſim capiti ſic reueriſa venitUerba nihil connexa ſibi ꝓfert reueriſansNeſcit quid ſequit̉/ quid ve repugnet eisCur? qꝛ nulla regit ratio fantaſmata/ nulloOrdine que gyrant vt mare fluctiuagumSōniat gͦ vigil minꝰ aūt plꝰ plurima vexātFortia vel modica dum ſimulacra caputGallū nūc loquit̉/ aſinū mō/ caſtra ve terrisFundat in hiſpanis vota facit variaPaſſio que fortis fuerit que fixa cerebroCredite ꝙ non vult ſe ratione regiAſſio dū turbat cerebꝝ fit hō fatuiAuget̉ tādē/ ledit/ ⁊ ē freneſis (ſansErgo vides cordi deuoto vl̓ ſtudi(oſoNoxia cur fiunt idola corporeaAbſtrahat gͦ ſagax a fantaſmatibus almamUim mentis/ puro lumine ſe recreetSed qͣꝫ difficile eſt/ qͣꝫ rarum/ nec venit vlliGratia ni fuerit deſuper irradiansQua duce p̄ſumat cor ſurſum poſſe leuariEt quadam lucis ſe regione fruiSemper ſuſpecta ſit quantūqꝫ ſalubrisPaſſio credatur/ quem retinere nequisNāqꝫ preire ſuam que ductrix eſt rationemGeſtit ⁊ effrenem ſe rapit abſqꝫ modoNon ſecus indomitū vidi geſtire caballumSic ſtimulis acti thaurus/ aper furiuntPaſſio iudicium variat. prout ebrietatemNon vno faciunt fumida vina modoHic ſilet. hic loquit̉ furit hic. ridet pius illeHic vigil hic ſtertit/ fit ratione nihilLoria celſa deo vob̓ vir ⁊ o muliergQue vos ꝯciliet ſꝑ amore pari (paxQui mores hoīm/ qͦs ſecū ſexꝰ vt̓qꝫFert/ conferre cupit/ ſcandala precaueatNā generare ſolet odium collatio talisLaudetur potius fedus amicicieMutuo ſe refouent artus in corpore veroHumanus ſic ſe ſexus vterqꝫ iuuetCōſona mēbra ſibi nō vllū corꝑe ſciſma eſtNon oculus manui dicit inepta mihi esEſt hoīm ſpecies eadem / ſit femina / ſit masSunt anime ſimiles que ratione vigentConditor vnus eis plaſmator ſiue creatorPar ⁊ origo dedit nobilitate fruiMateries ſimilis/ claudunt̉ morte pariliIdem finis eis primo ſtatutus erat.Crimina nēo libēs ſua credito vult recitariCum ſoleat laude quiſqꝫ tumere ſuaDixeris ergo frequēs qd̓ ſexū poſſit vtrūqꝫNexu iocundo conciliare ſibieXhortare/ colāt ⁊ amēt ſe ſexꝰ vterqꝫPreueniāt gratis iugiter obſequijs
Si vitā inſpicias hoīm/ ſi deniqꝫ moresNemo caret vicijs iunior aut ſeniorO tandem maior parcas inſane minoriNon alios damnet quem mage culpa ligatOmnes nōne ſimul eadē damnatio ſtringitOmnes peccati perdita maſſa ſumusQuiſquis ſaluatur hunc ſaluat gratia ſolaGratuiti doni eſt gloria/ nulla tibiNos fecit dn̄s/ nos deſtructoſqꝫ refecitSunt ⁊ apud dn̄m femina virqꝫ paresNunquid vita mares ſolos eterna beabitHec ne ſalus cuneo femineo dabiturQui ſexum culpat muliebrem ſiue virilemCulpat cum puero te pia virgo tuoMatribus ⁊ patribus ꝓprijs cōuicia dicitSanctos ⁊ ſanctas conſpuit improbiterUir bonꝰ eſto mēor/ ꝙ ſit tibi femina ꝯſorsInqꝫ tibi gratum ſit data ſubſidiumIr qͥ fortior es qͣnto robuſtior in te QEt pallet valido mens tua iudicioFemina ſi variū cor hꝫ mutabile ſꝑPlus indulge ſibi / plus miſerere piusTu dux/ tu rector caput es rege ꝯſule nutriDilige/ ꝯſerua/ chriſtus vt eccleſiamScadala ſed dicēs p̄bet mihi femīa crebroBlandicijs rixis cultibus illecebrisConſentire caue/ tibi nil affirmo nocebuntHoc tua/ ſi preces/ non ſua culpa facitQuid ꝙ res omnis laqueus culpe fit iniqͥsOmnis non ideo res odienda bonisCultū ſi nimio mulierum ſexus oberratPonat noſtra viri prouida cura modumEuam debuerat adaꝫ rep̄hendere/ ſed dumConſentit/ ꝓprium plectitur ob viciumFemina ſis ſubiecta viro/ caput ē/ ſibi pareLaus ſua laus tua ſit gloria fama decusProbra mal̓ dicta bōa ſis ſcito tua laus ſūtNam virtutis honor dedecus eſt vicijOn nocꝫ īnocuis īfamia feda nocēnAn̄ tribūal onꝰ qͥſqꝫ feret ꝓpriū (tūFeīa cū tibi ſit pudor ⁊ deuotio corFlebilis ⁊ mollis vtere dote tua(disCerne ꝙ om̄ipotēs ꝑ ſexū fortia fregitSepe tuum/ tribuens martyrij brauiumErgo ꝓbas conare ſequi / vos fortia fortesExercete mares/ laus ſit vtriqꝫ ſuaSit vobis ī amore bono nexus/ cor et vnūUna prout ſpecies finis ⁊ vnicus eſtSpus annexas tres vires tres qͣſi ſpōſusAncillam/ ſociam/ ſuſcipit ⁊ dominamEſt ancilla caro/ rō quoqꝫ libera ſed mensEſt dominans grauidat ſolus eam dn̄sArtes fuſca petit ſeruiles fulgida franca
Uy 4