Carmen
Deica vult ſoli ſola vacare deoSpūs eſt ſeruus/ liber/ dn̄s/ prout his ſeArbitrio proprio plus veminus ſubijcitCōſona ſi fuerit microcoſmo cōpl̓a triplexNil macrocōſmo pulcrius aſpiciesT ſctm̄ nomen eiꝰ cuius? niſi ſanctiSanctorū/ ſanctos vt ſuꝑas aliosSanctꝰ ſanctoꝝ vult ſctm̄ ſcīficariNomen vt orando prima petitio datEſt natura capax rationis/ cetera clarisDotibus excellēs/ que meminit/ ſcit amatProuida cura patris homī ſpecialit̓ aptaꝫOrandi formam iuſſit ⁊ inſtituitHic bona q̄ cupiat/ mala q̄ fugiat numerāt̉Mentis ⁊ interpres lingua deuꝫ rogitetQui pater es noſter in celis/ ſanctificeturAbba tuum nomen ſanctificare potensAdueniat regnumqꝫ tuuꝫ/ fiatqꝫ voluntasIn terra ſicut celicus ordo facitPanē hodie noſtrū da nobis quotidianumEt ſuper ens/ triplex qui datur ⁊ ſatiatDebita dimitte nobis/ dimittimꝰ vt nosHis quorum nobis debita noxia ſuntNe nos inducas vt nos temptatio ledatGratia ſed tua nos liberet abſqꝫ maloIra dei pietas omnis pietatꝭ origom Ex nihilo miſeris ſe dedit eē patreꝫ.Filius es/ nō iā de terra/ celicꝰ eſtoCeleſti caueas degener eſſe patriAdde ꝙ ⁊ frater dici dignatur/ ⁊ eſſeProximus ⁊ ſocius factus homo voluitImmo mīſter ait ego ſum/ non conditioneSeruili/ pietas vnica flexit eumAmplius adijciaꝫ qd̓ crede tn̄ / qꝛ ſponſumTradit ſe menti deigenamqꝫ facitFilius ergo tuus deus/ o dignatio qualisFactus verbigena magnifica dominumNoſter ꝑuulus es natus nobis/ datus ideꝫFilius/ ⁊ nomen emanuel propriumFactus es ⁊ nobis vltro ſapientia/ iuſtusSanctificans/ redimens / vitaqꝫ vera viaQui ſolus ꝓprie es/ ex quo ꝑ queꝫ fit/ ⁊ in qͦQuodlibet es forma/ finis ⁊ efficiensHinc vnū verū bonitas/ ſpēs/ modꝰ ordoPondus/ menſura/ prouenit ⁊ numerusN celis habitas/ celū celi ſil̓ ipſumCelum celorum dixeris ex ꝓprijsUel celis id̓o qꝛ te celas/ tenebraſqꝫPonis latebras/ cui locus eſt nebulaHec caligo qͥd eſt tibi ſermo myſticus edetQuem docuit paulus/ crede dionyſioScribimꝰ et legimꝰ/ loqͥmur qͦꝫ pl̓ima/ ſedOmnia ſunt ſi nō ſpūs introducet (quid
Multis hos celos deuotio fecit aꝑtosDixit vterqꝫ iohan celica viſa ſibiPrologꝰ hactenꝰ orādo nos fecerꝭ aptosAttentos dociles/ queqꝫ petenda ſequiAbba tuum nomen oramus ſanctificeturSanctuꝫ ſanctificans ſanctificare decetNomen noticiā quaſi notamen vocitamusEſt vnum nomen omnimodumqꝫ deoSanctificantē nos decet illuꝫ ſanctificemꝰSedulo queramus nomina noſſe deiHeologia t̓plex nūerat̉ myſtica tratSolꝰ ꝙ ſe ſcit exuꝑante gͣdu (ditAt ꝑ ſymbolicā trāſferre ī qd̓qꝫ creFas ē/ ⁊ ſummo nomina ferre deo (atumUilia dum tranſfers aures offendere noliSimplas atqꝫ pias vera licet tua ſintEx perfectis propria conſtat theologiaNil imperfectum nominibus reſonatOmnia tollit myſtica ſummo/ datqꝫ ſecūdaNomina cuncta deo/ terna ſtat in proprijsPrima deum celat in ſe volatqꝫ ſecundaSymbolicis retinet terna velut mediū.Tercia nāqꝫ parit conceptus interioresAbſtractos/ primo principio propriosActus ꝑfectus/ primꝰ/ purus qd̓ et eſt ensEternum/ verum/ ſimpliciterqꝫ bonumUtitur in patria conceptibus intuitiuisQuos nude viſus imprimit ipſe deusFinge deus retrahat ſe/ ceſſat ⁊ intuitiuaUiſio/ nāqꝫ deus ſolus erit ſpeciesDueīat regnū / qꝛ ſi n̄ pͥmitꝰ ad nosaUenerit ad regnū nitimur ī vacuūIntra nos regnū ih̓s eē dei manifeErgo ſuuꝫ regnū rex regat vt ꝓpriū (ſtatLigna petūt regē nec ficus vitis/ oliuaConſentire volunt/ nam ſua ſufficiuntSolus in aſſenſum ſe ramnus inutil̓ iſtisDeuouet vt regnet/ deuorat ignis eaFabula ſpectat eū ꝓpriū qͥ ſpernere regnuꝫSuſtinet interius/ exteriora petensFiat velle tuum dices conſentit et optatCongratulatur/ amat/ cōplacet atqꝫ fauetElectiuus amor ſe conformare ſupremoUelle tenetur ei/ dum ſatis innotuitSi iubet aūt ꝓhibet ſed ꝯſilij monitiqꝫAc de permiſſis non eadem ratioNemo dei temptet fieri cū murmure iudexCur mala permittit res aliaſqꝫ facitDuꝫ peccata ſinit nō vult ea ſed vetat/ oditQuāuis nō remouet/ punit at illa tamenIat ꝓgreſſū deſignat an oē creatuꝫDicendo fiat/ protulit ipſe deusCorporei motꝰ t̓raꝫ ſi reſpicꝭ/ hi ſūt
S
R