Carmen
Sſe gͣdꝰ rerū varios cogͦſcit ⁊ aptoCūcta loco poſita qͥcqͥd īiquꝰ agatOrdo ſcd̓s hꝫ mala pl̓ima. ſꝫ tn̄ illaSolis noxia ſunt/ iure volente/ malisSis bonꝰ innitēs pͥmo bona ſūt tibi ꝓrſusOmnia nilqꝫ tuo deerit in obſequioExclamabis ad hec quo pacto qͣ rationeEſſe bonus valeo ni deus hoc dederitNon potes affirmo. quare ſis ſubditus illiAtqꝫ tuam minime iuſticiam ſtatuasEſt tn̄ oranduꝫ/ bene viuendum/ medijs lexQue iubet inſtandum/ nec potes abſqꝫ deoMurmura nō reſonēt hoīm da q̄ſo ſalutesIpſe deo ſoli/ qui creat ⁊ recreat.Prime libertas cauſe determinat omnesEffectus/ ꝓprio vult vt in arbitrioPh̓s ſi libertatem denegat iſtamAut nihil aut fiet omne potens fieriEcce gradꝰ ſil̓es numero ſiue poſſibiles ſūtQuilibet vt fiat hic fit/ ⁊ ille nihilUdicio res ſolerti penſata/ docebitOm̄ia ꝙ pͥmi termināt arbitra vis.Non tn̄ arbitrij libertas vlla creatiTollitur augetur ⁊ viget inde magisCur ita vult ita nāqꝫ deus qͥ cuncta mīſtratCondita vult proprijs ⁊ ſinit ire modisNaturalis vis quam reſpicit ordo ſecūdusContīgenter agit/ ſi deus inſpiciturSed manet arbitrio dupla ꝯtingentia nr̄oOrdine ſub duplici ſic patet imparitasImpius ē error dicens prodire neceſſeOmnia ſub primo ſi referantur eiRes habet inſtanti ſolo quecunqꝫ neceſſeSi vult nanqꝫ deus/ queqꝫ repēte peritTolle deū facere qͥcqͣꝫ mala nulla manebūtNon tamen idcirco vult deus eſſe malaCur ita? nā ꝓpriam vult appellat rationemNemo malum vellet ſub ratione maliSermo pias igit̉ ledēs aures reprobeturQd̓ deus actor vult crimina. probra. nefasPūs exultauit ais meꝰ alma ſuꝑboſOēte ſui cordis ad nihilū redigēs.Spus ⁊ mēs ſūt eſſentia/ ponimusIn nobis animā ꝯſociamus eis (vnaFit tamen a ſermone dei paulo referenteHas inter vires ſectio mira nimisSpūs atqꝫ anima qua ſunt ratione ſecatiLucida nonnulli ſcripta dedere ſuaAt ſi diuiditur vel quomodo ſpiritꝰ ⁊ mensSermo rarior eſt/ vtiqꝫ diuiditurQualiter aſtruitur rationis portio duplexNon re diſtincta ſed magis officioMentis amor deus ē ſolus/ ſed ſpūs omne
Reſpicit obiectum quo bene diligimusMentis imago deū ꝓſpectat vt vnica ſolūꝯpiritus obiecta plurima reſpicietSemꝑ in arce manet ſyon mēs ſpūs omnēHieruſalem quaſi rex regulat atqꝫ regitMenti lectulus ē ſpōſi locus vnicus omniTriclinio mentis ſpiritus imperitatPūs ē mēti dux ⁊ rector/ vice ſponſiQuam fecundare gratia ſola poteſt.Nāqꝫ vt̓o mētꝭ dū ſpūs aduenit alSupremi virtus ſemet obumbrat ei. (musNaſcit̉ hinc ſanctuꝫ dn̄i quod gratia gignitConcipit illud mens parturit atqꝫ paritUerbigene mēti dux ſpiritus additur/ eiusDum peregrinatur ducitur arbitrioUirgo Maria ioſeph nō te grauidauit/ eratAttamen ille tuus ꝯtinuuſqꝫ comes (virCum puero matrem fidus deducit/ alebatSponte labore ſuo ſedulitate piaSpūs haud aliter menti datꝰ/ impiꝰ ⁊ truxEſt ſi non domino paret ⁊ obſequiturImpietas quanta eſt ſeductor de duce ſi fitMentis ſi fetum ſuffocat aut perimit.Euenit hoc operū quotiēs alimēta bonorūDetrahit/ aut gladio criminis vltro feritAt ſi peniteat conſurgit cuꝫ puero mensRurſus ⁊ ad patriam fas erit ire ſuamIh̓tate viget hō duplice/ pͥma cohelFini/ q̄ nunqͣꝫ tota perire pōt (retLib̓a vis hec ē/ q̄ nō deliberat/ ē visArb itra cui flecti ſemper vtrinqꝫ daturCōplaciti pͥmā nos dicimus/ altera nomenA contingenti ſumit/ ⁊ officiumPollet vtraqꝫ deus/ ꝑ primā ſpirat ad intraAltera diſponit cuncta ſuis vicibusPrima neceſſarium non aufert/ altera veroContingenter agit proſpiciens mediaArbitra vis/ lune ſimilis/ mutabilis indeObuia fit prime noxia criminibusSi duo ꝯcordent vir et vxor/ ſpūs et mensPromiſit/ faciet chriſtus erit medioNō duo iam vel tres incōnexi/ ſed in vnumCor ſimul atqꝫ animam fortis amor rapietGratuitus cum natiuo iungentur amoresFinis principio/ quatinus alphaſit oMens ꝯuerſa/ mens pr̄ es/ dux v̓ginitatisAlme mee/ dicens oſcula ſancta feretRbitra vis ſi ſpūi ꝓpriet̉/ ad ipſumOīs culpa redit noxa. ſcelus. viciūaScꝫ omittit vel cōmittit/ qͥa mentiDiſſonat/ intente ſemper amare deumordet eo vermis damnatos arbitra qn̄Uis refugit qd̓ amans libera vis meminit