Super Magnificat
XCI
Uocibus aut proſis latius expoſitaIngenijqꝫ modum decet vnūquēqꝫ notarePar aquile non eſt queqꝫ volabit auisArs quoqꝫ nulla ſtatiꝫ totā ſe ꝓdit/ oportetUſus vt acceptam ruminet aſſiduusIngenium clareſcit ⁊ ars / ſi longior vſusAffuerit/ nemo ſumma repente capitRguit̉ ſeniuꝫ ꝙ deſipiens puereſcatAltera cauſa ſubeſt ꝑdita vita priorEſt v̓tus vegeta mīor ī ſene fortiorExanimo pacē de cerebro requiem (aufertFulget in antiquis ſapiētia/ ſꝫ quibus etasIunior in claris conſenuit ſtudijsPerfectos gaudet elegia claudere ſenſusUerſu ſub duplici/ pulcrior inde nitetComplacuit ꝑ eaꝫ vacue monimēta ſenecteUtile cum dulci conſociando dareOcia prudenter vitans heremicola quidamIn plectis operans fine cremabat easExemplo conſolor ī hoc/ ſi nullo manerentPoſterius ſtudij ſcripta labore meiProfuerint ſi non alijs obliuia viteNeſte dant animū duꝫ meditando replentQui loquit̉ linguis/ neqꝫ intelligit̉ illumPrecipis vt cantet/ paule/ deo ſibiqꝫErgo tecuꝫ habitās cane muſis ludeqꝫ tecūGratia quanta/ deo poſſe canendo moriUmane finis nature nos docꝫ apth Quis modꝰ ⁊ nr̄is ordo ratꝰ ſtudijPh̓ia. fides. cum quauis religioneConueniunt/ ꝙ homo ſit ratione vigensRurſus ſola bonuꝫ ratio concernit honeſtūBruta ſuper/ finis ſolus ei deus eſtFinis diſpariter brutis. quoniaꝫ meminiſſePoſſeqꝫ noſſe deum quin ⁊ amare datum eſtSumitur ex iſtis veraciter eſſe beatosUerbum qui capiunt ⁊ retinent dominiTalibus optima pars cedit/ que cogitat vniPoſtpoſitis curis/ ſcire vacare deoContemplatiuos ideo laudare beatosAuſus ariſtoteles conſonus eſt fideiMulta tn̄ variat/ ſed ī hoc ꝯcordat/ vt etasUltima diuino dedita ſit ſtudioNon niſi poſt artes/ mores/ ⁊ philoſophiamOcia concedit poſſe beata ſequiChriſticolas quāto leuius citiuſqꝫ beatosIn cōmune facit ſpes amor atqꝫ fidesHeologia quideꝫ pariter cum ph̓iatMores non deſint/ altius erudiūtSit ꝓcul atra comes cui mos inflaScire tumere facit/ teſtꝭ apl̓s eſt (re ſciētesContemplatiuos ratio demonſtrat amicosEſſe dei/ quibus ⁊ paucula ſufficiuntSignat amiciciaꝫ/ perquirere conditiones
Dilecti/ de quo cogitat ⁊ loquiturHoc contemplator/ p̄ſertim theologizansNonne docendo facit? vel meditando ſilensUiuit contentus preſentibus/ anterioraPoſt habitis alijs/ vnica cura ſequiNon rixas hominū/ bellorū ſiue tumultusAudit ad hec ſurdus/ mutus in ore ſuoSumit ī exemplū loth qͥ ꝓut aduena iudexTam ſceleratorum non fuit in ſodomisTranſiliens iditum cur ſe miſceret iniquisQui foris eſſe volunt/ cur ſibi ſit nocuusAltior eſt mundo curas qui deſerit omnesQuem ſuſcepta nihil publica cura premitAgnificās xp̄m bn̄ plebs ait oīa fec̄mNaꝫ que fecit erant oīa valde bonaFirma fideſ niſi ſit diue pietatꝭ amaIugiter inquirens/ irrequietus eris (trixIlla vel illa deus cur fecit? queſtio curisPlena nimis/ plenum ſciueris oſa notatOſum cur iungas/ cur oſus erit vicioſusScrutator rerum quas agit omnipotensQuerat ⁊ inquirat non inueniet rationemIpſe quidem fecit omnia que voluitOrdo duplex rebus nā primꝰ reſpicit vnuꝫQui creat eſt medium finis ⁊ initiumEternus/ nulli mixtus/ qͣꝫuis ſit vbiqꝫPreſens eſſe ſuum poſſe vel influereAlter ineſt rebus inter ſe viuidus ordoCertis qui numeris mutuo nectit easPrimū ꝯtemplans nullā prorſus rationemDic/ niſi ꝙ fecit omnia que voluitIuſticie radix eſt velle ſuum prior vllaQueritur. erratur. quid prius initioN diuina caret recta rōne voluntasaNon caret/ ipſa ſibi ſufficiens ratioPrimipotēs faciat qd̓ vult qͥd iuſtꝰLibertas aliter quomodo cedet ei (vllū eſtSit ſtatus in primo/ ſi non / vbi cōſtitueturDiſpoſitis rebus ordo ſecundus ineſtInuenies iſtic connexas mutuo cauſasUt cur ex rebus proueniant alieHoc natura facit que vis eſt inſita rebusQue rem conſimilem procreat ex ſimiliPhiloſophis ſtudiū talis fuit ordo ſecūdusEx hoc ad primū ſcandere cura fuitheologis qꝛ mox ſoluꝫ ſublime fides datSeprius his ſtatuūt/ infima deinde petūtArdua diſparitas/ felix qui ſemꝑ in altoNixus principio/ iudicat in reliquisActio baſſa petit/ ſed contemplatio finiIugiter intendens dirigit huc oculosInde qͥeta manet/ torquet nihil ordo ſcd̓sScit qm̄ primo conſonat/ optimus eſt
Uy 2