Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus duodecimus

ē ſalutaris vl̓ ſalus vel ih̓s ẜm nomē ſuūſi implere valeat totā indigentiā rei ſaluabil̓ ẜm oēs vires ſuas. Ptꝫ ex deſcpͥtōe ſalutꝭ vel ſalutarꝭ. cuiꝰ finis ē vt repleat totā inX digētiā patiētis. Salꝰ in rebꝰ ſenſu carētibus ſufficiēter obtinet̉ ſuo ꝯuenienti velvtili bono ꝯiūgunt̉/ etiā ſi delectabiliterꝑticipāt illud Ptꝫ hoc ī qͥete reꝝ ſenſu carentiū ad loca ſua. p̄terea formā ſibi ſil̓em introducūt ad ꝯſeruatōꝫ ſpēi. Salꝰ ī aīalibꝰ.carētibꝰ rōne/ ſufficiēter obtinet̉ ſuo ꝯueniēti vel vtili ꝯiūgunt̉. illā ꝯiūctiōꝫ ꝑcpiūt/ ī ꝑceptiōe delectant̉. etiā ſi nihil ꝑticipāt de honeſto. Ptꝫ. qꝛ ad honeſtū ꝑcipiēdūnequaqͣꝫ ꝯdita ſunt. Salꝰ ī creaturanali vel intellectuali neqͣqͣꝫ obtinet̉/ ſi hōeſto bono ſuo ꝑceptōe ꝯiūgat̉ intelligēdode ſalutē ꝑfecta/ ꝯſiſtit ī actu. aptitudīeſola vel habitu. Patet. qꝛ ad honeſtū bonūcipiēdū actualit̓ formata ē. Salꝰ ī hoībusꝯſtitui potuit abutētibꝰ ratōne/ ph̓is autalijs. p̄terqͣꝫ ī honeſto ſolo bono ſup̄mo eter vno. ī diuitijs vtilibꝰ. ī delicijs ſuauibꝰ. ī honoribꝰ vel gl̓ia tꝑalibꝰ. Pꝫ. qm̄hec oīa ſi affuerint/ remanet īdigētia ſeu vacuitas vel inanitas repleta ī pͥncipalioripotētia rōis ſuſceptiua ē boni honeſti illiꝰ ꝑceptiua. Magnificētia ſalutarꝭ ad honeſtū cōpeſcēdū ꝓpria ē ſoliꝰ nature intellectual̓. Sola em̄ mouet̉ ad honeſtū vl̓ ſtat īeo ſub hac rōne. bonū aūt illud ꝯſonatrecte rōni. etiā ſi hr̄et rōem delectātis autvtil̓. Honeſtū qͥppe ē qd̓ ſua vi nos trahitallicit dignitate. Honeſtū bonū d̓r relatio ad appetitū rōnalē vt rōnalis ē. ordinē ſuum ſeruās retinēſqꝫ naturā Magnificētiaſalutarꝭ ad honeſtū/ fontaliter ē ī deo pr̄e luminū. apud quē ē alia cuiuſcūqꝫ appetibil̓ vel amabil̓ qͣꝫ honeſtas ſua. oīa em̄ propter ſeip̄m fecit dn̄s. ꝓpter aliud vel vtilovel delectabile ītuitu pͥncipali. Magnificētia ſalutarꝭ neqꝫ habet̉ neqꝫ ſeruat̉/ niſi recta ſemꝑ ad optima dep̄cat̉. terminet̉ aut finiat̉ ī deſiderio ſuo Semꝑ em̄ curua remumurat. inqͥetat̉ imꝑfecte ſtat. Hoc viditdixit. ē pax impijs Et rurſū. Cor impijſicut mare feruēs qd̓ qͥeſcere non pōt. Hincorat pr̄ meꝰ Dauid. Cor creari mūduꝫ. ſpm̄inſuꝑ dari rectū. ſpm̄ ſctm̄. ſpm̄ pͥncipalē ẜmtria ad factꝰ ē rōnal̓ ſpūs. vt recte. ſācte. fortiter ferat̉ ī honeſtū. Magnificētia ſalutaris varie q̄ſita ē ab omnibꝰ qͣtqͦt venerūt hactenꝰ vſqꝫ ad dn̄m deū ſalutare meū. vel pri

