Super Magnificat XCIIII
XCIIII
ſil̓ cū ꝟgineo ioſeph viro meo vocās ip̄m ſic̄ſara Abraā dn̄m. Querebat a me int̓ ſecretacolloqͥa. quō hec et hec fierēt aut facta eēt q̄tādē ī me mō ꝯpleta ſunt. Cōſeruabat mēoriter ī ſimplicitate cordis ſui ſalutatōem angelicā quā acceꝑat a me. ſil̓r ⁊ cāticū nouummeū. Cāticū inſuꝑ Zacharie cū cātico ſimeonis. Cātabiles ſibi erāt he iubilatōes in loco pegrinationis ſue. Hec cātica ſyon. hec īrecordatōꝫ celeſtis hirl̓m ſolatio ſibi traditaſūt. Et qꝛ doctiſſimā me nouerat ī pͣs. ⁊ cāticis. dicebat aliqn̄ maria dn̄a mea. qꝛ mr̄ dn̄imei. Sonet vox tua ī auribꝰ meis. vox em̄tua dulcꝭ. Uox v̓o mea qͥd aptiꝰ ſonaret ī auribꝰ ſuis qͣꝫ ꝓpriū canticū. Magͣt anīa meadn̄m. ¶ Apꝑuit tādē magna fides eiꝰ. dū viſitatꝰ ab angelo triſte illud iuſſū accepit Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ matrē eiꝰ. ⁊ fuge ī egyptūAudierat pͥus ab ip̄o angelo ꝯfortante ſe vtme acciꝑet in ꝯiugē. Qd̓ em̄ ī ea natuꝫ eſt/ deſpūſctō ē. Predixerat me filiū pariturā. Iuſſerat vt vocaret nomē eius ih̓m. Cuiꝰ cām ⁊diuinitatē aꝑiens inqͥt. Ipſe em̄ ſaluū facietppl̓m ſuū a pctīs eorū. cū delēs iniqͥtates ſitdeꝰ ſolus ¶ O qͣꝫ diſſil̓is hec p̄nūciatio videri poterat ad iſtā. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ fuze ī egyptū. qͣꝫ diſtās o gabriel nūciatio tua.Regnabit ī domo iacob ī eternū. ⁊ iſta. Accipe puerū ⁊ fuge in egyptū. Magna fides/magnā fecit magnificentiā. Utriqꝫ nr̄m cūmagnanimi ſpe ꝯtulit/ vt ꝯͣ ſpem ſꝑaremus.Porro totū illud ſeptennal̓ ꝑegrinatōis exiliū. quāta ſedulitate. patiētia ⁊ lōganimitat.trāſegit cū puero ieſu. ⁊ mecū recolat piꝰ animus ⁊ ꝯferat ī corde ſuo. ¶ Ueniēt generationes qn̄ ſcribet aliquoruꝫ deuotio plurimaſuꝑ iſtis pie ſpeculāda. multa ꝓſaice. q̄dā heroico carmīe/ cui Ioſephina nomē erit. q̄dāalit̓ ⁊ aliter. Nōnulli de laudibꝰ iuſti v̓ginalis ſpōſi mei fidiſſimiqꝫ cuſtodis ⁊ teſtis delegati/ multa ſue poſteritati legēda relinq̄ntſtatuent ꝯſummationē ī ipſiꝰ p̄cioſa morte qͣpn̄tibus filio meo ⁊ me pieqꝫ flentibꝰ/ appofitus ē ad pr̄es ſuos ī ſenectute bona. cuiusmemoria ī geniratōes ſecl̓oꝝ. ¶ Scribēt̉ deinceps certiora ꝓ decurſu tꝑis qͦ ih̓s erat incipiens quaſi annorū. xxx. qn̄ tota ceſſi ī cuſtodiā ⁊ indiuiduā ſequelā eiꝰ. dū ꝑ pͥores annos fuerat velut occultꝰ ⁊ ingloriꝰ. ſubditupauꝑcul̓ nob̓. qͣſi ſeruulꝰ qͥ venerat etiā miniſtrare nō mīſtrari ī hūilitatꝭ ⁊ ſūme obediētidocumētū. tūc ꝓdiēs Ioh̓es ab heremo iuſus baptizare. iuſſus clamare. ꝑate viā dn̄o.
