Super Magnificat
XCV
Hanc deus impreſſit menti cuꝫ viribus eiꝰIndelibiliter dum manet ens propriumLibera vis nūqͣꝫ niſi ſit ſiml̓ arbitra peccatDote quidem tali pollet imago deiUult natura deus/ vult inclinatio rectaSpiritus vt menteꝫ ducat in alta ſuamSpūs arbiter ē. mens libera/ collige paucꝭInter eas vires ſectio qualis eritUpūs arbiter eſt vires anime ſuꝑ omnesQualis contingit ſub ratione regiEſt penes arbitriū queuis operatio laudisUel vicij/ rebus vtitur aut fruiturArbitriū tuleris/ nihil eſt peccabile/ nullumDemeritum cuiqͣꝫ prouenit aut meritum.Pūs ē typice dictꝰ iacob/ ⁊ varie virAncille ſocie vir pariter domineMētē dic dn̄aꝫ dn̄i cui fulgꝫ imagoGloria/ lux/ ſpeculuꝫ/ quē memīt/ ſcit / amatSindereſim quādoqꝫ ſcias ꝓ mēte reponiCuius natura pellit ad omne bonumAut ꝓut h̓ loqͥmur ſoli mēs dedita primo ēCuius ⁊ obiectum finis ⁊ vnicus eſtMēs ita ſnidereſim ſuꝑeminet vnica iungiQue ſolet ad ſponſum filia virgo deumMens ⁊ apex mētis ideo diſtincta notēturSit ꝙ amor radix finis ⁊ initiumOmnia finit amor ꝓut inchoat oīa/ nunqͣꝫIpſe tamen neſcit nec memor eſſe nequitUnius ⁊ trini ſaluatur ſemper imagoApatre per verbū circulat almus amorImpͥmit hoc natura bonuꝫ / ſed gr̄a formatGloria conſummat poſt rudimenta vieContemplātis habes finē qͥ ſubleuat ad ſeMentem ſupra ſe ſicqꝫ ſigillat eamSt naturalis affectus ⁊ ē animal̓eEſt rōnalis mēs amat arce manēs.Mēs patriā repetēſ amat/ et q̄ poſſiMēs amat/ ⁊ ſe mēs oīpotētꝭ a mat (det illāDiuini generis amor eſt mentis triplus iſteFinis ⁊ obiectum ſtat tribus ipſe deusPer ſpeculū pͥmus amor ē ſpeciē tenet alterActu ſe proprio ſolus amat dominusSolus ī immenſum ſe nouit/ amat/ fruit̉qꝫActu non menſo nullus amare poteſtSub gradibus ternis opus exercet̉ amorꝭCredulitate prior fit/ ratione ſequensEx intellectu reliquum fit/ conſimili dicGratificus ꝙ amor triplificat meritum.Primū ſimpla fides/ intellectꝰ quoqꝫ donūQuod ſequitur preſtat/ dat freneſis reliquūGloria triplatur/ ꝯmunis prima ſecundamHater habet/ ternaꝫ chriſte ſupreme tenesUnica ſublimis gradibus caret om̄ipotētꝭ
Gloria/ ſit qͣꝫuis trinus ⁊ vnus idemRatia gͣtuitꝰ amor ē baptiſmꝰ amori IgPrimitus impreſſo deſuꝑ addit eā.Mēs ꝑ eā pr̄is eterni viteqꝫ ꝑhēnisHeres adoptatur/ ſponſa fit/ arra daturNaturalis amor nunqͣꝫ deletur/ eundemAd reprobos etiam continuat dominusObniti conatur ei male grata voluntasSe crucians vt equus calcitrat ad ſtimulūMira dei bonitas patꝫ ac inuicta poteſtasCurqꝫ voluntati pax nequit eſſe maleExtimulās agitat vrget pūgitqꝫ remordēsComplantatus amor iura dei retinensPrimꝰ amor mētis liber ſe ſponte coaptatPrimo principio quod nec amare neqͥtArbitrium ſequitur vſum rationis/ ⁊ vltroFlectitur in partes/ ſi volet/ oppoſitasSponte ve ſuſpendit ſe ꝑtes inter vtraſqꝫUſqꝫ quo confirmet gloria velle bonumLiber amor melior qͦ plꝰ fulget viget ardetCorde manu ſenſu peruigil hinc meliorSt occaſus ī ens puꝝ fit caſꝰ ⁊ alt̓In puꝝ n̄ ens/ mes ab vtraqꝫ caditDic ita ꝯtīgēs qꝛ nō valet eē ⁊ īeſſeNon impoſſibile dicitur eſſe tamenFalſa ve ſunt non alio eſt in eis mediumNon negat omne quod affirmatio ponitEt viceuerſa. quid me duret ibi.Principiū primū complexū fallere ponensRbitra ſe v̓tꝰ vireſqꝫ ſuas mouꝫ oēſ RaFlectit̉ ad ſeſe mota mouens eadeꝫ.Altera cauſa tn̄ ſꝑ ꝯcurrit/ vt ipſuꝫObiectum ſaltem cauſa ſuprema mouetActio non eadem motus ſeu motio motoHoc deus ad ſeſe ſolus habet propriumPar eſt obiectum pax eſt ratioqꝫ videndiActio ſed diſpar cum deus inſpiciturUerbum ſi dicat ea mens/ aliter tamē introUerbum diuinum corde pater generatSpiritus ⁊ ſanctus mentis ſpirat̉ a moreNon prout hunc ſpirāt filius atqꝫ paterExemplar verbum dices/ exemplar amorēQueꝫ ſanctus ſibimet ſpiritus appropriatUnica forma dei formas ſuꝑeminet om̄esAltera dic̄ non eſt forma realis ibiFormales varias rationis fabricat vſusIntellectiuus abſtrahit/ aut reſeratComponēs caueat falſos cōiungere ſenſusDum ſuper abſtracto ſcire cupit quid id eſtEns a mene dū variat̉ imagīe luneinMens qꝛ metitur eminet et memītMēs ita totꝰ hō/ mēs intellectꝰ et ēIpſa volūtas ē vis memorās parit(ens
Uy 3