us implicite aut explicite credebāt ī. Ip̄eem̄ eſt totū hoīem ſaluū ſecit ẜm oēs vires ꝯſiſtēs ī ſinu pr̄is/ annūciauit nob̓ de deo ad verā honeſtatē via ē. vector. oſtiū terminus idē. Reſpectio ſalutaris illiꝰ eſt excelſus dn̄s humilia reſpicit. ſolā ī aīa rōnali ancilla ſua reſpicit humilitatis honeſtatēHec ſpecioſitas aīe. hic decor. hec pulcritudo. trahit ip̄m allicit. Nec aliūde tn̄ ideoih̓s trahit̉ qͣꝫ a ſe vel allicit̉. qm̄ ī hac hūilitatis honeſtate quā dedit/ ſe reſpicit et diligit. Reſpectio ſalutaris notat̉ a ſpōſa ī cāticis eēt rex (inqͥt) ī accubitu ſuo. nardꝰ meadedit odorē ſuuꝫ. In nardo humili redolēteaccipimus honeſtatē. Intuitꝰ huiꝰ honeſtatis oculꝰ ē efficax viuus penetrat vulnerat cor ī amore. Reſpectio ſalutaris fit ī ancilla reſpicit̉ ꝯuerſa viciſſitudīe ad dilectū. reſpicit oculū ſimplicē rectū. de veritas. Si oculꝰ tuus fuerit ſimplex/ totū corpus tuū. ſupple oꝑationū tuaꝝ. erit luciduꝫ rectū.. qꝛ finis preſtituet̉ bonꝰ. ad fi ordo rectus. diſtortus ineptitudinēaut viciū Reſpectio ſalutarꝭ multiplicit̓ intelligit̉ fieri a dn̄o deo ſalutari meo. Unusmodꝰ ē ī eterna p̄deſtinatōe. ẜm quā dictuꝫ ēa filio ī Ioh̓e. Qui ex deo ē peccat. qꝛ generatio dei ꝯſeruat illū. Alius gr̄am habitualiter gratificantē qual̓ ē in ꝑuulis et ī homībꝰ ſanctis dormiūt. Tercius ē ī oꝑationibꝰ ſanctis ꝑceptiōe diuinoꝝ chariſma. ſenſum intellectꝰ affectꝰ ī vna facultate liberi ſpūs. ī corde vno qd̓ ē natura eēntialis aīe/ ſuꝑeminēter ꝯtinēs memoriā. intelligentiā affectū. Fit hec ſalutaris ꝑceptio ſepe dicit deuotꝰ. Ego dormio. ſupplein viribꝰ infimis. actū ſentiens tꝑaliuꝫ. etcor meū vigilat in ſomnijs ſpectaculoꝝ eternoꝝ. Beatitudo aīe rōnalis dicēda om̄sgeneratōes/ ꝯſiſtit ī factōe magnoꝝ illuꝫpotens eſt. Hoc aūt fiet erit memorie repletio eternitatis pacis. erit intelligētie repletio ꝟitatis lumīs. erit volitiue repletiodilectōis fruitōis. Beatitudo aīe rōnal̓dicēda om̄s generatōes/ ꝯſiſtit ī ſtatu eſtoīm bonorū aggregatōe ꝑfectus. Hec ē diſfinitio recta beatitudinis/ ſtatū dicit ī optimo. optima potētia optimo ſuo obiectoimꝑturbabiliter ꝯiūcta eſt. Beatitudo aīerōnal̓ ꝯſiſtit in ipſa tanqͣꝫ ſignū magnūin celo amicta ē ſole totius honeſtatis ī rationali. Eſt luna totiꝰ mutabilitatis ſub pedbus eius in ꝯcupiſcibili. Eſt corona totius