iuſſus annūciare pͥmꝰ regnū dei. iuſſus p̄dicare pnīaꝫ ī remiſſionē pctōꝝ Signū pro inde ſuſcipiēs. Suꝑ quē viderꝭ ſpm̄ deſcēdentē ⁊ manentē. ip̄e eſt qͥ baptizat ī ſpūſctō. Cōſenſit baptizare filiū meū. ſeruꝰ dn̄m. vox v̓bū. amicꝰ ſpōſi ſpōſum. Cui refugiēti cū reuerenti timore Ih̓s ſubintulit. Sine. Sicnos decet implere oēm iuſticiā. ⁊ hͦ ī ꝯfutationē oīs iniuſticie nr̄e. ¶ Cāpus ecce copioſiſ Uſimꝰ aꝑtus eſt collationū meaꝝ memoriter īcorde meo/ affabilit̓ ſepe doctrinalit̓ ⁊ deuote cū alloqͥo alieno cōicatoꝝ etiā viuēte filiomeo bn̄dicto. Seduliꝰ aūt ꝯtuli pꝰ reſurrectionē ⁊ aſcenſionē ipſiꝰ. qn̄ (data ſub cruce īfilialē diſcipuli illiꝰ quē diligebat ih̓s cuſtodiā) māſi vſqꝫ ad felicē obitū meū cū apl̓is ⁊diſcipulis ī hirl̓m. qͥ fuerūt illic ꝑ annos. xij.ad ꝯuīcendū iudeorū incredulitatē. Erāt eī(ſicut aꝑuit medicꝰ chariſſimuſ Lucas ſecretorū ꝯſciꝰ meoꝝ) oēs ſil̓ ī orōe ꝑſeuerātes cūmulieribꝰ ⁊ Maria mr̄e ieſu. Tūc dato ſpūſctō/ celebris habebat̉ ſacri panis cōio ī ſimplicitate cordis. Iūgebat̉ or̄o dn̄ica. ſimbolū ꝯditū eſt me ꝯtulta. Hoc autē vltimū deme ī canone ſcpͥture catholice v̓bū reꝑit̉ expreſſū. qꝛ ſū maria mr̄ ieſu. Sed o ſapiētiſſime dn̄e deꝰ ſalutarꝭ meus. quāta ⁊ qͣꝫ multifaria ſūt p̄ter hec dicta. docta. collataqꝫ. q̄ ſiꝑ ſingula ſcriberent̉. nec ip̄m arbitror mūdūcaꝑe eos qͥ ſcribēdi ſunt libros Et qm̄ finislegꝭ ih̓s xp̄s. ⁊ huiꝰ ego appellor Maria mr̄ieſu. Placꝫ collatōes aliqͣs de dn̄o ieſu meoſub fine pͣs. huiꝰ decies decacordi notulare.Sunt. xxiiij. hmōi collationes.Seqͥtur prima queeſt notula ſeptuageſimaſeptima ī ordine.Ominꝰ deꝰ ſalutarꝭ meꝰ ieſusmeꝰ quē magnificat aīa mea cūdexultatōe ſpūs. ⁊ ip̄e ē finis oīsꝯſūmatōnis. Et ē regal̓ diſtributio oīs legis ⁊ ornatꝰ vl̓ īclinatōis natural̓ ⁊ ordīs. Ip̄e rex regū ⁊ dn̄sdn̄antiū. ¶ Dn̄s deꝰ ſalutarꝭ meꝰ n̄ vane ꝯſtituit oēs filios hoīꝫ minꝰ qͣꝫ alia oꝑa ſua ſubiecta ſub pedibꝰ hoīs. q̄ tn̄ facta ſūt bona valde. nec a ſuo fine fruſtrata. ¶ Dn̄s deꝰ ſalutaris meus ꝯſtituit naturā hūanā ſup̄ ceterasirrōnales creaturaſ vt capax eēt ⁊ ꝑticeps eēpoſſꝫ honeſtatis q̄ d̓r honoris ſtatus. terminus boni ⁊ finis honorꝭ. Eſt aūt honor illebonū honeſtū. bonū ꝯueniēs appetitui rōnali vt rōnalis ē ¶ Dn̄s deꝰ ſalutaris meus.